archiveren

Maandelijks archief: juli 2009

Over huilen gesproken…

De keren dat ik huil  is dat altijd vanuit de emotie van verlies. Het laat dát naar boven komen, het brengt precies dát aan het licht, het idee dat ik iets verlies of verloren heb of op moet geven.

Het is weer het diepe verlangen naar God wat erachter verborgen ligt, onvervulbaar lijkt te zijn en daardoor als de emotie verdriet wordt geprojecteerd, waardoor ik me schijnbaar bedroeft van God afkeer, in plaats van naar Hem toe.

Ontroering is eigenlijk het los roeren van een dikke laag emoties die als scherm om ons ‘hart’ ligt ten einde mij te beschermen tegen de liefde van God. De emoties komen los en voelen alsof ik iets verlies als ik me ermee vereenzelvig, maar in handen gegeven van HG/J  verlies ik mijn weerstand tegen Liefde, tegen God. Emoties worden zo van wapens in handen van het ego tégen God,  kostbare offergaven aan God en lossen op in de Liefde van God.

 

‘En God Zelf zal alle tranen wissen.’ (WdII.301)

 

 

Om helderheid gevraagd, en helderheid gekregen…

‘Ik’ moet het helemaal alleen doen, er is geen andere manier.

Maar wie is die ‘alleen’, niet de projecties, niet het lichaam, het is de denk-geest, de Ene Zoon van God die er naast dat deze er een  een nietig dwaas idee op na houdt, ook de Ene Zoon van God is die Geest is en vrij en rust in God. In beide gevallen geest, nooit een lichaam. De ene een waan-idee, de andere een Waar-idee.

In die hoedanigheid als één geest moet het ‘alleen’ gebeuren.  Ja, alleen, in de hoedanigheid als de Ene Zoon van God (denk-geest), omdat de Ene Zoon van God (denk-geest) wel door de projecties en met de projecties heen moeten werken.

Als de Ene Zoon van God al zijn projecties op die manier kan bekijken en zien, zullen alle projecties richting Bevrijding gaan, dat kan niet anders. Een eenduidig duidelijke afspraak, één duidelijke keuze voor HG/J denkgeest moet wel resulteren in dat de hele wereld van projectie zich die richting uit buigt. Niet uit zichzelf, maar louter door de besturing die erachter zit.

Gebeurt dit niet, dan is alleen de Ene Zoon van God (de ene denk-geest) hier verantwoordelijk voor, niet de projecties. De Ene Zoon van God die in ‘een nietig dwaas idee gelooft’ weet dit, en heeft daarom een ‘zoon van god’ geprojecteerd in de vorm van J, zodat de verantwoordelijkheid op die ‘andere ene zoon van god’ geprojecteerd kan worden en deze dus de schuldige is. En voortdurend gekruisigd moet worden, want één keer is niet genoeg dat moet eindeloos herhaald worden om een idee van continuïteit te krijgen. Een pseudo continuïteit die de continuïteit van de eenheid moet vervangen, maar daar nooit in zal slagen natuurlijk.

De Ene Zoon van God is dus verantwoordelijk voor die ene (waan) gedachte, en dat is het enige probleem en daar ligt de enige oplossing.

De projecties, lichamen kunnen zich nooit verenigen, alleen de Ene Zoon van God kan zich herinneren dat er maar één Ene Zoon van God is, die rust in de Vader.

En dat ‘herinneren’ gaat via de ervaring van de projecties die de Ene Zoon van God zelf gemaakt heeft, door elke projectie te vergeven…



 



Lees op het xanga blog van Rogier een prachtig stuk over schaamte en onschuld: ‘Simple Innocence’ geschreven naar aanleiding van het bericht dat de EO met een programma komt onder de titel ‘Loopt een man over het water…’ en waarin stand-up comedians hun licht laten schijnen over Jezus. En ik de voormalig direkteur van de EO hoorde verkondigen dat we moeten bidden voor Arie Boomsma en de EO en dat het geen pas heeft je in het bijzijn van Jezus te ontkleden. (Een heerlijke ENDI )
Dit deed Rogier die in zijn boek ‘Closing the Circle’ schrijft over de Thomas Logia, onmiddelijk denken aan Logion 37:

‘Wanneer je zonder schuld je kleren uittrekt en je ze als kleine kinderen onder je voeten legt en erop trapt, dan zul je de zoon van de ene levende zien en niet bang zijn.’

‘When you take your clothes off without guilt, and you put them under your feet like little children and trample them, then you will see the son of the living one and you will not be afraid.’

(Ook terug te vinden in ‘Jouw onsterfelijke werkelijkheid’ van Gary Renard op blz. 182)
Wat Rogier hier over schrijft kan je lezen onder: http://rogierfvv.xanga.com/708370528/simple-innocence/

      





%d bloggers liken dit: