archiveren

Maandelijks archief: maart 2020

Ziek zijn is de goed verborgen wens van de denkgeest om afgescheiden te zijn en te blijven van God, Liefde, Éenheid.
En die wens wordt door de denkgeest geprojecteerd zogenaamd, schijnbaar buiten de denkgeest. Nu lijkt er een projectie te zien te zijn die ziek lijkt en lijdt.
Maar aangezien er in werkelijkheid geen “buiten de denkgeest” bestaat en het alleen “een nietig dwaas idee is”, een gedachte dus, en geen feit, en het een ongelooflijk geforceerde gedachte is, sterker nog een onmogelijke gedachte die toch mogelijk lijkt, kan het niet anders zijn dat zo’n gedachte-projectie pijnlijk moet zijn.
Vandaar dat alles wat wij in onze afscheidingsgedachte gelovende denkgeest als pijn ervaren, van een klein ongemakje tot niet te verdragen pijn, een poging tot afscheiding van Liefde, van God, van Éénheid moet zijn. Het onmogelijke (afscheiding) toch als mogelijkheid willen zien kan niet anders dan het tegenovergestelde van Liefde laten zien: pijn en lijden in alle gradaties die we kunnen bedenken.

Als alles alleen maar uit denkgeest kan komen, kan er niets ontstaan vanuit wat wij zien als lichamen, dingen en situaties. Wat wij “zien” zijn projecties vanuit de denkgeest, dat kan niet anders. Dus als we genezen van een ziekte, of niet genezen van een ziekte, komt dat niet door medicatie, of wat voor behandeling dan ook, maar door een besluit van de denkgeest, die dat besluit. En dat besluit is niet welke pillen, welke behandeling, of niet behandeling, of geen pillen, of wat voor vorm dan ook, maar het besluit (dat verborgen moet blijven) van de (waarnemende/keuzemakende) denkgeest om voor ego (voor afscheiding) of voor HG/J (voor terug herinneren in Liefde) te kiezen.
Aangezien deze besluitvormende gedachte verborgen blijft denken we dat genezing of niet genezing door het wel of niet nemen van medicatie of wat dan ook komt.
Er is geen keuze mogelijk los van de denkgeest.
Dat betekent dat wat wij de hele dag aan het “doen” lijken te zijn geen keuzes zijn op het niveau van de vorm (ook al lijkt dat zo te zijn, sterker nog daar zijn we 100% van overtuigd, dat moet eerst erkend worden), maar altijd onveranderlijk keuzes zijn op denkgeest niveau ALTIJD.

Is de ervaring nu sterke weerstand, (een kwestie van eerlijk kijken) dan is dat afkomstig van de keuze voor egodenkgeest, die niet in weerstand is van wegen wat gelezen wordt, maar voor weerstand kiest om maar in het idee van afscheiding te blijven geloven, uit pure angst voor God, Liefde, Éénheid.

Denk maar aan les 5 “Ik voel nooit onvrede [weerstand, pijn, ongemak, boosheid, speciale liefde enz. enz.] om de reden die ik denk”.

In de mogelijkheid geloven dat afscheiding van God, Liefde Éénheid mogelijk is, is het enige, ENIGE doel van het willen blijven geloven in egodenkgeest.
En als extra beveiliging wordt “vergeten” dat er alleen denkgeest is. Blijft over het zien en ervaren van alleen de projecties, schijnbaar zonder hun bron de denkgeest.
De denkgeest wordt dus een blinde vlek.

Gelukkig valt het hele egodenkgeest idee onder het onmogelijke en wordt alleen met veel moeite in stand gehouden door het geloof erin en in het geloof dat de projecties die we schijnbaar zien en ervaren waar zijn. De pijn het lijden, emoties of welk gevoel dan ook dat lichaamsgerelateerd is, dient als extra “beveiliging” om “het nietig dwaas idee” in stand te houden.

Maar er komt onvermijdelijk een moment dat dit onmogelijke geloof niet meer vol te houden is door de denkgeest en er “gaten” vallen in het schijnbaar goed dichtgetimmerde egodenksysteem.
En dan kan het proces van terug herinneren beginnen, stap voor stap.
Het proces bestaat grof gezegd uit alle egogedachtes, die in eerste instantie als doel hebben het geloof in afscheiding in stand te houden, te (ver)geven aan HG/J, het juist gerichte deel van de denkgeest, waar nog steeds de herinnering aan God, Liefde, Éénheid “huist”, waardoor hetzelfde in eerste instantie egodenkgeest-materiaal de functie krijgt van terug herinneren (HG functie) in plaats van vergeten (ego functie).
Daarvoor moet wel al dat egomateriaal wat in elke gedachte zit herkend, erkend en onder ogen worden gezien. Dat is een leerproces, een lang stap voor stap leerproces.
En de enige reden dat het “lang” duurt is dat onze eigen weerstand, die van de egodenkgeest dus, enorm is. Het leren kijken naar die enorme weerstand, die komt vanuit het geloof in zonde, schuld en angst, omdat we onbewust geloven dat we het voor elkaar gekregen hebben om ons echt af te scheiden van God, Liefde Éénheid, het leren kijken naar dit alles gaat niet werken als we er opnieuw vanuit de keuze voor egodenkgeest naar kijken. Wat we dan zien is dat we zonde, schuld en angst echt maken en daar door boetedoening, lijden, offeren, onderhandelen (zie elke religie) van proberen verlost te worden in de hoop dat God ons dan terugneemt of alsnog naar de hel stuurt als het niet genoeg blijkt wat we opgeofferd en geleden hebben.

Het leren kijken naar weerstand met als doel terug herinneren in God, Liefde Éénheid kan alleen werken olv dat gedeelte van de denkgeest waar de herinnering daaraan huist en dat noemen we symbolisch Heilige Geest met als bekendste manifestatie hiervan het symbool “Jezus”.
Dit is behulpzaam omdat het nodig is dat we aangesproken worden op het niveau waar we denken en geloven te zijn: in een wereld, in een lichaam, in situaties.

Vandaar dat ECIW 100% alleen maar praktisch genoemd kan worden, want het werkt met ons op het niveau van dat we kennen en denken te snappen. Vandaar dat ECIW zegt dat de Heilige Geest alles kan gebruiken. Alles wat ik denk, geloof en ervaar geef ik aan ego of aan HG, meer keuzes zijn er niet.
Dus als ik ziek denk en geloof te zijn, dan ga ik dat niet ontkennen of nog erger mezelf op de kop geven omdat ik zou moeten weten dat het lichaam niet ziek kan zijn en als ik dat wel zo ervaar ik dat over mezelf heb afgeroepen.
Het is ook niet “fout” als ik dat wel denk/doe, de vraag is alleen wat is het doel; afscheiding (ego) of terug herinneren (HG/J).
Ik hoef mijn gedrag niet te veranderen, maar alleen bewust te worden van onder leiding van wat/wie (ego of HG) ik er naar wil kijken.
De keuze voor het egodenken hoeft ook niet ontkend te worden of er bijvoorbeeld iets spiritueels van te maken door bijvoorbeeld te zeggen dat de Heilige Geest mij verteld heeft dit of dat te doen, dat is gewoon weer opnieuw kiezen voor egodenkgeest.
HG denkgeest en of Jezus geven nooit advies op vorm niveau. Het advies wat eventueel gehoord wordt is opnieuw zoals ik al eerder schreef, een keuze voor ego of voor HG.
Dus niet voor rechts of linksaf, maar voor ego of HG, voor afscheiding of voor terug herinneren.
MEER VALT ER NIET TE KIEZEN.

Dus als ik denk, ok ik weet zeker dat ik hier rechtsaf moet, dan zit daar niet de keuze voor rechtsaf gaan achter, maar EERST een denkgeest keuze voor ego (afscheiding) of voor HG (terug herinneren).
En dat kan er in beide gevallen uitzien als een projectie die “rechtsaf” gaat, maar de ervaring van die keuze, zal verschillen.
En dat nuance verschil leren zien en ervaren is het proces, waardoor we bewust leren kiezen.
En zoals we ongetwijfeld zullen merken naarmate we eerlijker durven kijken, komen we enorm veel weerstand tegen. Dat is niet goed of fout, dat is precies wat het ego “moet” doen, want zo is het geprogrammeerd. Als we dat zien hoeven we er ook niet meer zo bang voor te zijn. Dan is het een mechanisme wat doet wat het doet.

Uiteindelijk zal blijken, na veel, heel veel oefenen met elke gedachte/ervaring, eerst met een paar gedachtes die opvallen, maar uiteindelijk zichtbaar in elke gedachte, die elke seconde van de dag en nacht langskomen, dat de enige werkelijke bewuste keuze die kan worden gemaakt op denkgeest niveau ligt en wel voor ego of voor Heilige Geest.
De wijze waarop de projectie vervolgens op de door ons bekende wijze ervaren wordt zal getuigen van deze keuze. Dus niet de projectie zelf, maar de wijze waarop de projectie ervaren wordt.

Dus uiteindelijk is er geen lichaam dat ziek is of niet ziek is, maar de denkgeest die ziek is of niet ziek is, wat er geprojecteerd, als projectie uit ziet als een wel of niet ziek lichaam.
En kan een projectie ziek zijn, of niet ziek zijn?

Na een intensief proces van bijna 4 jaar, van aanvang vertalen t/m het van de persen rollen van het boek (1e week mei), is het dan eindelijk zo ver. Het boek De boodschap van Een Cursus in wonderen. DEEL I Allen zijn geroepen, DEEL II Weinigen verkiezen te luisteren, (beide delen in één band) van Kenneth Wapnick, Ph.D. is klaar om verspreid te worden.
Het boek is vakkundig vertaald door Jan-Willem van Aalst, zelf auteur van het boek Wonderen of waan, een gids over concepten in Een cursus in wonderen.
Dankzij onder andere Thilly Mercier, een door de wol geverfde cursusboekenvertaalster en corrector, en proeflezers, Robert J. Visser, Hans Westerveld en mijzelf is het een prachtige, Kenneth Wapnick waardige, vertaling geworden.
Het is een indrukwekkend naslagwerk dat nu, dankzij de Nederlandse vertaling, bereikbaar is voor alle studenten van Een cursus in wonderen.
We hebben gekozen voor een hardcover uitgave, zodat het boek, net als de tijdloze inhoud een leven lang mee kan.

Omschrijving:

De boodschap van Een cursus in wonderen
DEEL I  Allen zijn geroepen
DEEL II Weinigen verkiezen te luisteren
Kenneth Wapnick, Ph.D.

De boodschap van Een cursus in wonderen is een boekwerk in twee delen, (beide delen in één band) met als doel een diepgaande beschrijving te geven van wat Een cursus in wonderen ons kan leren, met uitleg en richtlijnen voor het vermijden van gebruikelijke misvattingen over deze boodschap.
Deel I – ‘Allen zijn geroepen’, – zou met recht als ondertitel kunnen dragen ‘Wat Een cursus in wonderen zegt’, terwijl deel II – ‘Weinigen verkiezen te luisteren’ – als ondertitel zou kunnen krijgen ‘Wat Een cursus in wonderen niet zegt’.

De nadruk van deel I ligt dus op wat de Cursus werkelijk onderwijst, terwijl deel II de nadruk legt op de verschillende manieren waarop studenten de boodschap verkeerd begrijpen, waarbij ze menen dat de Cursus iets onderwijst wat hij niet doet, of door de ware boodschap van de Cursus te ontkennen.

Beide delen zijn samengevoegd in één hardcover band van in totaal 576 pagina’s.

Ook al zal er van wegen het Corona virus geen officiele presentatie mogelijk zijn, is het boek natuurlijk gewoon te bestellen via onze website Inner Peace Publications
maar ook via Bol en te bestellen (vanaf 2e week mei) en via de eigen plaatselijke boekhandel.

Knipsel

Beste lezer,

Het is op dinsdag 10 maart van dit jaar precies 10 jaar geleden dat ik uitgeverij Inner Peace Publications aanmeldde bij de Kamer van Koophandel.
De aanleiding voor het oprichten van deze uitgeverij was dat Margot Krikhaar een uitgever zocht voor haar boek, “Ontwaken in liefde. Het spirituele pad van Een cursus in wonderen”. Helaas was toen (en ook nu nog) de markt voor Cursusgerelateerde boeken niet rendabel genoeg voor de grote uitgeverijen. Margot en ook ik nadat ik het manuscript gelezen had, vonden dat dit boek absoluut uitgegeven moest worden. Uiteindelijk besloot ik in overleg met Margot om speciaal hier voor een uitgeverij op te richten, en samen bedachten we de naam “Inner Peace Publications”.

Vanaf 10 maart 2010 kon het werk aan het uitgeven van “Ontwaken in liefde” van start gaan. En al vrij snel daarna, op 27 juni 2010, vond in Soest de feestelijke presentatie plaats van Margots eerste boek. In januari 2012 kwam haar tweede boek “De grote bevrijding. Het denksysteem van Een cursus in wonderen” op de markt, en in februari 2014 verscheen postuum haar derde en laatste boek “Ik ben niet een lichaam. Persoonlijke notities over ziekte en sterven in het licht van Een cursus in wonderen”. Margot overleed op 23 mei 2013.

Dat alle drie de uitgaven nog steeds behulpzaam zijn voor studenten van Een cursus in wonderen, blijkt wel uit de nimmer aflatende interesse voor haar boeken. Ook nieuwe generaties cursusstudenten worden er toe aangetrokken Margots boeken te lezen.
Binnenkort is haar eerste boek “Ontwaken in liefde” zelfs toe aan een derde druk.

Naast de boeken van Margot begonnen we ook al snel met het opnieuw uitbrengen van het boekje “Inleiding tot Een cursus in wonderen” van Kenneth Wapnick  en besloot ik toestemming te vragen aan Kenneth Wapnick om de kleine boekjes uit de serie “Een cursus in wonderen in de praktijk” te mogen laten vertalen.
En aldus geschiedde, IPP heeft inmiddels 5 kleine boekjes van Kenneth Wapnick in Nederlandse vertaling uitgegeven.
En er volgden nog meer Cursus gerelateerde boeken in de lijn van Kenneth Wapnick; van schrijvers als Gary Renard: “Jezus & Boeddha” en ook het eerste boek van Cindy Renard: “Een cursus in gezondheid en welzijn”.
Naast vertalingen is er ook van oorsprong Nederlandse werk (zoals dat van van Margot Krikhaar), het boek van Jan-Willem van Aalst: “Wonderen of waan”.
Jan-Willem is tevens de vertaler van “De boodschap van Een cursus in wonderen”  het eerste gróte werk van Kenneth Wapnick dat IPP zal uitgeven. Het bestaat uit twee delen: DEEL I Allen zijn geroepen, DEEL II Weinigen verkiezen te luisteren. Deze uitgave is in de afrondingsfase en zal begin mei uitkomen.

Uitgeverij Inner Peace Publications hoopt nog voor lange tijd deze tijdloze behulpzame boeken te mogen en kunnen uitgeven met als doel het ondersteunen van Cursusstudenten op het wonderlijke pad van Een cursus in wonderen.

De boeken van Margot en alle andere schrijvers zijn te vinden in de webwinkel van Inner Peace Publications:
www.innerpeacepublications.nl

%d bloggers liken dit: