archiveren

Tagarchief: VU

Gary Renard als levend voorbeeld van het ‘nietig dwaas idee’ wat zich uitspeelt in wat wij ruimte en tijd noemen.

Voor wie dit nieuw is:

Gary Renard’s boeken, ‘De verdwijning van het universum’, ‘Jouw onsterfelijke werkelijkheid’,  en ‘De Liefde is niemand vergeten’, zijn ontstaan uit een dialoog die plaatsvond vanaf het begin van de negentiger jaren van de vorige eeuw, tussen Gary en twee ‘Verheven Meesters’ Arten en Pursah.

Deze zgn. Verheven meesters blijken, beelden (projecties) te zijn uit een volgende incarnatie en tevens uit vorige incarnaties. Gary zal in zijn volgende incarnatie Pursah zijn, en een relatie hebben met Arten. Ondertussen is Gary ook een incarnatie van de apostel Thomas en Pursah dus ook. Arten is een incarnatie van de apostel Thaddeüs, en leeft nu als Cindy Lora, die dus de volgende keer als Arten zal terugkeren en met Gary, dan Pursah samen leeft en samen in dat leven zullen ontwaken.

In de laatste Nieuwsbrief van Gary Renard verteld hij hierover en op zijn website kan je kennismaken met deze Cindy Lora, die hij in dit leven al ontmoet.

Het leuke hiervan is dat het alles wat ik denk te weten over tijd en ruimte volkomen op z’n kop wordt gezet, een van de favoriete bezigheden van Een cursus in wonderen trouwens, je wereld volledig op z’n kop zetten.

Ook het begrip reïncarnatie wat volgens de algemene begrippen ook een lineair begrip is en als ‘echt’ wordt beschouwd door degene die erin geloven wordt hierdoor volledig onderuit gehaald. Ruimte en tijd zijn illusies van de denkgeest die denkt afgescheiden te zijn van de Eenheid, van God en deze afscheiding in stand houd door op allerlei manieren, door juist het idee van tijd en ruimte als waar aan te nemen, de ontdekking van deze vergissing aan het oog probeert te ontrekken.

Gary laat zien door deze voor het ego enorm ingewikkelde onmogelijke constructie, dat het hele tijd en ruimte gebeuren een holistisch gegeven is en dat alles tegelijkertijd plaatsvindt.

Volgens ECIW is er maar Een Waarheid, volkomen heel en volstrekt ondualistisch.

Er is ook maar één ego, één waanidee, één afscheidingsidee, waardoor in woorden van ECIW De Zoon van God denkt dat het onmogelijk mogelijk is, nml. afscheiden van de Eenheid.

Wat ik dus waarneem als miljoenen aparte deeltjes, mensen dingen enz. kan niets anders zijn dan één afscheidingsgedachte vanuit de ene Zoon van God die een droom (nachtmerrie) heeft van afgescheiden te zijn van de Eenheid. Dus is die Ene Zoon van God, die Geest is en niet zijn projecties (de wereld) wel al deze projecties in de zin van dat hij al die droombeeldjes lijkt te zijn. Ongeveer zoals als wij dromen in onze slaap ook al de figuren zijn die daar in voorkomen, maar ondertussen komen al deze figuren in mijn slaapdroom uit mijn geest voort,

maar ben ik ze niet.

Ik ben dus niet mijn projecties, ik projecteer ze vanuit de denkgeest, derhalve ben ik geest.

Zo kan ik los komen van de identificatie met de droomfiguur en het als waarnemer waarnemen.

Gary laat dit dus door zijn eigen leven zien aan ons, en Gary is een vertegenwoordiger van de ene ontwakende denkgeest die dit door projecties, zoals Gary, in de droom laat doorschemeren. In termen van ECIW is de Zoon van God langzaam aan het wakker worden en herinnerd zich stukje bij beetje wat hij in werkelijkheid is. Als symbool en hulp bij dit herinneren zijn er de Heilige Geest en Jezus, die de brug vormen tussen de droom en wat ik Werkelijk ben en de droom gebruiken als leermateriaal/vergevingsmateriaal.

Deze van oorsprong christelijke termen kunnen heel veel weerstand oproepen, maar deze weerstand kan niet anders gezien worden dan de weerstand van het ego, dat het gewoon niet herkend het is immers bedacht om de afscheiding in stand te houden.

Onder leiding van de Heilige Geest en Jezus (of een anders voor ons behulpzaam symbool) mogen wij al die weerstand Vergeven, zien voor wat het is, een droom van afscheiding en het teruggeven aan de bron de geest.

Het hoofdthema in de boeken van Gary Renard is dan ook Vergeven. Door de blokkades die wij in onze ‘dromen’ (ons dagelijks leven) tegenkomen te vergeven zal vanzelf dat wat we werkelijk zijn: Liefde,  overblijven, want ‘De Liefde is niemand vergeten.’

En is dat niet een prachtige nieuwe functie die ik mag geven aan mijn leven, zoals les 62 zegt: Vergeving is mijn functie als het licht van de wereld.

LEESTIP: ‘In and Out of the Hologram, Vivace’. Een buitengewoon duidelijk en boeiend artikel van Rogier Fentener van Vlissingen te lezen op zijn blog: http://rogierfvv.xanga.com/697509589/in-and-out-of-the-hologram-vivace/

Website Gary Renard: www.garyrenard.com

de E-nieuwsbrief: http://www.hhemarketing.com/author/renard/e_news/renard_mar09.htm

En luister ook eens naar Gary Renard´s podcast:  http://genebogart.com/podcasts/GaryRpcst-ep029.mp3

Dit blog kan je kijk op de wereld die je denkt te zien en te kennen totaal op z’n kop zetten, je bent dus gewaarschuwd.

Dit blog gaat o.a. over de Amerikaanse schrijver Gary Renard, over zijn boeken die gaan over de totale ommekeer in zijn eigen leven als gevolg van een merkwaardige gebeurtenis die als volgt beschreven staat achterop zijn eerste boek:

De verdwijning van het universum

‘Hoe zou jij reageren als je rustig zittend in je huiskamer plotseling werd geconfronteerdmet de verschijning uit het niets van een mysterieus koppel, dat je doodleuk meedeelt dat ze “verheven meesters” zijn, die gekomen zijn om jou de schokkende geheimen van het bestaan te onthullen en je de wonderbaarlijke kracht van gevorderde vergeving te leren.112 bellen? Een therapeut bellen? Of een pizza bestellen.

 

Toen dit Gary Renard overkwam in 1992, koos hij ervoor naar het duo op zijn bankstel te luisteren (en veel onbetamelijke vragen te stellen). Het resultaat is dit opzienbarendeboek: zeventien geestelijk uitdagende en alle bekende padente buiten gaande gesprekken gedurende een tiental jaren, die het leven van de auteur een totaal andere richting gaven, en de wereld een compromisloze spirituele leer schonken die is voorbestemd de geschiedenis van de mensheid te veranderen.’

 

Dit boek en ook zijn tweede boek Jouw onsterfelijke werkelijkheid neemt ons mee op een reis achter de wereld die we zo goed denken te kennen en waar we zo vertrouwd mee zijn. Maar waarin velen van ons toch altijd een vaag gevoel van zich niet helemaal thuis voelen ervaren. Een reis die we samen maken met Gary door zijn ervaringswereld die ook de onze zal blijken te zijn als we steeds dieper mee worden gevoerd tot in de diepste spelonken van onze denkgeest. Waar we geconfronteerd worden met onze angsten, onze blokkades die ons beletten werkelijk te leven en te zijn wie we in wezen Zijn. Gary laat ons zien zonder hoogdravende, vage en ingewikkelde intellectuele spirituele taal te gebruiken hoe we middels het pad van vergeving aan de hand van onze innerlijke leraar weer bij ons Zelf terug kunnen komen waar we in werkelijkheid nooit zijn weggeweest.

De bron van waaruit deze leer komt is Een cursus in wonderen.

Een zeer directe compromisloze, ondualistische snelweg naar de Waarheid.

 

In dit blog beschrijven Rogier Fentener van Vlissingen en Annelies Ekeler, hoe het werken aan de vertaling ook hen meevoerde in dit totale compromisloze vergevingsproces en besloten deze ervaring te delen met geïnteresseerde die een gezonde aversie hebben tegen het vaak zweverige en mooi makende nog verder in de droom verzinkende new age gebeuren. Wat eigenlijk niets anders is dan het ontlopen van de waarheid zoals het vluchten in drank, drugs, sex, eten en wat al niet ons ook aanbied. Ware spiritualiteit vereist moed, doorzettingsvermogen en een hele hoop bereidwilligheid en durf al je angsten onder ogen te zien en vervolgens te vergeven. Dan krijgt het wonder van het ‘anders’ kijken een kans. En hiervoor hoeft niets opgeofferd te worden, integendeel alles zal sterker intenser beleefd worden met veel meer plezier, niet meer als vervanger van leegte maar een vol beleven in geluk en vrijheid.

Annelies

 

Rogier’s Engelstalige blog:

http://www.xanga.com/RogierFvV/profile/

 

 

“De Liefde is niemand vergeten”.

Afgekort: DLHNV, zoals het eerste boek De verdwijning van het universum al snel bekend stond onder de afkorting: VU en het tweede boek Jouw onsterfelijke werkelijkheid als JOW.

En nu dan alweer het derde boek De Liefde is niemand vergeten.

Intrigerende titel alweer.

Eerst leren we dat het universum wat we kennen inclusief onszelf een droom is en dat we door middel van ware Vergeving zullen ontwaken uit die droom.

Vervolgens is het goede nieuws dat ontwaken slechts betekent dat we wakker zullen worden in wat we werkelijk zijn en wat nooit kan verdwijnen.

En tenslotte dat we allemaal zullen ontwaken, omdat de werkelijkheid één is en er dus niemand vergeten kán worden.

Dat woordje vergeten roept bij mij onmiddellijk de herinnering op aan die beroemde sleuteltekst in Hoofdstuk 27.VIII. De ‘held’ van de droom: 6:2 om precies te zijn:

‘In de eeuwigheid, waar alles één is, sloop een nietig dwaas idee binnen waarom de Zoon van God vergat te lachen. Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee, in staat tot zowel verwezenlijking als werkelijke gevolgen.’

Maar zoals de titel van deze paragraaf aangeeft gaat het om een droom en zijn wij niet de droom, maar dromen hem.

Als we dat nou maar niet steeds zouden vergeten dan zouden we er misschien ook om kunnen lachen. En beseffen dat het onmogelijk is om dromen van afscheiding te dromen, die door ze serieus te nemen en te vergeten erom te lachen als erg angstig worden ervaren. En ja dan zijn we gewoon vergeten dat het eigenlijk onmogelijk is werkelijk los te kunnen zijn van Liefde.

Liefde met een hoofdletter L dan wel, dus ondualistisch en volmaakt één in God.

Om onze vergeetachtigheid nog een beetje te maskeren is er ook in de droom een surrogaat voor Liefde, namelijk liefde. Speciale liefde noemt de Cursus dit. Dat lijkt heel verrukkelijk, plezierig, gelukzaligmakend, totdat er iemand met z’n fikken aanzit het afpakt of er iets tussenkomt, dan slaat deze vorm van liefde onmiddellijk om naar de andere kant van de ego medaille: haat. Gedonder in de zandbak!

En ontstaat het verlangen naar dat fijne prettige gevoel en voordat we het beseffen staat ons hele leven in het teken van het zoeken naar liefde en het vermijden van alles wat dat in de weg lijkt te staan en zie daar de ultieme verslaving is geboren. En een oneindig vicieuze cirkel van dualiteit is ontstaan. En zijn we totaal vergeten dat we eigenlijk bezig zijn ons te herinneren wat we vergeten zijn en dat is dat de Liefde niemand vergeten heeft.

%d bloggers liken dit: