archiveren

Maandelijks archief: december 2017

De “echte vrijheid” om te kiezen is gelegen in de keuze te kiezen tegen het ego (de keuze voor zonde, schuld en angst, oftewel voor de onjuist gerichte denkgeest) en vóór de Heilige Geest (de keuze voor Liefde, Waarheid, Eénheid, God oftewel voor de juist gerichte denkgeest).

Dat is de enige keuze die gemaakt kan worden, binnen het concept: de droom, de illusie. Waarbij aanvaard wordt dat dan tegelijkertijd de keuze voor het egodenken volledig illusoir en daardoor volledig zinloos en onmogelijk is.

De enige overgebleven ware keuze, nog steeds binnen het concept van de droom, die van vóór Heilige Geest (juist gericht denken) is het logische gevolg van volledig oordeelloos inzien (doordat de (ego) angst verdwenen is) dat wordt ingezien dat de keuzen die tot nu toe gemaakt werden zonder waarde waren en alleen tot doel hadden af te scheiden van Waarheid, een onmogelijke en zinloze keuze, de keuze voor zinloze dromen van bedrog en illusies.

En het enige zinvolle wat overblijft aan de keuze voor het egodenken, zolang er nog ervaren wordt in de droom, is elke egogedachte+projectie als vergevingsmateriaal en vergevingskans te zien, en er op te vertrouwen dat de rest, de effecten vanzelf zullen volgen.

Alleen de keuze van de waarnemende/keuzemakende denkgeest is nodig en mogelijk, de keuze voor afscheiding (egodenkgeest) of voor terug herinneren in Eenheid (HG/J denkgeest), waar nooit uit is weggegaan.
Deze keuze is niet een soort duiveluitdrijving waarbij het kwade verslagen en vernietigd dient te worden en Waarheid, God, Eenheid overwint. Dat zou een 100% gewoon weer de keuze voor ego zijn, want daarbij wordt immers “het kwaad” als werkelijk bestaand gezien, wat vervolgens bestreden en vernietigd moet worden.
Het is als de eenvoudige keuze je slaapdroom als echt gebeurt te zien of als slechts een droom die echt leek, maar het niet is.
De slaapdroom kan daarom als symbool worden gezien van dat alles een droom is, welke er lijkt te zijn doordat erin wordt geloofd. Een ander bestaansgrond dan het geloof erin heeft het niet.
Als dit gegeven wordt geaccepteerd dient de droom, net zoals de slaapdroom, alleen nog als symbool voor wat de wereld, mijn leven NIET is en om eruit te ontwaken, door dat wat niet waar kan zijn te vergeven.
Het enige probleem, wat niet eens een probleem is, omdat het een onmogelijk slechts verzonnen probleem is, is de wens om afgescheiden te willen zijn en blijven van wat met opzet vergeten moet worden.

Kijk maar eens goed naar elke gedachte en ontdek dan dat eigenlijk elke gedachte symbool staat voor de wil tot afscheiding: ik, jij, wij, zij, het, daar, hier, morgen, gisteren, vandaag, seconde, minuten uren, dagen, weken, maanden, jaren, gebeurtenissen, en zo maar door, een eindeloze lijst met losse elementen die schijnbaar buiten mij plaatsvinden in lichamen en dingen die schijnbaar los van elkaar plaats lijken te vinden.

Daar gaan de eerste lessen van het werkboek ook over. Leren zien dat alles als los en gescheiden van elkaar gezien wordt en daarom niets (kunnen) betekenen. De symbolen van de wil tot afgescheiden willen zijn is in alles, echt alles terug te herkennen.
Dit willen leren waarnemen zijn de eerste stappen tot het onvermijdelijke terug herinneren in de natuurlijke staat van Eenheid.
Onvermijdelijk, omdat het slechts dromen van afscheiding zijn en dus niet werkelijk gebeurt, net als de slaapdroom, die daar symbool voor staat.

Dit kan in eerste instantie een enorme opluchting geven, precies zo als het wakker worden uit een nachtmerrie, wetende dat het niet echt gebeurt is.
Daarna begint de lange weg van afkicken van de egodromen, welke altijd ook onvermijdelijk als heftig en zwaar wordt ervaren. Niet omdat dat moet, maar omdat de keuze voor het ego zo’n gewoonte is geworden en zo lang voor waar is aangezien. Het is daarom een stap voor stap proces van terug herinneren, waarbij het droommateriaal nu als vergevingsmateriaal en kans wordt her-gebruikt.

Op het begrip “vergeven” rust een zeer sterke conditionering, namelijk; ik heb iets fout gedaan, jij hebt iets fout gedaan, wij hebben iets fout gedaan, kortom er is iets fout gegaan en daar moet ik me schuldig over voelen, en nu moet ik op m’n  knieën of door het stof om vergiffenis smeken. Of jij hebt mij iets aangedaan en ik ben zo coulant om jou te vergeven voor wat je mij hebt aangedaan. Vergeven is omgeven door gevoelens van zonde, schuld en angst.
Dit is niet zoals Een cursus in wonderen vergeving ziet.
ECIW leert ons dat wat in de wereld in mijn leven (in de droom dus) schijnbaar is mis gegaan niets met zonde, schuld en angst te maken heeft en er niet dat gebeurt is wat er leek te gebeuren, maar dat alleen mijn verborgen wens om afgescheiden te zijn en blijven van Eenheid, Waarheid, Liefde, God geprojecteerd wordt en daardoor werkelijkheid lijkt te zijn geworden.
Ware Vergeving ziet in dat er in werkelijkheid niets anders gebeurt is dan een nietig dwaas en onmogelijk idee dat ineens werkelijkheid lijkt.

Ware Vergeving her-gebruikt dat nietig dwaas idee van zonde, schuld en angst, als herinnering aan dat wat er ook lijkt te gebeuren in mijn dromen van zonde, schuld en angst het niets verandert, en geen enkele invloed heeft op wat werkelijk werkelijk is.

Gezien vanuit Ware Vergeving, zijn mijn dromen, die ik als denkgeest droom (niet als lichaam, want dat is ook onderdeel van de droom), nu in zeer belangrijk vergevingsmateriaal verandert, waar ik op droom niveau niets aan dien te veranderen, maar wel heel goed naar moet leren kijken, zodat ik deze dromen van afscheiding precies zo zie zoals ze zich voordoen. Ik verbeter ze niet, ik veroordeel ze niet, ik verafschuw ze niet, ik ontwijk ze niet, stop ze niet weg enz., ik kijk alleen, (dus ook naar mijn reacties  van oordelen, verafschuwen, ontwijken verstoppen enz.) en vraag me dan af of ik al die gedachten, beelden, emoties echt wil gebruiken om mijzelf (als denkgeest) af te scheiden van dat wat ik in werkelijkheid ben (onveranderlijke denkgeest thuis in Eenheid, Waarheid, Liefde, God). Het antwoord kan zowel ja of nee zijn, wees daar ook gewoon eerlijk in, ik forceer mezelf niet, want dan breid ik ook weer gewoon zonde, schuld en angst uit en als ik dat mezelf zie doen, is dat ook weer een vergevingskans, of niet.
Ik probeer zo eerlijk en geduldig mogelijk met mijzelf te zijn, want de denkgeest (dat wat ik ben) kan niet geforceerd worden, maar tegelijkertijd is terug herinneren in dat wat ik ben, onvermijdelijk, omdat er nooit uit is weggegaan, afscheiding is immers een illusie, een droom.
Dus of ik nou een praktiserende gelovige ben, of een volledige atheïst, en ik op allerlei manieren probeer God gunstig te stellen of te willen vermoorden, het maakt niets uit.
Waarheid is waar, Eenheid is één, daar kan geen enkele vorm van afscheiding ook maar iets aan veranderen. De uitkomst staat vast.

Het proces van Ware Vergeving is echter wel een zeer rechtstreeks snelweg om Waarheid weer terug te brengen in de herinnering. En daar is absolute eerlijkheid in het kijken naar alle dromen van zonde, schuld en angst die ik (de denkgeest) heeft bedacht om maar afgescheiden te blijven, een absolute noodzakelijkheid. Dat is niet makkelijk, omdat de ego kant van de denkgeest zich hier tegen zal verzetten en verdedigen, omdat het gemaakt is, geprogrammeerd is om juist afgescheiden te blijven. Wat een zeer zware en moeilijke opdracht is, daar afscheiding van Eén onmogelijk is en het toch proberen wel pijnlijk moet zijn.
Dus Ware Vergeving is eigenlijk niet moeilijk, maar de weerstand en de verdediging door het ego ertegen.

Eerlijk kijken kan dan ook alleen onder leiding van dat deel van de denkgeest (de waarnemende/keuzemakende denkgeest) welke nog steeds onveranderlijk verbonden is met Waarheid, Eenheid, Liefde, God, in ECIW voorgesteld als de Heilige Geest en of Jesus, beide symbolen van oordeelloosheid, waardoor ze een brug functie vervullen in het terug herinneren in Waarheid.
Kijk en observeer ik met het oordelende deel van de denkgeest, dus symbolisch voorgesteld als het ego, dan zal ik dat onmiddellijk merken, doordat ik weer vormen van zonde, schuld en angst voel en alles en iedereen inclusief mijzelf de schuld geef van wat er schijnbaar lijkt te gebeuren in mijn (droom) leven in mijn (droom) wereld.
Het milde antwoord hierop is deze gedachten van afscheiding weer terug te nemen en aan Heilige Geest en of Jezus te geven en te vergeven.

Een geweldig hulpmiddel hierbij zijn les 5 en les 34 uit het Werkboek:
“Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk” en “Ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien”.
Een absolute aanrader om te lezen, want meer is eigenlijk niet nodig om het proces van Ware Vergeving toe te passen.

Nog even toevoegend voor diegene die nog steeds wil denken en geloven dat Ware Vergeving betekent dat ik dan in de droom niets hoef te doen, de droom is de droom en daarin gebeuren droom dingen, zoals in mijn nachtelijke dromen. En ik heb dat droom materiaal nodig om te leren vergeven. Vindt vergeving plaats dan zullen de effecten voor zichzelf zorgen, doordat ik nu in plaats vanuit zonde, schuld en angst kijk, nu vanuit Liefde kijk.

 

                    Knipsel._4def

Schrijf je in door een email te sturen met je gegevens naar Jennifer Dennison:
GaryRenardNL2018@gmail.com

Tijdens deze workshop wordt de Nederlandse vertaling van Gary Renard’s 4de boek gepresenteerd:
“De levens waarin Jezus en Boeddha elkaar kenden. Een verhaal over machtige metgezellen”.

OM_RENARD_LIFETIMESjezusANDboedha_v5.indd

Als ik denk dat ik het echt gehad heb met de wereld en me er het liefst uit wil terug trekken, dan is dat een gedachte die uit de keuze voor het afgescheiden egodenken komt.
Want door dit te (willen) denken lijkt de gedachte waarheidsgehalte te hebben. De droom dat er een wereld is die “ik” zat ben lijkt daarmee “waarheid” te worden. En de wil tot afgescheiden te willen zijn, het verborgen doel van de keuze voor egodenken, blijft daardoor afgeschermd.
Dat is de (on)ware reden achter “het zat zijn”, er doorheen zitten, lusteloosheid, boosheid, en verzin zelf maar wat er al niet in de trukendoos van het egodenken kan zitten.
Hoe dan ook “ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk”, dus ook niet omdat ik het gehad heb met een wereld die krankzinnig is.
De reden achter elke onvrede hoe klein of groot dan ook is dat er de wens is afgescheiden te willen zijn van God, Liefde, Eenheid, Waarheid, of hoe je “HET” dat met opzet, van wegen de wil tot afgescheiden er van willen zijn, ook wilt noemen.
Enkel Ware Vergeving (vergeven wat niet gebeurt is en nooit gebeurt kan zijn en dat is heel wat anders dan dissociëren) doet de herinnering aan wat met opzet vergeten moet worden terugkeren in de denkgeest (mind).
Daardoor krijgt zo’n gedachte van hulpeloosheid enz. een totaal andere functie.
Door Ware Vergeving wordt voorkomen dat het onware als waar wordt gezien, en blijft het onware, onwaar waardoor het kan worden vergeven en als blokkade voor Waarheid verdwijnt in het niets, waar het ook uit voorgekomen is.

Niet zozeer mijn stemmingen zijn een keuze, ze zijn het effect, het resultaat van de verborgen keuze van de waarnemende, keuzemakende-denkgeest die voor het egodenken kiest, en dat is eigenlijk de keuze voor afscheiding.

Eigenlijk is er maar één keuze namelijk die voor de wens afgescheiden te willen zijn.
Deze ene wens ligt verborgen achter alle schijnbaar duizenden afgesplitste gedachte mogelijkheden binnen het egodenken.
Vandaar dat Ware Vergeving alle schijnbaar verschillende gedachten van klein tot groot, van een licht irritatie tot wilde razernij en moordlust op dezelfde manier oplost en doet oplossen in het “niets” dat ze waren, zijn en blijven.

Vandaar dan ook, in tegenstelling tot wanhoop enz., opent de uitspraak “Er moet een andere manier zijn” de poort voor het kunnen opvangen van “Het vergeten lied” (T21.1.1-10)

“The Great Liberation” is also available in a printed on demand edition on Amazon

EbookEngelsTGLWeb

 

When you live in Europe it is easier to order the printed on demand edition of  “The Great Liberation”with Amazon.de

 

 

 

illusje

Now available the translation of the second book of Margot Krikhaar:
The Great Liberation. The Thought System of A Course in Miracles – Margot Krikhaar (Kindle edition)/

or as epub.

Beautiful translated by Rogier F. van Vlissingen with assistance of proofreaders, Lenore Dittmar and Cynthia Bove.

Text on the back cover:

The Great Liberation
The Thought System of A Course in Miracles.

A Course In Miracles is a spiritual path that leads you to awakening step by step. “The Course” teaches you to discern the ego in your thinking, and as a result you can make a radical, 180-degree turn in your perception. This changeover from fear to love – the miracle – helps you leave the ego behind completely in the end. You are not the separated false self you thought you were. The awareness of oneness returns.

The Great Liberation treats the theoretical foundation of

View original post 211 woorden meer

%d bloggers liken dit: