archiveren

Maandelijks archief: augustus 2010

Manipuleren is proberen iets voor elkaar te krijgen ten gunste van mijzelf, door de ander zo te sturen, dat ik mijn zin krijg, zonder dat deze daar erg in heeft. Dat is hoe de wereld van de ego-denkgeest werkt. Nooit een gezamenlijk doel altijd een afgescheiden doel. Individueel, of in groepen het is steeds hetzelfde afscheidingsidee.

Het zit heel goed verborgen in alles en iedereen doet het in de droom, zonder uitzondering. Als baby begint het al, door te schreeuwen als er een honger impuls is, zodat de moeder aan komt gesneld met de borst of de fles.

En tijdens de hele opgroeifase is manipulatie de belangrijkste leerschool voor de ego-denkgeest, het wordt er sterk en groot van.

Het zit dus ingebakken als een groef in de ego-denkgeest geprojecteerd als een groef in de hersenen en daardoor in het hele lichaam.

En vervult vanaf dat moment z’n ego-taak:  afscheiding in stand houden.  En verder manipuleren we ons hele leven door elke minuut, in het spel van geven en nemen, de manier van overleven in de speciale relatie in wat voor vorm dan ook.

Als we daar aan voorbij willen gaan moet dat eerst in alle eerlijkheid worden gezien. En zelfs bij dat kijken is alertheid noodzakelijk om te zien hoe ook daar de manipulatie mee doet, gewoon als automatisme. De ego-dengeest doet nml altijd mee. Zolang we ons hier op aarde in de droom rond zien lopen is het er ook, en het verst dat we kunnen komen in het voorbij gaan aan het ego is het te zien en er niet op te reageren, omdat het totaal is doorzien en geen greep meer heeft en het totaal vergeven kan worden.

Helemaal weg zal het ego pas zijn als God de laatste stap heeft gezet, en daar valt niet over te praten, niet omdat het niet mag, maar omdat het niet kán. Dan is het idee van een ego gewoon onmogelijk. Zodra er iets is om over te praten en er gepraat wordt is er nog steeds de ego-denkgeest en in het best haalbare geval gegeven aan Jezus en of de Heilige Geest wordt er een andere functie aan geven, zodat de begrenzingen van het ego wegvallen en Liefde zich kan uitbreiden en het lichaam een kanaal wordt voor Liefde.

Ondertussen tot het zover is, zijn het als we dat willen en bereid zijn dat zo te zien, samen met Jezus als Leraar hierin, vergevingslessen.

Als ik er even heel goed naar kijk en heel eerlijk, is inderdaad alles in de wereld gebaseerd op manipulatie met als enig doel dus de afscheiding in stand te houden. Het heeft dus geen zin om dat stuk voor stuk langs te lopen. Het dient zich vanzelf aan en dan is het de alertheid hebben om het als waarnemer te zien gebeuren. En daarna de keuze te maken, negeren, afwijzen, afkeuren, wegstoppen, goedkeuren, het lekker vinden, er een kick van krijgen, bevrediging kortom voor het ego kiezen of het aan Jezus geven omdat ik er geen zin meer in heb, het zinloos vindt en het ánders wil.

Dus zodra ik manipulatie waarneem bij mijzelf of bij een ander, waarbij ik me dan goed moet bedenken dat ik het herken in mijn denken en het dus over mij gaat en niet over die ander, kan ik de keuze maken. Als ik het aan Jezus geef om er samen naar te kijken kan ik het losmaken van de vorm het terugnemen in de denkgeest en het laten vergeven, zodat het oplost. Ik hoef het dus niet te analyseren in de vorm, ik hoef het alleen maar te zien het waar te nemen en dan de keuze maken. Ik zal dan ook precies weten, horen wat te doen, hoe te handelen en dit zal altijd de meest liefdevolle manier zijn, ook al lijkt dat in de vorm niet zo te zijn op het eerste gezicht.

Zoals in Een cursus in wonderen staat:

En wat hij hoort kan zonder meer heel verbijsterend zijn. Het kan ook ogenschijnlijk helemaal niet van toepassing zijn op het voorliggende probleem zoals hij dat ziet, en kan de leraar zelfs met een situatie confronteren die hem in grote verlegenheid lijkt te brengen. Dit zijn allemaal oordelen die geen waarde hebben. Ze zijn van hemzelf en komen voort uit een armoedig zelfbeeld dat hij achter zich zou kunnen laten. Vel geen oordeel over de woorden die tot je komen, maar biedt ze in vertrouwen aan. Ze zijn veel wijzer dan de jouwe. Gods leraren beschikken over Gods Woord achter hun symbolen. En aan de woorden die ze gebruiken geeft Hij Zelf de kracht van Zijn Geest, en verheft ze van betekenisloze symbolen tot de Roep van de Hemel zelf.’ (H21.5:1-9)

Kortom manipulatie waarnemen is zeer belangrijk en absoluut noodzakelijk, anders kan het niet genezen in de denkgeest. En dat gaat absoluut makkelijker als er aan het ego voorbij is gegaan omdat dan schuld/zonde niet meer in de weg zit als extra barricade/sluier. Vandaar dat kijken samen met Jezus en of de Heilige geest zo belangrijk is en onontkoombaar als we het echt ánders willen, omdat Hij voorbij het ego is gegaan en daardoor ons op de juiste weg kan voorgaan.

huilbaby_(Medium)

 

… En dan kan de ene Zoon van God, de ene denkgeest, opgelucht ‘ademhalen’, en de droom werkelijk als een nietig dwaas idee zien, zonder nog een spoortje van spijt, wrok, of schuld.
Maar zien dat Vergeving de hele droom als een zeepbel uiteen doet spatten. Het was geen fout, geen blunder, geen domheid, geen zonde het was een onschuldige droom van een uittocht die nooit heeft plaatsgevonden en door zijn onmogelijkheid vanaf het ‘begin’, ‘gedoemd’ was tot terugkeer, een reis zonder begin en eind.
Het grote drama dat in werkelijkheid slechts een nietig dwaas idee is, met de Zoon van God, de ene denkgeest in de hoofdrol en alle andere rollen. Wat een wonderlijk kleurrijk spektakel een caleidoscoop aan hypnotiserende beelden.
Derhalve is de grote uittocht ‘het nietig dwaas idee’, dat de ene Zoon van God dacht, droomde, fantaseerde, de Vader te kunnen verlaten, niet meer dan een angstige droom die niet anders kon dan terugkeren naar God, een reis zonder afstand….
(Annelies)

 

Op het Johan Willem Kaiser blog zijn twee nieuwe teksten te lezen geschreven door Rogier onder de titels:
 ‘De uitreis’ en ‘Een nietig dwaas idee’.

Je kunt het lezen onder volgende link:

http://jwkaiser.blogspot.com/

jwk1960picture

Te gebruiken als hulpmiddel en reminder (en niet als vervanging dus) bij het ‘doen’ van ECIW.

Hoe kan men stoppen met het voeden en het in stand houden van het ego.
Op de allereerste plaats door naar de bron van het ego te gaan: de ego-denkgeest.
En vervolgens de plaats als waarnemer en keuzemaker in te nemen.
Men kijkt dan vanaf een losgekoppelde van de projecties standpunt naar de gedachtes en hun daaruit volgende projecties.
Dit kijken moet oordeelloos gebeuren en dat kan alleen als men kiest voor het ego-loze standpunt, dus vanuit de symbolen hiervoor: de Heilige Geest en of Jezus.

Oordeelloos kijken is kijken zonder een enkel oordeel, elk oordeel wat naar boven komt, wordt aan de Heilige Geest en of Jezus overgedragen en samen met Hen bekeken zodat ze kunnen worden vergeven.

Hoe kan men oordeelloos kijken?
Door op de eerste plaats de gedachte los te zien van de projectie en zuiver en alleen als een ego-denkgeest-reflex te zien, als voeding, motor voor het in stand houden van de ego-denkgeest, meer niet.
De gedachte kan dan vergeven worden, omdat men ziet dat de gedachte en de daaruit voortkomende projectie slechts voortkomt uit een reflex die alleen, maar dan ook echt alleen, tot doel heeft de ego-denkgeest in stand te houden, meer niet.

De emoties die hiermee gepaard gaan, zijn belangrijke indicatoren, en dienen dus niet ontkend, gebagatelliseerd, weggestopt te worden.
Alle emoties komen voort vanuit de ene ego-denkgeest en kunnen teruggebracht worden tot de ene emotie: angst.
Ook de schijnbaar liefdevolle doch altijd kortstondige emoties komen voort uit deze ene emotie angst.
Angst is de hoofdmotor van de ego-denkgeest en kan alleen ontkracht worden door er oordeelloos naar te kijken (steeds weer) en te vergeven.

Dat wat de Cursus beschrijft als: er zijn maar twee emoties: angst en Liefde, zou ook omschreven kunnen worden als er zijn maar twee emoties:
1. vanuit de ego-denkgeest: angst/liefde (de twee zijden van de altijd dualistische ene ego-denkgeest).
2. de Liefde van God, die onnoembaar is en zuiver non-dualistisch.

Deze laatste, de Liefde van God kan niet bereikt worden, omdat ‘we’ ,de Ene Geest, dat al zijn en dat dus niet hoeven te bereiken.
De enige manier is derhalve alles wat de Liefde van God niet is, als zodanig waar te nemen en te vergeven, door te stoppen met het voeden van de ego-denkgeest op de manier zoals boven beschreven.
En daardoor tenslotte te ontwaken in liefde.

Dit kan alleen als we ons niet-ego-standpunt innemen samen met de symbolen hiervoor: de Heilige Geest en of Jezus.
Hulp vragen aan deze symbolen betekend derhalve voorbij het ego reiken naar wat we in oorsprong zijn: geest.

Alles wat ervaren wordt in de wereld van de droom krijgt nu de functie van reminder voor het werkelijke Doel dat onvermijdelijk is: Ontwaken.
Alle droomdoelen, die maar één functie hadden: het in stand houden van de ego-denkgeest, vallen hierdoor weg en krijgen een totaal andere functie, nu ze bestuurd worden vanuit de Heilige Geest en of Jezus denkgeest.

_________________

 

%d bloggers liken dit: