“Waartoe zijn wij op aarde?”

De aloude vraag “waartoe zijn wij op aarde” heeft verschillende lagen.
Zoals ECIW ons leert zijn woorden dubbel verwijderd van Waarheid.
Dus ook deze vraag is dubbel verwijderd van Waarheid.
Het lijkt een logische vraag, niets mis mee opzich denken we.
Tot we doorzien dat de vraag geen vraag is maar een vaststelling.
De vraag impliceert dat er een wereld is en “we” hier op aarde zijn en de vraag bevestigt dat.
Dat blijkt ook omdat er op dat niveau wordt vastgesteld dat er een wereld is en een “ik” die daarop leeft.
De vraag heeft daarom dan ook een ander doel dan het lijkt te hebben.
De vraag heeft eigenlijk als doel om te bewijzen dat de wereld en ik (lichaam) de werkelijkheid zijn en is daardoor de ultieme afleiding van Ware Waarheid, welke vormloos en non-dualistisch is.

Alles wat schijnbaar met de ogen en de rest van de zintuigen van het lichaam wordt gezien, gevoeld, ervaren is dientengevolgen in oorsprong bedoeld als aanval op Ware Waarheid, ook wel God, Liefde, Éenheid genoemd.
En daardoor moet de wereld en alles wat daarmee gepaard gaat wel het tegenovergestelde van Ware Waarheid, oftewel ook wel God, Liefde, Éenheid zijn en uitbeelden.

Dit moet echt eerst gezien en onderkend worden alvorens we ook maar kunnen beginnen met het proces van Ware Vergeving.
Ware vergeving ziet immers dat er niets gebeurt is:

“4.Vergeving daarentegen is stil en doet in alle rust niets. 2Ze schendt geen enkel aspect van de werkelijkheid, en probeert die evenmin te verdraaien tot een verschijningsvorm die haar aanstaat. 3Ze kijkt alleen, en wacht, en oordeelt niet. 4Wie niet wil vergeven, moet wel oordelen, want hij moet zijn onvermogen om te vergeven rechtvaardigen. 5Maar wie zichzelf vergeven wil, moet leren de waarheid te verwelkomen precies zoals die is” (WdII.1.4:1-5).

Deze stap van herkennen en onderkennen dat de wereld een verdediging tegen God is kan niet worden overgeslagen. De angst om deze stap onder ogen te zien is gigantisch, want dat zet mijn hele zorgvuldig opgebouwde (ego) verdedigingssysteem tegen God op losse schroeven en het waanidee is dat God mij dan toch echt volledig zal ontmaskeren als zondaar en zal vernietigen. (Denk aan het verhaal van Adam en Eva).
Dit lijkt een belachelijk idee, maar het feit dat ik het een belachelijk idee vind is opzich al meteen een ego verdediging, want het is een uiting van schuld en zonde, schuld en angst zijn het ultieme wapen van het ego tegen de onveranderlijke Liefde van God.

Het antwoord van Heilige Geest (Juist gerichte Denkgeest) hierop is Ware Vergeving. Maar dan moet ik eerst zien wat er te vergeven is. Niet de fouten die ik zogenaamd heb gemaakt hier in deze wereld of wat er zognaamd mis is met mij en anderen, nee er moet doorzien worden dat deze projecties niet zijn wat ze lijken te zijn; verdedigingen tegen de in de ogen van mijn ego de vernietigende kracht van God.
Nogmaals als dat niet onder ogen wil worden gezien zal Ware Vergeving niet werken en werkt in dit geval ECIW als gekozen pad ook niet.
Allertheid op het voortdurende saboterende vermogen van het ego (let wel het ego kan niet anders, want het is geprogrammeerd om zo te kijken) is noodzakelijk.

Hierbij is het belangrijk te leren “kijken” olv mijn Juist gerichte Denkgeest en niet olv mijn keuze voor onjuist gerichtheid. Hoe kan ik het verschil herkennen? Als er gevoelens, emoties van vormen van zonde, schuld en angst mee gepaard gaan, weet ik dat ik olv ego kijk, als ik kies voor oordeelloos kijken en verder niets eis wat betreft wat ik een juist antwoord zou vinden dan zal ik olv HG kijken:

“5.Doe daarom niets en laat vergeving je tonen wat jou te doen staat, via Hem die je Gids is, je Verlosser en Beschermer, sterk in hoop en zeker van jouw uiteindelijk succes. 2Hij heeft jou al vergeven, want dat is Zijn functie, Hem gegeven door God. 3Nu moet jij Zijn functie delen en vergeven wie Hij heeft verlost, wiens zondeloosheid Hij ziet, en wie Hij eert als de Zoon van God” (WdII.1.5:1-3).

In deze uitspraak kunnen we ook zien, dat hier duidelijk dat wat we herkennen en kunnen begrijpen, dat wat we in aanvang hebben bedacht als afscheidingsidee, wordt hergebruikt, maar nu door de keuze voor HG, (Juist gerichtheid van denken).
Namelijk het voorheen ego idee dat er naast mij ook nog “anderen” zijn.
Vandaar de schijnbaar tegenstelling van Éénheid:

“3Nu moet jij Zijn functie delen en vergeven wie Hij heeft verlost, wiens zondeloosheid Hij ziet, en wie Hij eert als de Zoon van God.”

Als er maar “Één” is kunnen er geen anderen zijn en hoeft er niet gedeeld te worden. Het moet dan wel zo zijn dat als ik een schijnbaar ander vergeef ik mijzelf vergeef, niet de “ik” het lichaam, maar het ene nietig dwaas idee vergeef.
Vandaar ook de uitspraak in het Handboek voor leraren: (en ik plak maar even toch het hele stuk tekst hier, want het is echt zo duidelijk dat ik niets weg wil laten):

“HOEVEEL LERAREN VAN GOD ZIJN ER NODIG OM DE WERELD TE REDDEN?
1.Het antwoord op deze vraag is: één. 2Eén geheel volmaakte leraar, wiens leerproces voltooid is, volstaat. 3Deze ene, geheiligd en verlost, wordt het Zelf dat Gods Zoon is. 4Hij die altijd al totaal geest was, ziet zichzelf nu niet langer als een lichaam of zelfs maar als in een lichaam. 5Daardoor is hij onbegrensd. 6En omdat hij onbegrensd is, zijn zijn gedachten voor eeuwig en altijd verenigd met die van God. 7Zijn waarneming van zichzelf is op Gods Oordeel gebaseerd, niet op dat van hemzelf. 8Zo deelt hij de Wil van God, en brengt hij Diens Gedachten naar denkgeesten die nog steeds in waan verkeren. 9Hij is voor eeuwig één, want hij is zoals God hem schiep. 10Hij heeft Christus aanvaard, en hij is verlost.
2.Zo wordt de zoon des mensen de Zoon van God. 2Het is geen werkelijke verandering; het is een verandering van denken. 3Niets wijzigt zich vanbuiten, maar vanbinnen weerspiegelt alles nu nog slechts de Liefde van God. 4God kan niet langer worden gevreesd, want de denkgeest ziet geen reden voor straf. 5Gods leraren lijken met velen te zijn, want dat is wat de wereld nodig heeft. 6Maar hoe kunnen ze van elkaar gescheiden zijn als ze verenigd zijn in één doel, dat ze delen met God? 7Wat maakt het dan uit of ze in vele vormen verschijnen? 8Hun denkgeest is één, hun verbondenheid totaal. 9En God werkt nu door hen heen als één, want dat is wat ze zijn. 3.Waarom is de illusie dat er velen zijn noodzakelijk? 2Alleen omdat de werkelijkheid voor hen die in waan verkeren niet te begrijpen is. 3Slechts zeer weinigen kunnen Gods Stem überhaupt horen, en zelfs zij kunnen Zijn boodschappen niet rechtstreeks communiceren via de Geest, die ze gegeven heeft. 4Ze hebben een hulpmiddel nodig waardoor communicatie mogelijk wordt met degenen die niet beseffen dat ze geest zijn. 5Een lichaam kunnen ze zien. 6Een stem verstaan ze en daarnaar luisteren ze, zonder de angst waarop de waarheid in hen zou stuiten. 7Vergeet niet dat de waarheid alleen daar kan komen waar ze zonder angst verwelkomd wordt. 8Daarom hebben Gods leraren een lichaam nodig, want hun eenheid kan niet rechtstreeks worden herkend.
4.Wat hen echter tot Gods leraren maakt, is hun inzicht in de eigenlijke bedoeling van het lichaam. 2Naarmate ze vorderen in hun ambt, raken ze er steeds meer van overtuigd dat het lichaam slechts fungeert als spreekbuis voor Gods Stem voor menselijke oren. 3En deze oren zullen naar de denkgeest van de luisteraar boodschappen overbrengen die niet van deze wereld zijn, en de denkgeest zal ze begrijpen vanwege hun Bron. 4Vanuit dit begrip zal in deze nieuwe leraar van God het inzicht dagen wat de bedoeling van het lichaam werkelijk is, het enige waarvoor het werkelijk kan worden gebruikt. 5Deze les volstaat om de gedachte aan eenheid haar intrede te laten doen, en wat één is wordt als één herkend. 6De leraren van God schijnen de illusie van afscheiding te delen, maar gezien het doel waarvoor zij het lichaam gebruiken, geloven ze, ondanks de schijn van het tegendeel, niet in de illusie.
5.De belangrijkste les is altijd deze: waarvoor je het lichaam gebruikt, dat zal het voor jou worden. 2Gebruik het voor zonde of aanval, wat hetzelfde is als zonde, en je zult het als zondig zien. 3Omdat het zondig is, is het zwak en omdat het zwak is, lijdt het en sterft het. 4Gebruik het om het Woord van God naar hen te brengen die dat niet hebben, en het lichaam wordt heilig. 5Omdat het heilig is, kan het niet ziek zijn, noch sterven. 6Wanneer het niet meer bruikbaar is, wordt het terzijde gelegd, en dat is alles. 7De denkgeest neemt deze beslissing zoals hij alle beslissingen neemt die verantwoordelijk zijn voor de toestand van het lichaam. 8Toch neemt de leraar van God deze beslissing niet alleen. 9Deed hij dat wel, dan zou hij het lichaam een ander doel geven dan dat wat het heilig houdt. 10Gods Stem zal hem zeggen wanneer hij zijn rol heeft vervuld, precies zoals die hem zegt wat zijn functie is. 11Hij lijdt niet door te gaan, noch door te blijven. 12Ziekte is voor hem nu onmogelijk.
6.Eenheid en ziekte kunnen niet naast elkaar bestaan. 2Gods leraren kiezen ervoor om een tijdje naar dromen te kijken. 3Dat is een bewuste keuze. 4Want ze hebben geleerd dat alle keuzen bewust worden gemaakt, in het volle besef van de consequenties daarvan. 5De droom zegt iets anders, maar wie zou zijn vertrouwen in dromen stellen als die eenmaal worden gezien als wat ze zijn? 6Zich van het dromen bewust zijn is de werkelijke functie van Gods leraren. 7Ze zien de droomfiguren komen en gaan, wisselen en veranderen, lijden en sterven. 8Maar ze worden niet misleid door wat ze zien. 9Ze erkennen dat een droomfiguur als ziek en afgescheiden zien niet werkelijker is dan hem als gezond en mooi te beschouwen. 10Alleen de eenheid is geen ding uit dromen. 11En dit is wat Gods leraren erkennen dat zich achter de droom bevindt, voorbij alle schijn en toch stellig het hunne” (H.12.1,2,3,4,5,6).

Mijn ervaring is, dat hoe verder ik vorder in het proces van ECIW en het beoefenen van Ware Vergeving des te duidelijker worden alle ego verdedigingen die ik gekozen heb als verdediging tegen de Liefde van God. Ik ga het echt herkennen in al mijn projecties die ik (egodenkgeest) daarvoor gebruik.
Ook ontdek ik steeds meer en vooral eerder, dat het ego altijd 2 zijden heeft, die beiden mijn keuze voor ego uitbeelden en vaak worden verward met de keuze voor HG.
Dit wordt ook wel niveauverwarring genoemd.
Zo heb ik de neiging alles wat met liefde te maken heeft in de wereld als zoetsappig, overdreven, aanstellerij, roze wolken gedoe te zien en ik liever voor stoer en als stel je niet aan, kom op schouders eronder en ‘verder’ ga, terwijl de andere zijde van de ego medaille zich kan uitprojecteren als alles in de wereld is liefde, ik moet aardig zijn tegen iedereeen, iedereen in de armen sluiten ik mag niet boos zijn enz.
Beide zijn een keuze voor egodenkgeest ook al lijken ze tegengesteld aan elkaar, maar dat komt omdat de keuze voor ego altijd dualistisch (tegengesteld) is.
Zodra ik Ware Vergeving zie als iets te moeten “doen” in de vorm dan zou ik kunnen herkennen dat het opnieuw de keuze voor ego is, dus voor afscheiding, ook wel “Vergeving-ter-vernietiging” (L2.II) genoemd

De volgorde is: bereid zijn te kijken olv HG, waardoor het zien van mijn keuze voor ego bloot komt te liggen en oordeelloos kan worden gezien.
Te herkennen dat ik “slechts” daardoor zie dat ik een projectie zie van mijn keuze voor zonde, schuld en angst en dan de keuze kan maken, als de bereidheid daartoe aanwezig is, dit mezelf en dus de zogenaamde ander (want één nietig dwaas idee) te vergeven.
De projectie (dus de vorm waarin de keuze voor zonde, schuld en angst zich laat zien) wordt daardoor niet de oorzaak, maar het gevolg van mijn keuze.
De keuze voor zonde, schuld en angst nu gezien op denkgeest niveau, is nu de oorzaak en de enige oorzaak.
Door opnieuw te kiezen nu voor HG/Ware Vergeving krijgt het voorheen ego materiaal een totaal andere functie en wordt zodoende alleen nog maar een reminder om er anders (olv HG) naar te kijken en het louter en alleen nog als Vergevingsmateriaal en vergevingskans te zien:

“1.De Heilige Geest kan alles wat je Hem geeft voor jouw verlossing gebruiken” (T25.VIII.1:1).

Ik merkte dat de uitdrukking “wees aardig” (be kind), ineens in mij (denkgeest) omkeerde van afkeer (ego) naar het volledig toelaten (HG), wat enorm bevrijdend voelde en als volkomen normaal.
Hierdoor viel er een hele reeks aan elkaar verbonden ego conditioneringen die met de verdediging tegen Liefde te maken hadden als domino stenen in één keer om. Het wonder van Ware Vergeving.
Het is nog schijnbaar “nieuw”, dat is de ervaring na Wonder moment, terwijl het eigenlijk niets anders is dan een aloude herinnering die weer tevoorschijn komt, een open deur eigenlijk, maar het is goed, heel goed.
En het is het antwoord op de vraag “waartoe zijn wij op aarde”.
Niet om welke reden dan ook die we denken… 😉
Dit vereist een “persoonlijke ervaring” binnen de onpersoonlijke aard van het Wonder:

“De onpersoonlijke aard van het wonder vormt er een wezenlijk bestanddeel van, omdat het mij [Jezus] in staat stelt de toepassing ervan te leiden; en onder mijn begeleiding voeren wonderen tot de hoogst persoonlijke ervaring van openbaring” (T1.III.4:5).



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: