archiveren

Maandelijks archief: juli 2018

illusje

Dankzij een vraag nav het blog: “De Verzoening aanvaarden”, raakte ik geïnspireerd tot het volgende “antwoord”, wat bij nader inzien gewoon wel weer erg op een nieuw blog ging lijken. En toen Frits me daar ook op wees besloot ik het ook als nieuw blog te plaatsen.
Ik merkte al schrijvend dat het toch weer even handig leek erop te wijzen dat de metafysica van ECIW wel gekend dient te worden, wil de Cursus ten volle begrepen worden op alle niveaus.
Eerst zal ten volle moeten worden aanvaard, en dat gaat stap voor stap, dat de Cursus zegt “Er is geen wereld” (WdI.132.6:2).
Wat is het dan dat lijkt te ervaren? Dat is de keuze van de denkgeest (denkgeest is dat wat “ik” werkelijk ben) voor of angst of voor Liefde, oftewel of voor ego of voor HG/J denkgeest.
Er is dus alleen denkgeest, en niet een “ik” lichaam dat…

View original post 1.097 woorden meer

Today I am reading from Ken Wapnick’s Journey Through the Text, vol. 4 page 182: The Process of Decision Making. Because when waking up this morning it was clear, when observing my state of mind, that I intended to go through my day with ego as my teacher… Fortunately there was also the thought, well this doesn’t feel good at all, I am clearly not in peace so I must have decide for the “wrong” teacher.
At that moment I felt strongly attracted to T-30.I Rules for Decision. While reading this I still found myself wanting to misunderstand the text, focusing on wanting to have a perfect day in form, instead of content, so I was clearly still choosing for guilt again.
And then I remembered this very strong and important little phrase in Italics: “Do not fight yourself” (T-30.I.1:7) , which I clearly intended to do from out my position of guilt.
And then the idea popped up to read Ken’s explanation on this particular chapter in his Journey Through The Text, vol 4 page 182.
Well that must have been the only “right” decision for this moment, because reading Ken’s comments kindly pushed me back to focus on the content and brought peace back in my mind with no doubt about really understanding the text now as it was intended to be by Jesus.
So, Jesus and Ken (and a little bit willingness), that is all I need.

Dit blog is nog steeds zeer actueel voor mij. En daardoor besef ik des te meer dat terug herinneren in Waarheid een proces is. En dat na een diepgaand inzicht het proces niet afgelopen is, maar gewoon doorgaat vanuit het “nieuwe inzicht” en het nieuwe inzicht zich als het ware bestendigd, tot het volgende level is bereikt. Ja de symboliek, waar het in dit blog over gaat, van een video spelletje komt nu langs; het pad dat “we” gaan zit vol obstakels, die we nemen, ondertussen wetend dat het nodig is om op een volgend level te komen, tot het “spel” klaar is…
Aan de hand van Vertrouwen staat de uitkomst vast en kan elk schijnbaar obstakel worden genomen en vergeven, omdat geweten wordt dat er in de Werkelijkheid die IS niets is gebeurt.

illusje

Echt heel grappig, hoor ik net op tv iemand zich verontwaardigd afvragen, ivm zgn geheimhouding van regeringen dat er buitenaardse wezens zijn die de aarde bezoeken en zelfs onder ons leven, en waarom niet gewoon de waarheid wordt verteld en alles in de doofpot wordt gestopt: “we leven toch niet in een wereld waar we een deken over onze hoofden hebben getrokken, omdat we de waarheid niet willen horen!”…

Ha, ja dat is precies wat we doen!! Sterker nog de wereld IS de deken, de sluier (als projectie wel te verstaan, want dat is wat de wereld is) die we over onze denkgeest (mind) hebben getrokken, zodat Waarheid netjes verborgen blijft achter de projectie die we onze wereld en ons lichaam noemen en vooral verborgen blijft dat we onveranderlijke mind zijn.

Grappig toch dat als we beter leren kijken, en dan bedoel ik ZIEN met denkgeest (mind) (niet met de…

View original post 393 woorden meer

Recently it really dawned to me that looking with ego always automatically involves looking from the perspective of my minds choice for and identification with the body: I Annelies (body) is looking with ego, which is impossible because there is no body (There is no world WpI.132.6:2).
And suddenly it really dawned to me, hé wait a minute, there is no Annelies body, there is only mind that projects an image, so it is just impossible that there is a body Annelies that is looking (eyes don’t see). It only looks like there is a body Annelies that is looking at the ego, because that is the ego’s way to hide that there is only mind! An Annelies body looking at the ego is just the reflection of the minds choice for separation.

On the other hand, looking with the other choice, the minds choice for looking with HS/J involves first looking at how the ego’s way of looking works, without analyzing or changing it to making a better version of it. And then realizing without judging it (so with HS/J) that whatever I think and believe I see is impossible, so I must be mistaken, so there must be another way. And at the same time it is the only way I will be able to learn the difference between ego and HS. HS/J meets me where I believe I am;  seemingly experiencing a world in which I am a body.

So, it feels like “looking” moved on to a deeper level… moving from theory to an experience, or may by better, moving on from fear to Love.

%d bloggers liken dit: