Problemem oplossen binnen het concept van het egodenken kunnen niet anders resulteren dan in oplossingen ook weer binnen het concept van het egodenken en zullen daarom altijd als kenmerk hebben dat ze dualistisch zijn.
Vandaar dat ego oplossingen altijd twee gedachtes tegenoverelkaar zet en de oorzaak zijn van wat we dan noemen tweespalt zaaien.
Neem nou om maar even actueel te blijven het idee van alleen maar toegang verlenen aan gevaccineerde en/of negatief getestte. (En hou even in gedachte vanaf nu dat alles alleen maar een gedachte is welke geprojecteerd wordt, maar nog steeds een gedachte en het geloof in die gedachte is.)
Dit idee, deze gedachte laat duidelijk zien wat hierboven in de eerste zin en in het voorbeeld wordt beschreven. Het is duidelijk een dualistische oplossing, dus geen oplossing, want binnen het egoconcept denken is een werkelijke éénduidige oplossing onmogelijk, wat we ook beweren en proberen.

Het resulteert enkel en alleen in tweedeling, en deze twee kanten bevechten elkaar op leven en dood zonder dat er een werkelijke oplossing wordt gegeven.
En dat is ook precies de bedoeling van de keuze voor het egodenken; het doel van wat wij onze wereld, het universum noemen. Dat is de zin van wat wij ons leven noemen; een levenlang kiezen voor een van de zijden van het egodenken. Zolang ik kies voor naar de ego kant van mijn denkgeest te luisteren, zal ik niet anders kunnen kiezen dan voor één van de beide zijden van het egodenken.
Zolang ik mezelf een kant zie kiezen, kies ik niet voor wat het lijkt te zijn goed of fout, maar voor ego.
Het ego kent geen goed of fout, maar alleen twee keuzemogelijkheden, één van de twee zijden van het egodenken.
Want wat voor mij een goede keuze lijkt te zijn is voor een zogenaamde ander een foute keuze en omgekeerd.
Niet zo ingewikkeld om dat om mij heen te kunnen zien en daar voorbeelden van te noemen, dat kan iedereen als het tenminste gezien wil worden.
Want dat is het echte probleem; we willen het niet zien, niet om de reden die we denken (les 5) maar omdat we in een krampreflex van angst en schuld, wel moeten kiezen voor egodenken, omdat we geloven anders onze verdediging tegen god kwijt te zullen raken en hij zijn wraak over ons kan uitstorten.
Binnen het egodenken hebben we van god ook een dualistische god gemaakt, een god van speciale liefde en speciale haat, en wraak.
Ook daar zien we dagelijks voorbeelden van om ons heen. Het zijn onze eigen bedachte projecties die we vervolgens in de zogenaamde ander zien, zodat aan het bewustzijn wordt ontrokken dat het onze eigen egogedachtes van het geloof in zonde, schuld en angst zijn.

Wat ECIW ons aanbiedt te leren zodra de denkgeest tekenen vertoont uit de dualistische droom van het geloof in egodenken te willen ontwaken, te willen leren te observeren, leren al deze verborgen gedachtes, want dat zijn het gedachtes en het geloof erin, te herkennen, te erkennen, te doorzien zonder oordeel (=olv HG/J inplaats van olv ego).
Wat ECIW ons eerst wil leren is te kijken, te kijken zonder oordeel en te leren doorzien wat dualistisch denken inhoudt, dat het bedacht is om juist NIET oplossingsgericht te zijn.
En te leren dat er geen werkelijke keuze is binnen het egodenken, denk aan de metafoor van het verzetten van de meubelen in een brandend huis, ook tamelijk zinloos en niet echt een oplossing.
Maar dat is wat we doen als we maatregelen treffen en regels bedenken met vanuit de bedenker de beste of slechtste bedoeling en ook bij de ontvanger als goed of slecht geintrepreteerd. Het leidt tot niets dan het versterken van het geloof in egodenken.

Dat moet echt eerst ten volle worden doorzien, alvorens overgegaan kan worden tot een juist gerichte keuze, namelijk die voor HG/J denken, nog steeds een gedachte (want er is niets anders dan denkgeest die denkt er zijn geen lichamen die denken, lichamen zijn immers nog steeds projecties).
De vormen, de zogenaamde problemen die we denken en geloven te zien, worden als we voor HG/J denkgeest kiezen niet beoordeeld op vorm niveau, dus niet als goed of kwaad, ze worden oordeelloos gezien, herkent, erkent en daardoor als vergevingsmateriaal en kans gezien, zonder uitzondering, zodat het egodenken op de achtergrond verdwijnt en HG/J denken (totale vergeving) op de voorgrond treed.
Kiezen voor HG/J is niet het egodenken veroordelen, maar er door mijn HG/J kant van de denkgeest er anders gebruik van te laten willen maken.

En dat is het doel van de keuze voor HG/J denken de aanvankelijk eerste keuze voor egodenken de andere functie te geven, de enige andere keuze, namelijk die van Ware Vergeving.

Hoe simpel is dat eigenlijk, werkelijk te beseffen dat er voor elk denkbaar probleem binnen het egoconcept denken eigenlijk maar één werkelijke keuze is die uit het dualistische slagveld leidt.
Elke keer dat ik een dualistische egogedachte ondervang heeft dat nog maar één doel: kies opnieuw…

ECIW geeft geen oplossing voor de door het ego om redenen die hierboven beschreven werden problemen, er is immers geen wereld, dus ook geen werkelijke problemen, het geeft een éénduidige oplossing voor het ene schijnbare probleem. Het ene schijnbare probleem is het geloof in afscheiding, de keuze voor dualisme en hoe beter we leren kijken/observeren vanuit de waarnemende/keuzemakende denkgeest des te gewilliger worden we te kiezen voor de ene juistgerichte keuze: de keuze voor HG/J.

Daarbij is niet het doel dat het ego vernietigd moet worden, ware vergeving verplaatst de focus simpelweg van het geloof in ego naar het geloof in HG/J (van onjuistgerichtheid, naar juistgerichtheid van denken). Daardoor verdwijnt het ego langzamerhand naar de achtergrond en zal langzaamaan uitdoven doordat het niet meer gevoed wordt.
Tot die tijd zal elke egogedachte hergebruikt kunnen worden door HG/J als vergevingsmateriaal en vergevingskans, tot het niet meer nodig is, maar dat is pas de allerlaatste stap…

Teleurstellend, dat hier niet een oplossing gegeven wordt voor het (vorm) voorbeeld probleem dat aan het begin gegeven wordt; de onrechtvaardigheid of rechtvaardigheid van het wel of niet toegangverlenen voor wel of niet gevaccineerde?
Er is geen ware oplossing voor welk schijnbaar vormprobleem binnen het egoconcept denken, dus doe ik binnen mijn script wat ik geloof te moeten doen, MAAR ben me (als waarnemende/keuzemakende denkgeest) er tegelijkertijd meer en meer van bewust WAT ik eigenlijk doe en waar ik eigenlijk voor kies, namelijk de stoelen verzetten op een zinkende Titanic en dat de werkelijke keuze die ik kan maken enkel en alleen die voor ego of voor HG is, waarbij ik besef dat slechts één keuze Éénheid, Werkelijkheid, God, Liefde vertegenwoordigt.

Het gevolg, de oplossing van mijn juistgerichte keuze en door het vergeven van mijn in eerste instantie onjuistgerichte keuze zal simpelweg geweten worden, zonder oordeel omdat de keuze vanuit Ware Vergeving komt, vanuit Inspiratie (met hoofdletter I).

Alertheid voor mijn egodenken is hierbij essentieel, want onthoud dat elke gedachte zowel de keuze voor ego als de keuze voor HG/J inzich draagt. Het leren te beseffen wanneer ik toch voor ego heb gekozen, terwijl ik toch echt dacht dat ik voor HG koos en mezelf voor deze vergissing te vergeven is een wezenlijk onderdeel van het leerproces.

Werkelijk behulpzaam zijn, is het geschenk van het Wonder dat ligt verborgen achter elke poging tot onwerkelijk behulpzaam zijn.
Onwerkelijkbehulpzaam zijn is denken en geloven dat problemen zich in de vorm, in de projectie, in de schijnbare situaties bevinden en ze daar proberen op te lossen.
Werkelijk behulpzaam zijn speelt zich af op denkgeest niveau, waarbij het onwerkelijk behulpzaam zijn herkent en erkent wordt en vervolgens aan HG/J denkgeest wordt overgedragen waar Ware Vergeving kan plaatsvinden en er ruimte is voor Ware Inspiratie.


illusje

De boodschap en de leerweg van ECIW is Eenduidig: er is geen wereld, ik ben niet een lichaam, maar denkgeest, dus wat ik denk te zien is niet wat het lijkt en er is een andere manier om hier naar te kijken.
Dit is een eenduidige regel die als basis geldt voor het doen van ECIW.
Vervolgens wordt het ondanks deze duidelijke eenduidige leerweg een individuele, persoonlijke leergang.
Met andere woorden ECIW ontmoet ons daar waar we denken te zijn. Een op maat gemaakt persoonlijk leerplan.
Ook al weet ik zelf niet waar op het pad dat precies is, ik zal de lessen alleen kunnen ontvangen en begrijpen op het denkgeest niveau waar ik me bevind.
Vandaar dat al lezen we de Cursus 1000x we steeds weer iets volkomen nieuws, wat we eerder niet zagen, tegenkomen. We begrijpen, en alleen dát komt binnen wat we kunnen aanvaarden, wat we nog…

View original post 1.242 woorden meer

illusje

Wat gedachtes n.a.v deze les 5, een les waarvan Kenneth Wapnick zegt dat je naast deze les (en les 34, “Ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien”) eigenlijk niets anders nodig hebt als je deze les echt begrijpt.
Ik kan, als ik eerlijk kijk, niet ontkennen dat een gevoel van onvrede voelen in al zijn variaties iets is wat ik en natuurlijk iedereen de hele dag door vele keren langs zie komen.
Dat ontkennen zou een vorm van niet eerlijk kijken naar mijn gedachtes zijn, en ook dan weer niet om de reden die ik denk.

Neem nou het gevoel van irritatie, dat komt vele keren langs om van alles.
Als ik dit observeer en besef dat ik nooit geirriteerd ben om de reden die ik denk, dus niet omdat iemand iets zegt of beweert, of wel of niet doet, of dat iets wel of niet werkt of doet…

View original post 627 woorden meer

I was asked a question about my thoughts on vaccination policies.

If I were to analyze it on the level of form, I quickly come to the conclusion that it is impossible to analyze the chaotic thought system of the ego at all.
For it is impossible to get a total overview of everything that is known about vaccinations, policies, etc. And that is how it is intended from the ego’s point of view. The goal is making a dualistic chaotic and confusing situation, so that the true single cause, the choice to look with the ego mind, stays hidden from awareness.

Following all the discussions of proponents and opponents, I cannot but come to the conclusion that both sides, the two dualistic sides of the ego, are equally wrong.
Getting/having right within the dualistic concept of the ego mind is impossible.
From the belief in ego, the belief in separation, the outcome will always be separation. And that, if I look honestly, is all I see: separation.
Discussions, fights, proponents and opponents how can it been seen other than projections of the mind that chooses ego, therefore separation? And that is the only goal of the ego, not whether one side or the other is right or wrong.

And because it is accompanied by strong emotions (which is also an extra ego-defense) it all seems very real and convincing and I do “have” to make a choice on the level of form so it seems and feels.
It is just another one of the many pitfalls of choosing to “look” with the ego.

So “my” personal vision is in advance already unreliable, because from the personal ego fragmented belief there can only be seen a part of it, which again, only shows separation, nothing more.

Moreover, this all takes place in the mind and NOT, NEVER in form (the projection).
That leaves us with the fact that I can only observe in my own mind what my thoughts are. A tool to help me see/recognize those thoughts is by looking at my projections. These show me what thoughts are in my mind and which mind, ego or HS, I have chosen.

“Projection makes perception. (…) It is the witness to your state of mind, the outside picture of an inward condition” (T21.In.1:1,5).

If even a sliver of displeasure no matter how small or monstrously large is seen/experienced, I can be 100% sure that I have chosen ego. I can take responsibility for that (because who else could) and choose again (if I want to, that too is a voluntary choice) but this time for HS. That’s all I have to do. The right, most loving answer at that moment will then automatically emerge in the mind. Such answers from HS are characterized by being 100% free of the belief in sin, guilt and fear.

Then it may well be that on a form/projection ego level I still hear the ego singing its song, but then I know that I am not that ‘song’ and do not have to take it personally and seriously. And I can only learn to see it as forgiveness material and a forgiveness opportunity. Then a shift takes place from ego function to HS function (the miracle).
What actually happens then is that just “my” seemingly personal script is followed, but now under guidance of HS instead of that of the ego. That is the only difference, nevertheless a big difference.
Whether or not I have an (ego) opinion about vaccination policy does not matter at all, because I will know that my script is a dream, and only shows what the dreamer of the dream, the mind, has chosen: ego or HS.
The answer has already been given to me, both the ego answer and the HS answer, for both are in my mind, simultaneously. It is up to me to choose through which mind I want to see and experience my dreams (the/my script, which disappeared immediately in the flash that it seems to appear, an ego flash that repeats itself with every thought.) (I am now thinking of the movie Ground Hog Day, which symbolically portrays this very nicely).
The ever repeating ego story of the belief in sin, guilt and fear keeps repeating itself until the shift has taken place from the belief in sin, guilt and fear to Love (from ego to HS), the miracle.

In essence, it is very simple and there is only one solution instead of a totally chaotic, confusing jumble of possible answers: my choice for ego or HS, over and over again. That is the only real choice that can be made and does work.
In that sense, this time offers enormous opportunities to start seeing things “differently”, from a growing awareness that there is a choice, and only one choice: ego or HS, and the rest will follow automatically from that choice.

What is needed for this is endless patience, without demanding to know what the outcome will be or when it will be over, willingness to practice, and above all trust in an inevitable good outcome.

For after all:

“Nothing real can be threatened.

Nothing unreal exists.

Herein lies the peace of God”

(T.In.2:2-4).

Deze tekst is eerder geplaatst in het Nederlands, zie:
https://illusje.wordpress.com/2021/03/31/va-over-het-vaccinatiebeleid/

Waarom is het zo belangrijk om te leren oordeelloos te kijken bij het proces wat Een cursus in wonderen omschrijft als ‘Ware Vergeving’?
Zoals op blz. 404 van het Werkboek staat is het kenmerk van ware vergeving dat wat ik dacht dat iets of iemand mij heeft aangedaan nooit echt gebeurt is, dan alleen in dromen van afscheiding.

Om te kunnen vergeven zoals wat ECIW daaronder verstaat moet ik eerst leren eerlijk te kijken naar al mijn gedachtes/projecties.
En dat kan alleen olv dat gedeelte van de denkgeest dat in staat is oordeelloos te kijken in ECIW Heilige Geest genoemd.
Dit in tegenstelling tot kijken met dat gedeelte van de denkgeest dat alleen in staat is oordelend te kijken in ECIW ego genoemd.
Het ego heeft ‘oordelen’ nodig om in stand te blijven en kan daarom nooit oordeelloos kijken. Het kan wel doen alsof.
Bijvoorbeeld ik heb een oordeel over iemand dan kan het ego ervoor kiezen om te volharden in dit vonnis of heel snel het over de andere ego boeg te gooien bijvoorbeeld door mezelf meteen terecht te wijzen voor deze verwerpelijke oordelende gedachte (wederom een oordeel). Dat is dan de ego versie van oordeelloos kijken; ik heb mijzelf gecorrigeerd van ego oordeel naar ego oordeelloos. Kortom er is niets verandert er is nog steeds een oordeel want zowel ego oordeel als ego oordeelloos komt voort uit het geloof in zonde, schuld en angst.
Ego oordeelloos kijken bedekt alleen het oordelen met een schijnbaar liefdevol, fatsoenlijk (ego) laagje, maar het blijft ego, ik maak nog steeds het verhaal waarover geoordeeld wordt ‘echt’.
Ook mezelf voornemen dat ik vanaf nu nooit meer oordelend zal zijn is een ego besluit. Want eigenlijk besluit ik hiermee niet naar mij oordelen te willen kijken, terwijl ik die juist nodig heb als vergevingsmateriaal.

Alleen olv HG kan geleerd worden oordeelloos te kijken, omdat HG niet in staat is oordelend te kijken.
En hoe kan dat geleerd en geoefend worden?
Door al mijn oordelen nu de andere functie te geven namelijk die van leer/oefenmateriaal.
Door eerlijk (olv HG; zonder schuld) naar mijn oordelen te leren kijken, zonder ze zelf aan te passen of te veranderen in ‘betere’ meer ‘aanvaardbare’ ego oordelen.
Dat is lastig, want er is immers maar één denkgeest waarin ook ‘de vergissing’, het ego zich bevindt én HG én de observerende/keuzemaker.
Het duurt over het algemeen jaren van oefenen voordat er een beetje helderheid komt in dit schijnbaar, en met opzet door het ego chaotisch gemaakte denksysteem.
Maar als het ego gedeelte stap voor stap doorzien wordt en wordt geleerd er oordeelloos naar te kijken wordt het vanzelf zwakker en zwakker totdat het simpelweg niet meer nodig is.

Nogmaals dit kan alleen door ernaar te leren kijken en het te willen zien zoals het zich voor lijkt te doen. Dus als ik mezelf zie haten, dat ik dat dan ook (oordeelloos) benoem als haat. En dan besef dat ik niet haat om de reden die ik denk, niet omdat ik iemand of iets haat, maar omdat haat mij keurig in het door mij gekozen ego houdt en dus in de afscheiding. En dat geldt voor alle emoties, gevoelens, ervareingen die ik denk en geloof te hebben.
Dat is het enige doel van elke ego gedachte. (Denk aan les 5 “Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk”).

Niet de vorm waarin ik het oordeel denk (geloof) te zien houdt mij in de afscheiding, maar het besluit dat gemaakt wordt in de denkgeest om hoe dan ook in de afscheiding van Éénheid (Liefde, God, Waarheid) te blijven geloven en in dit krankzinnige denksysteem dmv mijn projecties (de vorm) te blijven, waardoor het de schijn van waarheid krijgt.

Alleen als dit waanzinnige, en vooral onnodige (ego)denksysteem wordt doorzien kan er spraken zijn van Ware Vergeving, want pas dan is de denkgeest eraan toe om werkelijk te willen zien dat wat er leek gebeurt te zijn in de vorm, nooit werkelijk gebeurt kan zijn, maar dat diezelfde waanvoorstelling wel eerst volledig gezien en doorzien dient te worden waardoor het wonder van Ware Vergeving, de omslag in de denkgeest kan plaatsvinden.



Kan ik werkelijk overtuigd zijn van denken/geloven te weten wat waarheid is binnen het ego-denkgeest-frame dat ik ‘de wereld noem’?
Ik kan er wel van overtuigd zijn, maar dat heeft niets met Ware Waarheid te maken, want die surrogaat waarheid binnen het ego-denkgeest-gedachtesysteem is beperkt en begrenst, het is een dualistische waarheid waarbij waarheid in tweeen is gehakt, en geprojecteerd waardoor er nu 2 (en nog ontelbaar meer) waarheden tegenover elkaar lijken te staan die bevochten moeten worden, zodat de ene waarheid waar lijkt en de andere waarheid onwaar en vice versa.
Ziedaar de dynamiek van de wereld van de droom van afscheiding, dat wat we de wereld, het leven noemen en waarin de ‘ik’/wij’ voortdurend bezig is/zijn gelijk te halen en te hebben wat betreft mijn/zijn/haar/onze waarheid.
En deze waarheid heeft niets te maken met Ware Waarheid, het beeldt alleen de ego wens tot afscheiding uit, meer niet, het is de (on)waarheid van mijn geloof in egodenkgeest.

Ware Waarheid heeft geen overtuigingen nodig, het hoeft, kan niet worden uitgelegd, bevochten, bewezen, onderwezen, geleerd, verkregen door magie, opoffering, martelaarschap, geloofsovertuigingen, boetedoening, biechten, meditatie, contemplatie, wetenschap en zeker ook niet door anderen erop te wijzen dat ze fout bezig zijn.

En waarom kan en hoeft het niet bewezen te worden?
Omdat er alleen Ware Waarheid is en het onmogelijk is om Ware Waarheid te verlaten, dus wat valt er te bewijzen!?
Het lijkt echter wel mogelijk om ‘te dromen’ van afscheiding, waardoor het verlaten van Ware Waarheid mogelijk lijkt.
Maar wordt het daardoor echt mogelijk Ware Waarheid te verlaten als het slechts een droom is?

Leerzaam om mijzelf deze vraag te stellen het antwoord lijkt erg logisch en voor de hand liggend er is maar één waar antwoord mogelijk, een compromis lijkt niet mogelijk; de droom dat wat we de wereld, ons leven noemen is waar of dat wat met opzet achter deze sluier van ontkenning angstvallig verborgen wordt gehouden is waar.

Ja, angst zorgt ervoor en ‘behoed’ mij ervan om er überhaupt naar te willen kijken, want ernaar kijken zal onthullen dat er niets is om bang voor te zijn, of tegen te moeten verdedigen en daar is ego doodsbang voor. En heeft daarom de mogelijkheid tot sterven (dood van het lichaam) geprojecteerd om onder deze logische uiteindelijk onvermijdelijke vraag voor de denkgeest die er klaar voor is uit te komen.

Angst (en zonde en schuld) zijn de verdedigingsmiddelen van de egodenkgeest, niet de vormen die vanuit angst zijn geprojecteerd. Niet de wereld, het universum is de vijand, maar het geloof en daardoor waar maken van angst.
We hebben angst tot onze nieuwe waarheid gemaakt en alles wordt derhalve vanuit deze focus gezien en geprojecteerd. Daarom werkt de projecties aanvallen of verdedigen niet, want dat is het ego aanvallen en of verdedigen met het ego en maakt het ego alleen maar (schijnbaar) sterker.

En waarom zou ik (zodra dit wordt doorzien) tegen projecties, tegen lichtbeelden, droombeelden vechten?
Dat moet op een gegeven moment toch een logische vraag zijn.

Elk schijnbaar stukje denkgeest zal uiteindelijk deze vraag stellen, dat is onvermijdelijk.
Het is dus ook niet nodig dat ‘ik’ dit ‘andere’ onderwijs. Want er is geen ‘ik’ en ook geen ‘anderen’.
Terug herinneren in Ware Waarheid, waar nooit uit is weggegaan is onvermijdelijk OMDAT het Ware Waarheid IS.
In werkelijkheid is er nooit iets gebeurt dan in waanzinnige onmogelijke dromen van de onmogelijkheid om afgescheiden te raken en te blijven van Ware Waarheid, God, Liefde.
En elke schijnbaar stukje denkgeest zal als het daaraan toe is onvermijdelijk vol automatisch terug herinneren in Ware Waarheid, zonder daar ook maar één moment uit te zijn weggeweest.
Vandaar dat ECIW dit ‘een nietig dwaas idee’ noemt en dit alleen mogelijk leek door dit idee SERIEUS te nemen.

Het enige wat mij te doen staat is elke uiting, ervaring van het geloof in zonde, schuld en angst te doorzien en enkel en alleen nog als vergevingskans en vergevingsmateriaal te zien.
Ware Vergeving wordt dan het middel waardoor gezien wordt dat wat ik dacht dat mij werd aangedaan, of ik anderen heb aangedaan nooit werkelijk gebeurt kan zijn dan in dromen van afscheiding en het geen enkele invloed heeft op Ware Waarheid.

De wereld, mijn projecties krijgen dan een totaal andere functie, een functieverschuiving van de (onmogelijke) wens tot afscheiding van Ware Waarheid, God, Liefde, naar het onvermijdelijke terug herinneren in Ware Waarheid, God, Liefde.







Elke zogenaamde aanval die ik geloof buiten mij te zien in wat voor vorm dan ook, is mijn keuze voor alles te zien door egodenkgeest, met als enig doel afgescheiden te zijn en blijven van mijn Bron, (God, Liefde, Zelf).
Door voor het ego te kiezen als pseudo bron treed automatisch het ego projectiesysteem in werking waardoor ‘ik’ dat wat zich enkel en alleen op denkgeest niveau afspeelt alleen nog buiten mij geloof te zien en de bron, de egodenkgeest volkomen vergeet.
Op dat moment ben ik zowel de Bron (non-dualisme/God/Liefde/Waarheid) als de pseudo bron (ego, geloof in zonde/schuld/angst) ‘vergeten’ en ben ik ervan overtuigd dat wat de ogen van het lichaam buiten zich zien waar is.
De bron kan weliswaar vergeten worden, maar niet verdwijnen, nog steeds is alleen de denkgeest de bron:
 “Projectie maakt waarneming. De wereld die jij ziet is wat jij haar gegeven hebt, niets meer. Maar ook al is ze niets meer, ze is ook niets minder. Daarom is ze voor jou belangrijk. Ze getuigt van de staat van jouw denkgeest, de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand” (T21.In.1:1-5).

Daarom onderwijst ECIW ons enkel en alleen op denkgeest niveau en nooit op vorm/projectie niveau en gaat het nooit om verandering van gedrag, maar om de omslag in de denkgeest.
En op dat niveau lijken we nu twee keuzes te hebben: de keuze voor de pseudo bron het ego (de keuze voor het geloof in zonde, schuld en angst) of voor onze werkelijke onveranderlijke Bron (de keuze voor God/Liefde/Zelf). Dit laatste is eigenlijk geen keuze, het is eigenlijk meer een bevestiging wat we eigenlijk in wezen Zijn.
ECIW leert ons bewust te worden van dat we denken dat we een keuze hebben, en dat we die keuze sowieso altijd al maken bij elke gedachte, maar er ons niet van bewust zijn. Doordat we ons niet meer bewust zijn van dat we altijd een keuze maken, zijn we verstrikt geraakt in de keuze voor leven olv de keuze en het geloof in ego wat neerkomt op de keuze voor het geloof in zonde, schuld en angst. Oftewel we nemen alleen onze projecties (de wereld) nog serieus en denken dat we een lichaam zijn tussen andere lichamen, dingen en situaties en zien we een voortdurende stroom van projecties die we als oorzaak zien van een schuldige, zondige, angstige wereld.

Over deze wetten van waarneming en de keuze zegt ECIW:

III. Waarneming  en keuze (T25.III.1-9)

1.In de mate waarin  jij waarde  hecht  aan  schuld, in  die mate zul je een wereld zien waarin aanval gerechtvaardigd is. 2In de mate  waarin  jij inziet dat schuld geen betekenis  heeft, in  die mate zul  je  zien dat aanval  niet  gerechtvaardigd kan  zijn. 3Dit komt  overeen met  de  grondwet van  alle waarneming: je ziet wat  je  gelooft  dat er  is, en  je gelooft  dat  het er is omdat je  wilt dat  het er  is.
4Waarneming kent geen  andere wet  dan deze.  5De rest spruit slechts hieruit voort, om  haar te  schragen en te dragen.  6Dit is de waarnemingsvariant, aan deze  wereld  aangepast, van  Gods meest  fundamentele wet: dat liefde  zichzelf, en niets dan zichzelf schept.

2.Gods  wetten gelden niet rechtstreeks voor  een wereld die door  waarneming wordt geregeerd, want zo’n  wereld zou niet geschapen kunnen zijn  door  de Denkgeest, waarvoor waarneming geen betekenis heeft. 2Toch  worden Zijn wetten overal weerspiegeld.  3Niet  dat de wereld  waar  deze  weerspiegeling zich  bevindt  ook maar enigszins werkelijk is.  4Dat is ze alleen omdat  Zijn Zoon dat  gelooft,  en Hij Zichzelf niet volledig gescheiden kan laten zijn  van wat  Zijn Zoon gelooft. 5Hij kon  Zich niet samen met Zijn Zoon  in  diens krankzinnigheid begeven, maar Hij kon er  wel zeker van zijn dat Zijn wijsheid hem daar  vergezelde, zodat hij niet voor eeuwig  in de  waanzin van zijn  wens  verloren kon zijn.

3.Waarneming berust  op keuze, kennis  niet. 2Kennis heeft slechts één wet,  want ze heeft slechts  één Schepper.  3Maar  deze wereld heeft er twee  die haar gemaakt hebben,  en  die zien haar niet beide als hetzelfde. 4Voor elk heeft ze  een andere bedoeling, en voor  elk is ze het volmaakte  middel om het doel  te  dienen  waarvoor  ze  waargenomen wordt. 5Voor  speciaalheid vormt ze de volmaakte omlijsting om  haar goed te doen uitkomen, het  volmaakte  strijdtoneel  om haar  oorlogen  te voeren, het volmaakte onderkomen  voor illusies die ze tot werkelijkheid  wil maken. 6Niet één  is  er die zij in haar waarneming  niet overeind  houdt; niet  één die  niet ten volle kan worden gerechtvaardigd.

4.Er is een  andere  Maker  van de wereld, die tegelijk  de  Corrector is van het dwaze geloof dat er iets  tot stand  gebracht  en instandgehouden kan worden zonder enige schakel  die het toch  binnen de wetten van  God houdt; niet zoals de  wet zelf het universum zoals  God dat geschapen heeft instandhoudt, maar in een bepaalde vorm die aangepast is aan de behoefte  die  de Zoon van God meent  te hebben. 2Een  gecorrigeerde dwaling  is  het eind van de dwaling.  3En  zo heeft God  Zijn Zoon steeds beschermd, zelfs  in de  dwaling.

5.Er  bestaat een andere bedoeling in  de wereld die door  dwaling werd gemaakt, omdat ze  een andere Maker  heeft die haar doel kan verenigen met de bedoeling van Zijn Schepper.  2In  Zijn waarneming van de  wereld valt er  niets  te  zien dat niet vergeving en de aanblik van volmaakte  zondeloosheid  rechtvaardigt. 3Er doet zich niets voor  wat niet  met onmiddellijke en totale  vergeving wordt beantwoord. 4Er is  niets  wat  ook maar een ogenblik blijft  om de zondeloosheid  te  versluieren die onveranderd straalt achter de jammerlijke pogingen van speciaalheid om haar  te bannen  uit de denkgeest, waar ze zich bevinden moet, en  in plaats daarvan het lichaam te  doen oplichten. 5Het  is  niet aan  de  denkgeest te  kiezen waar hij  de lichten  van  de  Hemel  wil zien.  6Als hij  verkiest ze elders te zien dan  in  hun woning, alsof ze een  plaats verlichtten waar  ze nooit kunnen  zijn, dan  moet de  Maker van de wereld jouw dwaling  corrigeren,  opdat jij niet in het duister  blijft  waar  de lichten niet  zijn.

6.Iedereen hier is de duisternis binnengegaan,  maar niemand deed dat alleen. 2En evenmin hoeft hij er langer dan  een ogenblik te blijven. 3Want hij  is gekomen met in zich de Hulp  van  de Hemel,  klaar  om hem op elk  moment  uit het duister in het  licht te leiden. 4Het  moment  dat hij kiest kan  elk moment zijn, want er is  hulp die  slechts op zijn keuze wacht.  5En  wanneer hij ervoor kiest  te benutten  wat hem gegeven  is, dan zal hij elke  situatie  waarvan hij vroeger meende  dat  ze een  middel was  om zijn  woede te  rechtvaardigen, zien veranderen in een  gebeurtenis  die  zijn liefde rechtvaardigt.  6Hij zal  duidelijk horen dat de oproepen tot  oorlog die hij vroeger hoorde,  in werkelijkheid  oproepen tot  vrede zijn.  7Hij zal waarnemen dat waar hij een aanval  leverde, slechts een  nieuw altaar staat waar hij, met evenveel gemak  en veel meer blijdschap, vergeving kan schenken. 8En  hij zal  alle  verleidingen herinterpreteren als evenzovele  kansen op vreugde.

7.Hoe kan een verkeerde  waarneming  nu  een zonde zijn? 2Laat al je  broeders vergissingen voor  jou niets dan een kans zijn om de  werken te zien van de Helper,  die jou gegeven  is om de wereld  te  zien die  Hij heeft gemaakt in plaats van  die van jou. 3Wat is er dan  wél gerechtvaardigd? 4Wat  is het dat  jij  wilt?  5Deze  twee  vragen zijn namelijk hetzelfde. 6En  wanneer je ze als hetzelfde ziet, is je  keuze gemaakt. 7Want  juist  door ze  als één  te zien word je van de overtuiging bevrijd dat  er twee  manieren zijn om te zien. 8Deze wereld kan  veel bijdragen aan jouw vrede, en  biedt  veel kansen om je eigen  vergeving uit  te breiden. 9Dat  is haar doel, voor hen die willen  zien hoe vrede en vergeving over hen neerdaalt en  hun  het licht schenkt.

8.De Maker van de wereld van zachtmoedigheid  heeft volmaakt de macht de wereld van geweld  en haat,  die ogenschijnlijk tussen jou en  Zijn zachtmoedigheid in staat, te  neutraliseren.  2In  Zijn vergevende ogen bestaat ze niet. 3En daarom hoeft  ze ook niet te bestaan  in die van jou.  4Zonde is de  starre overtuiging  dat waarneming niet veranderen kan. 5Wat  verdoemd  is, is verdoemd, en voorgoed  verdoemd, omdat het  voor eeuwig onvergeeflijk  is.  6Als het dus vergeven is, moet de blik  van de zonde  verkeerd zijn  geweest. 7En zo  wordt verandering mogelijk gemaakt. 8Ook  de Heilige Geest ziet wat Hij ziet als ver buiten het  bereik  van enige kans op verandering.  9Maar  op Zijn visie kan  de  zonde geen  inbreuk maken,  want  de zonde is door  Zijn zicht gecorrigeerd. 10En dus moet  ze  een vergissing  en geen zonde zijn geweest. 11Want wat  ze beweerde dat nooit  zou  kunnen  geschieden, is geschied.  12Zonde wordt aangevallen door straf, en  zo  instandgehouden. 13Maar haar vergeven is haar staat van dwaling  in waarheid  doen  verkeren.

9.De  Zoon van God kan nooit zondigen,  maar  hij kan iets  wensen wat hem  kwetsen kan. 2En hij heeft de macht te denken  dat hij kan  worden gekwetst. 3Wat kan dit anders zijn dan  een verkeerde waarneming van zichzelf? 4Is  dit een  zonde of een vergissing,  vergeeflijk  of niet? 5Heeft  hij hulp nodig of een veroordeling?  6Is het jouw bedoeling dat  hij  verlost wordt of verdoemd? 7En vergeet je daarbij niet dat  wat hij voor jou betekent deze  keuze tot  jouw toekomst zal  maken? 8Want jij  maakt die nu, het ogenblik waarop  alle tijd het middel wordt om  een  doel  te bereiken. 9Maak dus jouw  keuze. 10Maar erken dat in die keuze de bedoeling van de wereld die jij ziet wordt gekozen,  en  zal worden  gerechtvaardigd.


illusje

Het feit dat we denken, geloven en ervaren “hier” te zijn, betekent dat we allemaal “dragers” zijn van het (geloof in) zonde, schuld en angst “virus”.
Omdat “we” de denkgeest die in afscheiding gelooft (ego) daar niet naar wil kijken en dat niet wil geloven wordt het geprojecteerd en wordt het gezien en ervaren als een “virus” dat zich als een donkere schaduw uitbreidt over de wereld.
En ontstaat dientengevolgen chaos rondom een nietig dwaas idee van afscheiding.
Deze chaos bevechten door ontkenning of bevestiging (beide zijde van het ene ego idee van afscheiding), vergroot en breidt de chaos juist uit.

Dit ego mechanisme proberen met geweld te stoppen, door er woedend over te worden of het onschuldige, depressieve slachtoffer te spelen past ook gewoon weer in het schijnbaar eindeloos uitgebreide ego spectrum, komende vanuit het geloof in zonde, schuld en angst. Ook door dit alles als fout te bestempelen…

View original post 470 woorden meer

illusje

Ik laat Margot Krikhaar hier ook even aan het woord, want ook zij heeft over ‘haat’ en ‘zelfhaat’ geschreven in haar tweede boek ‘De grote bevrijding’ op pagina 68 in het hoofdstuk 5.4 Het ontstaan van het valse zelf:

De drie lagen van het zelfbeeld

Ons zelfbeeld is opgebouwd uit drie lagen, waarbij elke laag de verdediging vormt van wat eronder ligt. Deze drie lagen worden gevormd door (1) zonde, schuld en angst, (2) dader/aanvaller, (3) slachtoffer/gezicht van onschuld (zie figuur 7: De drie lagen van het zelfbeeld). Het lichaam wordt gebruikt om dit zelfbeeld uit te drukken. De onderste laag is schuld en angst. Zoals we zagen komt deze schuld voort uit de afscheidingsgedachte, en gaat schuld altijd gepaard met angst.
Schuld en angst vormen de verdediging tegen ons ware Christus Zelf dat eronder schuilgaat. Het is het eerste (innerlijke) ‘schild van vergetelheid’ van het ego (zie paragraaf…

View original post 548 woorden meer

Er werd mij een vraag gesteld over wat mijn gedachtes zijn over het vaccinatiebeleid.


Als ik het op het niveau van de vorm zou willen analyseren dan kom ik al snel tot de conclusie dat het onmogelijk is het van nature toch al chaotische denksysteem van het ego überhaupt te kunnen analyseren.

Het is namelijk onmogelijk om een totaal overzicht te krijgen in alles wat bekend is over vaccinaties, beleid enz. En zo is het ook bedoeld vanuit het egodenken. Het doel is een dualistische chaotische en onoverzichtelijke tweestrijd, zodat de ware ene oorzaak, de keuze om vanuit egodenkgeest te kijken aan het zicht, het gewaarzijn wordt onttrokken.

Alle discussies volgend van voor en tegenstanders kan ik niet anders dan tot de conclusie komen dat beide zijde, de beide dualistische kanten van het ego zijn en dat beide kanten evenveel ongelijk hebben.
Gelijk krijgen/hebben binnen het dualistische concept van de egodenkgeest is onmogelijk.

Vanuit het geloof in ego, het geloof in afscheiding, zal de uitkomst altijd afscheiding zijn. En dat is als ik eerlijk kijk het enige wat ik zie: afscheiding.
Discussies, gevechten, voor- tegenstanders hoe kan ik dat anders zien dan de projecties van de denkgeest die voor ego, dus afscheiding kiest? En dat is het enige doel van het ego, niet of de ene of de andere kant wel of geen gelijk heeft, maar alleen afscheiding.

En omdat het gepaard gaat met heftige emoties (ook een extra ego-verdediging) lijkt het allemaal heel echt en overtuigend en “moet” ik wel een keuze maken zo lijkt en voelt het.

Het is alleen maar weer één van de vele valkuilen van de keuze voor met het ego te willen “kijken”.

Dus “mijn” persoonlijke visie is bij voorbaat al onbetrouwbaar, omdat vanuit het persoonlijke ego gefragmenteerde geloof er alleen maar een stukje gezien kan worden, wat alleen maar een poging tot afscheiding laat zien, meer niet.

Bovendien speelt dit zich allemaal af in de denkgeest en NIET, NOOIT in de vorm (de projectie).

Dan blijft over dat ik alleen in mijn eigen denkgeest kan observeren wat mijn gedachtes zijn. Een hulpmiddel daarbij om die gedachtes te kunnen zien/herkennen is door naar mijn projecties te kijken. Deze laten mij zien wat zich voor gedachtes bevinden in mijn denkgeest en voor welke denkgeest, ego of HG, ik gekozen heb.
“Projectie maakt waarneming. (…) Ze getuigt van de staat van jouw denkgeest, de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand”(T21.In.1:1,5).
Als er ook maar een splintertje ongenoegen hoe klein of juist monsterlijk groot ook gezien/ervaren wordt, dan weet ik 100% zeker dat ik voor ego gekozen heb. Ik kan daar de verantwoordelijkheid voor nemen (want wie anders zou dat kunnen) en opnieuw de keuze maken (als ik dat wil, ook dat is een vrijwillige keuze) maar nu voor HG. Meer hoef ik dan niet te doen. Het op dat moment juiste, meest liefdevolle antwoord zal dan vanzelf naar voren komen in de denkgeest. Dat soort antwoorden vanuit HG hebben als kenmerk dat ze 100% vrij van het geloof in zonde, schuld en angst zijn.

Dan kan het best nog zijn, dat ik op vorm/projectie ego niveau het ego nog steeds z’n riedeltje hoor zingen, maar dan wéét ik dat ik dat niet ben en het niet persoonlijk en serieus hoef te nemen. En het alleen als vergevingsmateriaal en vergevingskans kan leren zien. Er vindt dan een verschuiving plaats van ego functie naar HG functie (het wonder).

Wat er dan eigenlijk gebeurt is dat gewoon “mijn” schijnbaar persoonlijke script gevolgd wordt, maar nu aan de hand van HG in plaats van die van het ego. Dat is het enige verschil. Of ik dan wel of niet een (ego) mening heb over het vaccinatiebeleid doet er dan helemaal niet toe, want ik zal weten dat mijn script een droom is, en alleen laat zien wat de dromer van de droom, de denkgeest, gekozen heeft: ego of HG.

Het antwoord is mij al gegeven, zowel het ego antwoord als het HG antwoord, want beide bevinden zich in mijn denkgeest, tegelijkertijd. Aan mij de keuze te maken olv welke denkgeest ik mijn dromen (het/mijn script, dat in de flits dat het opdook ook meteen weer verdween, een ego flits die zich elke gedachte weer herhaald) wil gaan zien en ervaren. (Ik denk nu aan de film Ground Hog Day, dat dit symbolisch heel aardig uitbeeld).
Het zich steeds herhalende ego verhaal van het geloof in zonde, schuld en angst blijft zich herhalen totdat de verschuiving heeft plaatsgevonden van het geloof in zonde, schuld en angst naar Liefde (van ego naar HG).

In wezen is het heel simpel en is er maar één oplossing inplaats van een totaal chaotische, onoverzichtelijke kluwen aan mogelijke antwoorden: mijn keuze voor ego of HG, telkens weer. Dat is de enige werkelijke keuze die gemaakt kan worden en ook werkt.

In die zin biedt deze tijd enorme kansen om het “anders” te gaan zien, vanuit een groeiend bewustzijn dat er een keuze is, en maar één keuze: ego of HG, de rest volgt dan vanzelf.
Wat hier voor nodig is, is eindeloos geduld, zonder te (willen) weten wat de door mij gewenste uitkomst is en/of wanneer het “klaar” is, bereidheid tot oefenen, en vooral vertrouwen in een onvermijdelijke goede afloop.
Want immers:

“Niets werkelijks kan bedreigd worden.
Niets onwerkelijks bestaat.

Hierin ligt de vrede van God
(T.In.2:2-4).

%d bloggers liken dit: