archiveren

Tagarchief: tijdloze

Als iets of iemand buiten gesloten wordt dan is dat niet om de reden die gedacht wordt. Niet omdat de persoon gehaat wordt (of andere gradatie daarvan), maar omdat de keuze voor zonde, schuld en angst welke zich in de denkgeest bevindt, geprojecteerd wordt, zodat het zich nu buiten de “mij” lijkt te bevinden en de “ik” de schuld-vinger naar “de ander” kan laten wijzen, zodat de “ik” onschuldig lijkt.
Hiermee verdwijnt niet de ego keuze voor zonde, schuld en angst die zich nog steeds in de denkgeest bevindt, het verplaatst zich slechts.
Elke oordeel wat hier weer op volgt is weer enkel en alleen en niets anders dan opnieuw kiezen voor ego-denken. En dit gaat door tot de “denkgeest” besluit zich in zijn observerende positie op te stellen en alleen nog maar kijkt naar wat de zelf geprojecteerde projecties, die voortkomen uit de keuze voor zonde, schuld en angst schijnbaar laten zien.

In de praktijk betekent dat elke seconde en wat daarin lijkt te gebeuren geaccepteerd wordt als dat wat er op dat moment is, omdat dat is wat er is. Wat het ook is, of het nu over iets van vroeger, in de toekomst of dat het zich nu afspeelt, het is wat het nu is, als geprojecteerde gedachte. Niet de situatie is wat er nu is, de gedachte die het projecteerd is wat er nu is en dat ziet eruit als een projectie die we een situatie noemen. Maar er is geen situatie er is een projectie=gedachte die er nu is. Tot een volgende nu, welke geen volgende nu is, maar steeds weer tijdloze nu.
Ook als dit idee niet geaccepteerd wordt is dat de gedachte die er op dat moment is, en ook de gedachte die daar weer op volgt en de gedachte die daar weer op volgt, het is steeds dat wat er nu is en er is geen “volgt op”. Ook als ik de situatie wil veranderen, dan is dat de gedachte die er nu is. Er is geen situatie die in een toekomst kan veranderen, er is een gedachte nu, die nu denkt dat er in de toekomst iets kan veranderen. Dat is niet zo, er kan alleen een nu gedachte zijn, waar die gedachte ook maar over mag gaan.
En zo kan ik nog uren doorgaan, wat ook niet waar is, want het is steeds een herhaling van de ene nu gedachte. NU… en elke gedachte die mogelijk is “gebeurt” NU… er is niets anders…
Het onveranderlijke “nu” blijft onveranderlijk “nu”, en daardoor is alles wat zich daarin lijkt af te spelen niet waar.

Zolang er nog de ervaring is van ervaren van wat dan ook is er nog de keuze voor pseudo waarheid (dualisme) boven wat werkelijk Waar is (non-dualisme).
En elke ervaring die altijd voortkomt uit de wens iets anders te zijn dan Waar, komt voort uit angst voor wat Waar is.
Nu is er vandaag de ervaring van een “ik” die lijkt te bestaan, die aan het stressen is als een konijn in doodsangst.
Om allerlei zogenaamd aanwijsbare legitieme redenen die lijken te gebeuren binnen de ervaring, de eigen verzonnen pseudo waarheid, is er de ervaring van rond stuiteren.
En dan is er ook de gedachte en de drang daar zo snel mogelijk verandering in te brengen om weer enigszins rustig te worden en de boel weer te kunnen hanteren en onder controle te krijgen.

En dan doemt ook de valkuil op daar met een spirituele blik naar te willen kijken, want het is niet dat wat lijkt te gebeuren wat stress oplevert, maar wat ik denk en geloof te zien. En de valkuil is dan dat ik het spiritueel ga maken en dan evengoed nog verwacht dat dat wat lijkt te gebeuren als bij toverslag zal veranderen in iets wat niet meer stressvol is en een geweldige oplossing zal opleveren.
Dus eigenlijk ook niet anders dan rechtstreeks proberen een oplossing te vinden die vormgericht is zonder tussenkomst van een “spirituele” blik.
Beide, zijn hoe dan ook, met en zonder spirituele benadering, nog steeds vorm-oplossend gericht.
En daar is niets mis mee! Het heeft alleen niets te maken met wat werkelijk Waar is en het proberen terug te herinneren daarvan. Het is gewoon weer rommelen in de eigen gemaakte pseudo waarheid, die zoals altijd weer voor een tijdelijke oplossing zorgt.
En dat is prima,  niets mis mee, maar heeft niet met wat werkelijk Waar is te maken. Alleen maar met weer het ontkennen van wat werkelijke Waar is.

Wat werkelijk Waar is kent geen ervaring, dus daar hoeven we het niet eens over te hebben. Er kan hooguit een afspiegeling van wat Waar is worden ervaren, maar deze ervaring is absoluut niet oplossings-doel-gericht. Het is een ervaring van absolute vormloze tijdloze, vrijheid, maar slechts van korte duur, omdat zolang er nog angst is voor wat werkelijk Waar is er dan toch weer pijlsnel wordt gekozen voor de eigen “veilige” pseudo waarheid.
Binnen de totale vrijheid van pseudo-waarheids-denken kan wel zoiets als Inspiratie naar voren komen, omdat even alle blokkerende gedachten wegvallen. En dan kan het zijn dat er ineens geweten wordt wat het meest liefdevolle/verstandige is om te doen, maar nogmaals dan is de opzet niet oplossingsgericht op iets binnen de ervaring geweest.
Er is alleen een plotseling niet vorm-gericht Weten een afspiegeling van wat Waar is doorgebroken.

Zolang mijn zelfgemaakte/verzonnen pseudo waarheid nog ervaren wordt kan ik op z’n best leren ernaar te kijken, als waarnemer terwijl het ervaren wordt, zonder er als waarnemer ook maar iets aan te willen veranderen, verbeteren, of erger maken. Leren kijken zonder oordeel, naar deze zogenaamd persoonlijke film die helemaal gemaakt is en voortkomt, geprojecteerd wordt uit oordelen vanuit angst, als verdediging tegen wat werkelijke Waar is.

Leren kijken zonder oordeel is alle oordelen leren onderkennen, herkennen en vergeven, een niet oordelend vergeven, dat ziet dat er in dat wat Waar is niets gebeurt is. Dat is het enige wat er gedaan kan worden, zonder aan de film te knoeien.
Want als ik (de waarnemer die kiest voor pseudo waarheid) aan de film ga knoeien en een betere film probeer te maken worden de vergevingskansen, dus de mogelijkheid tot het terug herinneren in wat werkelijk Waar is gemist, wat ervoor zorgt dat mijn zelf bedachte pseudo waarheid juist uitgebreid wordt en wat Waar is weer heel slim met opzet blijft verborgen, achter mijn zelfgemaakte geprojecteerde pseudo waarheid.

stress konijn

%d bloggers liken dit: