archiveren

Maandelijks archief: oktober 2019

Als alles, als elke gedachte in één keer ontstond, als één big bang, en net als een bliksemschicht ook weer in dat zelfde moment verdween en er in feite “niets” gebeurt is, wat/wie is de “ik” dan…
Daar gaat geen filosoof, geen wetenschapper, geen dromer uitkomen, want dat is niet te bevatten en volkomen abstract voor de denkgeest die “het nietig dwaas idee” opzettelijk serieus nam/neemt.
Net zo goed als de letters en woorden die nu ontstaan het niet kunnen bevatten laat staan uitleggen.
Want hoe kan dat wat nooit heeft plaatsgevonden worden uitgelegd binnen het geloven dat er wél iets heeft plaatsgevonden, en tegelijkertijd verborgen moet blijven?

ECIW appeleert aan de herinnering dat er in werkelijkheid niets gebeurt is, op een manier dat het geloof in dat er wel iets gebeurt lijkt te zijn en toch niet gebeurt kán zijn een beetje begrijpelijker wordt door ons dáár aan te spreken waar we denken en geloven te zijn; in een wereld, in een lichaam en door middel van woorden.
Maar woorden blijven dubbel verwijderd van de werkelijkheid.
Hier een korte tekst over de betekenis van woorden in ECIW:

“1.Strikt genomen spelen woorden helemaal geen rol bij genezing. 2De motiverende factor is gebed, of vragen. 3Waar je om vraagt, dat ontvang je. 4Maar dit verwijst naar het gebed van het hart, niet naar de woorden die je bij het bidden gebruikt. 5Soms zijn de woorden en het gebed met elkaar in tegenspraak, soms stemmen ze overeen. 6Het is van geen belang. 7God verstaat geen woorden, want die zijn gemaakt door afgescheiden denkgeesten om hen in de illusie van afgescheidenheid te houden. 8Woorden kunnen behulpzaam zijn, vooral voor de beginner, om je te helpen concentreren en het gemakkelijker te maken irrelevante gedachten buiten te houden of op zijn minst te beheersen. 9Laten we echter niet vergeten: woorden zijn slechts symbolen van symbolen. 10Ze zijn daarom dubbel van de werkelijkheid verwijderd.

2.Als symbolen hebben woorden heel specifieke verwijzingen. 2Zelfs wanneer ze uiterst abstract lijken, neigt het beeld dat zich in de denkgeest aandient ertoe zeer concreet te zijn. 3Als er geen specifieke verwijzing in de denkgeest opkomt in samenhang met het woord, heeft het woord weinig of geen praktische betekenis en kan het zodoende het genezingsproces niet helpen. 4Het gebed van het hart vraagt niet echt om concrete zaken. 5Het vraagt altijd om enigerlei ervaring, waarbij de specifieke zaken waar om gevraagd wordt de dragers zijn van de ervaring die naar de mening van de vrager wordt verlangd. 6De woorden zijn dus symbolen voor de zaken waarom wordt gevraagd, maar de zaken zelf staan slechts voor de ervaringen waarop wordt gehoopt” (H21.1,2).

Woorden gebruikt als symbolen om dat wat nooit gebeurt kán zijn, de herinnering aan dat wat IS terug te brengen in de herinnering, waar het Weten nooit uit is verdwenen.
En als krachtig middel hierbij biedt ECIW het begrip “ware vergeving” aan om in te zetten als antwoord op het geloof dat afscheiding van Één, van God, van Liefde wel heeft kunnen plaatsvinden en dat “de wereld, en het lichaam” daar de getuigen van zijn.

ECIW zegt over ware vergeving:

“4.Vergeving daarentegen is stil en doet in alle rust niets. 2Ze schendt geen enkel aspect van de werkelijkheid, en probeert die evenmin te verdraaien tot een verschijningsvorm die haar aanstaat. 3Ze kijkt alleen, en wacht, en oordeelt niet. 4Wie niet wil vergeven, moet wel oordelen, want hij moet zijn onvermogen om te vergeven rechtvaardigen. 5Maar wie zichzelf vergeven wil, moet leren de waarheid te verwelkomen precies zoals die is.

5.Doe daarom niets en laat vergeving je tonen wat jou te doen staat, via Hem die je Gids is, je Verlosser en Beschermer, sterk in hoop en zeker van jouw uiteindelijk succes. 2Hij heeft jou al vergeven, want dat is Zijn functie, Hem gegeven door God. 3Nu moet jij Zijn functie delen en vergeven wie Hij heeft verlost, wiens zondeloosheid Hij ziet, en wie Hij eert als de Zoon van God” (WdII.1.4,5).

Opvallend is, maar ook logisch want het ego denksysteem mechanisme doet aan elke gedachte mee, dat vaak bij 5. “Doe daarom niets” alleen dát wordt gelezen en het ego meteen met verdedigingsgedachten komt zoals “maar moet ik dan maar niets doen, en met mn armen over elkaar toekijken!”. En de rest van de zin, waar juist het antwoord hierop niet wordt gelezen, namelijk “laat vergeving je tonen wat jou te doen staat, via Hem die je Gids is…”.
Dat betekent dat als ik dat waarvan ik denk dat het gebeurt is “(ver)geef” aan Heilige Geest, wat symbool staat voor de nog steeds aanwezige herinnering aan de werkelijkheid, God, Liefde, vanzelf duidelijk zal zijn wat er eventueel mag gebeuren.
En aangezien kijken vanuit ware vergeving een oordeelloos kijken is vanuit HG denkgeest, zal er ook geen oordeel zijn over wat er lijkt te moeten gebeuren. Dat dit als “lastig” ervaren wordt begrijpt Jezus en zegt er dit over in het Handboek voor leraren:

“6Dit proces is niets anders dan een bijzonder voorbeeld van de les uit het werkboek die zegt: ‘Ik doe een stap terug en laat Hem de weg wijzen.’ 7De leraar van God aanvaardt de woorden die hem geboden worden en geeft zoals hij ontvangt. 8Hij beheerst niet de richting van zijn spreken. 9Hij luistert en hoort en spreekt.

5.Een aanzienlijke belemmering bij dit aspect van zijn leerweg is de angst van Gods leraar over de geldigheid van wat hij hoort. 2En wat hij hoort kan zonder meer heel verbijsterend zijn. 3Het kan ook ogenschijnlijk helemaal niet van toepassing zijn op het voorliggende probleem zoals hij dat ziet, en kan de leraar zelfs met een situatie confronteren die hem in grote verlegenheid lijkt te brengen. 4Dit zijn allemaal oordelen die geen waarde hebben. 5Ze zijn van hemzelf en komen voort uit een armoedig zelfbeeld dat hij achter zich zou kunnen laten. 6Vel geen oordeel over de woorden die tot je komen, maar biedt ze in vertrouwen aan. 7Ze zijn veel wijzer dan de jouwe. 8Gods leraren beschikken over Gods Woord achter hun symbolen. 9En aan de woorden die ze gebruiken geeft Hij Zelf de kracht van Zijn Geest, en verheft ze van betekenisloze symbolen tot de Roep van de Hemel zelf” (H21.4:7,5).

Op deze manier wordt dat wat onmogelijk gebeurt kan zijn, maar wat wel geloofd en geprojecteerd en dus schijnbaar ervaren wordt, her-gebruikt via symboliek en woorden, zodat het mogelijk wordt dat de zichzelf misleidende denkgeest welke in zonde, schuld en angst gelooft, terugkeert in waar deze nooit uit is weggeweest.

Het mooie van vakantie, oftewel ergens anders zijn dan in mijn vertrouwde omgeving, naast dat het gewoon lekker is even ergens anders te zijn, is dat ik al mijn ego gedachtes scherper naar voren zag komen.
En dat is erg behulpzaam bij een pad als ECIW waarbij ik leer om vooral observator te worden van mijn eigen gedachtes die ik voordurend heb door de nacht en de dag heen, en die verborgen liggen achter alles wat ik lijk te doen. Oftewel de gedachtes achter de projecties lijken scherper naar voren te komen als ik uit m’n dagelijkse denkgeest gewoonte patronen stap.
Voorbeelden daarvan ga ik misschien als ik daar aan toe ben nog opschrijven op een ander moment.
Wat me dus daardoor door de gedachte ging was, dat een verandering van het dagelijkse denkgeest-projektie-patroon behulpzaam kan zijn in het scherper naar voren brengen van ego gedachtes, oftewel afscheidingsgedachtes vanuit zonde, schuld en angst. En vooral belangrijk, zo kwam ik tot de conclusie, je hoeft daarvoor niet naar een speciaal daarvoor bedoelde workshop of retraite of wat dan ook te gaan. Nee, het simpele even uit je dagelijks bekende gedachte-projektie-pakket stappen is voldoende. En ja dat kan dus ook als je daarvoor naar een speciaal daarvoor bedoelde workshop gaat, maar dat hoeft dus niet. Het is niet fout of goed, het hoeft simpel gezegd niet.

Het observeren gaat over het observeren van mijn gedachtes en dan vooral het leren zien wanneer ik voor ego, dus voor afscheidingsgedachtes kiest, dáár gaat het om, en wáár dat zich afspeelt doet er niet toe. Het gaat om de bereidheid te leren kijken naar elke gedachte die langskomt, zonder oordeel, terwijl ik m’n dagelijkse leven lijk te leiden, waar dan ook.
En het maakt dus in principe niet uit “waar” ik dat doe, want uiteindelijk ben ik alleen maar in de denkgeest en helemaal niet in een lichaam of in een wereld. Maar aangezien de zogenaamde “plek” waar ik lijk te zijn mijn projecties vanuit het geloof in zonde, schuld en angst laat zien, kan een verandering van “plaats” deze afscheidingsgedachtes duidelijker naar voren brengen.
En dat is wat er gebeurde, gedachtes waarvan ik nu duidelijk kon zien dat ze vanuit zonde, schuld en angst kwamen doordat de projecties “nieuw” leken doemde op. Maar omdat de denkgeest in middels vrij goed getraind is in “kijken” met HG/J zonder oordeel kon ik ze zien voor wat ze waren en ze als vergevingsmateriaal laten her-gebruiken door de keuze voor er naar te kijken vanuit HG/J denkgeest in plaats vanuit ego denkgeest.
Met als gevolg dat ik dezelfde situaties die mij voorheen (vroeger) enorme angst aanjoegen nu gewoon rustig vanuit de observerende denkgeest kon bekijken terwijl ze zich als het ware op het toneel “gewoon” afspeelde. En dat was echt wonderlijk, in de zin van dat een wonder volgens ECIW een verschuiving is in de denkgeest van angst naar Liefde. En dat is wat er gebeurde.

En nogmaals hiervoor hoefde ik niet een speciale zogenaamde spirituele reis te boeken om dat te ervaren, het kan overal, het is overal, want er is alleen denkgeest en dat is wat ik ben en daar speelt alles zich af, en niet in een of andere vorm zoals een spirtuele reis, of een reisje naar Long Island NY naar zoon en schoondochter, of waar dan ook, alles is behulpzaam of voor ego of voor HG/J doeleinden, aan mij is de keuze het “doel” te bepalen, elke dag/nacht, elke seconde, waar ik me ook lijk te bevinden.

%d bloggers liken dit: