archiveren

Tagarchief: spiritueel

Een nog weer meer verdiepend inzicht over het concept “dood” is dat het ego ook dit concept gebruikt om zijn eigen versie van “onveranderlijke werkelijkheid” te maken als verdediging tegen de ware onveranderlijke werkelijkheid van God.

Het hele egodenksysteem is opgezet als verdediging tegen Eénheid, non-dualisme, God, Liefde. En de enige manier om dat schijnbaar voor elkaar te krijgen is het tegendeel van non-dualisme, namelijk dualisme te bedenken. Ineens is er geen één meer, maar twee, precies het tegenovergestelde, of het op z’n kop zetten van wat onveranderlijke Éenheid, nondualisme is.

De ultieme truc van het ego om binnen zijn dualistische denksysteem toch onveranderlijkheid te suggereren is het concept “de dood”. De dood binnen het ego denken lijkt immers onveranderlijk, onoverkomelijk en eeuwig. We ervaren de dood als onvermijdelijk en als de enige zekerheid die we lijken te hebben in dat wat we ons leven noemen. En tegelijkertijd zijn we er bang voor, of dit nu aanvaard wordt of ontkend, in allerlei verhalen, we doen er alles aan om het uit te stellen, of zoals alles in de dualiteit nu eenmaal een tegenhanger heeft, door zelf voor de dood te kiezen.

En dit heeft allemaal slechts één doel te verbergen en vervolgens te vergeten, dat de dood zoals alle ego concepten onmogelijke concepten zijn binnen Éenheid, non-dualisme, God, Liefde.
Dit blijkt, ook al is het een onmogelijk idee, toch een zeer effectief en succesvol idee en gedachtesysteem te zijn. De dood is nu het ultieme symbool van het enige wat “waar” is binnen het volledig onware denksysteem van het ego, waardoor dat wat werkelijk “Waar” is verborgen blijft, diep in het onderbewuste, in de vergetelheid.

Het goede nieuws is, dat “Waar” altijd “Waar” blijft en “onwaar” derhalve “onwaar”.
We kunnen muren en bergen voor “Waar” oprichten, zodat wat “Waar” is uit het zicht verdwijnt, maar het is daardoor nog niet volledig verdwenen.
Het is dus zaak als de denkgeest er genoeg van heeft zich te verbergen achter onwaarheid dmv concepten (blokkades) die alleen maar pijn en lijden opleveren, eraan toe is zich weer te willen herinneren in wat hij werkelijk is, en dat alle obstakels die werden en worden opgeworpen tegen “Waarheid”, (Éenheid, non-dualisme, God Liefde) onder ogen worden gezien, worden doorzien en losgelaten oftewel vergeven, zodat wordt gezien en ten volle wordt beseft dat alleen Éen waar kan zijn en dat alles wat twee is (dualisme) niet gebeurt kan zijn, dan alleen in dromen van dualisme met als enig doel afgescheiden te zijn en blijven van Éen, God, Liefde, een wat dan duidelijk wordt onderkend en gezien als een onmogelijk doel.

Dat is de enige manier om het concept “dood” door te prikken en te ontkrachten.
Op die manier wordt het idee van de dood slechts nog een reminder voor wat het eigenlijk is, zoals hierboven beschreven, en krijgt het alleen nog de functie van ware vergeving.

Maar blijf alert, want aangezien er alleen maar denkgeest is en zich daarin zowel het juist-gerichte denken (HG/J) als het onjuist gerichte denken (ego) en het waarnemende/keuzemakende denken bevindt, het egodenken nog steeds in elke gedachte aanwezig is, zolang “we” nog ervaren, denken en geloven “hier” te zijn. Het egodenken zal dus altijd proberen elke gedachte af te scheiden van de juist gerichte denkgeest. Bijvoorbeeld door elke keer dat het concept “dood” langskomt, te denken “oh, het is niet echt hoor, het is maar een concept, de dood bestaat niet, denk er maar niet aan” en vervolgens het hele concept weg te mediteren in het licht. Daarmee wordt heel slim en schijnbaar heel spiritueel vermeden dat “ik” als waarnemende/keuzemakende denkgeest eerst zonder oordeel, wat alleen kan olv HG/J, oftewel de juist gerichte denkgeest, want anders is kijken simpelweg te angstig, ook weer een verdediging van het ego, kijk naar de projectie die ik als egodenkgeest heb opgezet. Dat eerlijk kijken precies zoals het verhaal met als onderwerp “de dood” is opgezet en wordt ervaren, is absoluut noodzakelijk om het hele concept los te kunnen laten oftewel te vergeven.
Dit niet doen, door het te vermijden (dus door te luisteren naar de leiding van het ego gedeelte van “mijn” denkgeest (=zonde, schuld en angst) is stappen overslaan.

Dus elke keer dat het concept “dood” in al z’n vormen als verhaal en ervaring voorbij komt is het zaak op de eerste plaats het te leren herkennen, het precies zo onder ogen te zien zoals het is opgezet door mijn keuze voor het egodenken, zonder er ook maar iets aan het verhaal en de ervaring te veranderen, en dan de keuze te maken (als de denkgeest eraan toe is, maar dat voel je vanzelf) het te vergeven, omdat ik dan echt doorzie dat het hele concept “dood” onmogelijk is, want het past op geen enkele manier binnen wat “Waar”, Onveranderlijk Éen is.

Ik merkte zelf na dit inzicht dat het hele egodenken eigenlijk volledig doordrongen is van het concept “dood” in talloze vormen, en het volledig doorzien ervan (dus door er eerlijk naar te kijken, en te voelen, zodat gezien kan worden dat het alleen maar een verdediging tegen terug herinneren in Éenheid, God, Liefde is) en het vervolgens willen en kunnen vergeven ervan werkelijk enorme deuren van vrijheid opent.

En maak je geen zorgen (wat ook weer een egogedachte is trouwens), want wakker worden uit deze nachtmerrie die we ons leven noemen, is onvermijdelijk, of je er nu bewust mee bezig bent, heel spiritueel denkt bezig te zijn of juist niet, het is onvermijdelijk. De denkgeest zal er uiteindelijk onvermijdelijk aan toe zijn om zich terug te willen herinneren in Éenheid, God, Liefde.
En dat is het enige ware onvermijdelijke, NIET het concept “dood”.

“Niet werkelijks kan bedreigd worden.
Niets onwerkelijks bestaat.
Hierin ligt de vrede van God”.
(ECIW Inl.2:1-4)

P.S. de inspiratie voor dit blog werd onder andere getriggerd door een blog van Frits Spoelstra (Snips) wat te vinden is onder deze link Momento Mori

 

Het stap voor stap terug herinneren in Waarheid, gaat gepaard met het terug trekken van alle investeringen in on-waarheid. Door dat toe te staan komt vanzelf de herinnering aan Waarheid weer naar boven, daar investeren in on-waarheid maar één doel heeft, het doen laten vergeten van Waarheid.
Dat betekent ook dat alles wat in de plaats wordt gezet van Waarheid, on-waar is, maar door het ‘vergeten’ van wat Waarheid is, nu waar lijkt.

Dus bijvoorbeeld alles wat wij in deze (onware) wereld zien als geneesmiddel en of dat nu regulieren medicatie of alternatieve medicatie betreft is dien ten gevolge ook onwaar.
Dus of de werking van geneesmiddelen nu wel of niet wetenschappelijk bewezen is, het behoort allemaal tot het domein van onwaarheid en binnen het geloof in dat denkkader worden de speciale regels van onwaarheid (het egodenken) gehanteerd.
Geneesmiddelen gebruiken (reguliere t/m alternatieve) is daardoor niet verkeerd, maar gewoon dat zoals het werkt binnen het egodenken. En daar is niets mis mee op zich.
Bewustwording hiervan gaat dan ook niet over het niet nemen van medicatie “want het is toch onwaar”, of “het komt van het ego dus is het slecht en mag ik dat niet meer nemen, want dat is niet spiritueel”,  of “laat ik alleen maar natuurlijke geneesmiddelen gebruiken, want dat is vast wel spiritueel”, al deze beweringen bevestigen juist weer dat onwaarheid toch waar zou kunnen zijn door het ene fout te vinden en het andere goed.
Het is niet fout en niet goed het is een ego gedachte, gedacht door het geloof in de ego kant van de denkgeest die als doel heeft afscheiding van Waarheid.

Zolang ik nog ervaar in een wereld in een lichaam is het geloof daarin nog niet verdwenen en blijf ik ‘normaal’ doen binnen de regels die gelden voor de wereld van het geloof in het ego.
Dus neem ik die medicatie waarvan ik geloof dat deze het beste voor mij is,met dit verschil dat nu bewust wordt gezien dat de soort medicatie niets uitmaakt, maar mijn geloof erin. Het is dan om het even of ik kies voor reguliere medicatie of voor alternatieve medicatie, wetende dat beide van het geloof in ego komen en dus beide magie zijn.

Ondertussen verandert in dit proces van bewustwording wel stap voor stap het doel van de keuze voor afscheiding naar de keuze voor het terug herinneren in Waarheid, waarbij het voorheen afscheidingsmateriaal (dus alles wat ik als mijn leven beschouw inclusief alle ervaringen die daarbij horen), nu ‘herinneringsmateriaal’ wordt, in Cursus termen ‘vergevingsmateriaal’.
Met deze stappen in bewustwording verdwijnt ook de kracht van het geloof in zonde, schuld en angst de drie hoofd emoties waaruit alle andere emoties voortkomen, die de afscheiding stevig verankeren in de denkgeest. Dat betekent in de praktijk dat mijn beslissingen om iets te ‘doen’, als deze beslissingen steeds minder vaak voortkomen uit het geloof in zonde, schuld en angst, vanzelf door het verdwijnen van het geloof in zonde, schuld en angst, de meest behulpzame en liefdevolle keuzes zullen zijn voor mij en de ander voor dat moment, zonder dat ik daar een oordeel over hoef te hebben, of een beslissing hoef te sturen.

Het verschil derhalve tussen genezen vanuit het egodenken (de keuze voor afscheiding) en genezen vanuit ‘Heilige Geest’ denken (de keuze voor het terug willen herinneren in Waarheid) is dat bij de eerste genezing van het lichaam voorop staat en bij de tweede keuze genezing van de denkgeest.
En bij de laatste vorm van genezing, die van de denkgeest is het om het even of er nog steeds een lichaam is wat ziek lijkt te zijn, omdat dat volledig gezien wordt dat niet een lichaam beslist, maar altijd de denkgeest. En daar zijn maar twee keuzemogelijkheden: de keuze voor afscheiding (egodenkgeest, onjuist-gerichte-denkgeest) of voor Eénheid (Heilige Geest denkgeest, juist-gerichte-denkgeest).

 

 

Voordat we echt antwoord kunnen geven op de vraag en ervaren, ‘hoe zou mijn leven eruit zien zonder zonde, schuld en angst gedachten’, moeten we eerst weten wat dan wel die zonde, schuld en angst gedachten zijn.
En de eigenschap van zonde, schuld en angst gedachten is nu juist dat ze verborgen moeten blijven.
We merken enkel en alleen aan onze emoties en gevoelens dat ze er zijn en als we dan al de reden vinden, die zich altijd buiten ons lijkt te bevinden, ons aangedaan door iets of iemand buiten ons, worden we alleen maar nog meer op een dwaalspoor gebracht, want ook dat is niet de reden waarom we al die emoties en gevoelens voelen en ervaren.
Dus om zonder zonde, schuld en angst gedachten te kunnen zijn moeten we ze eerst voelen en ervaren zodat we ze kunnen benoemen en uit de verborgenheid aan het licht laten komen.
Als we emoties voelen, maar we kunnen ze niet benoemen, is dat niet omdat we het niet weten, maar omdat we onszelf (de denkgeest) opdracht hebben gegeven het te vergeten en er voor weg te lopen. Ook dat is een gedachte die benoemt mag worden, zodat hij tevoorschijn komt.
Want alleen als alle gedachten aan het licht mogen worden gebracht, als ik daar toestemming voor geef aan mijzelf, de denkgeest, en alle gedachten bloed eerlijk benoemd worden, dan kan er pas worden vergeven en ervaren worden hoe mijn leven is als ik geen zonde, schuld en angst gedachten meer heb en projecteer.

Zonde, schuld en angst gedachten ontkennen, of wegstoppen, omdat ze niet mogen, ‘want ik ben toch zo spiritueel onderlegd, ik zou toch beter moeten weten in middels’, niet kunnen, ‘omdat ik een Cursus in wonderen student ben, al tig jaar’, niet beleefd zijn,’zo ben ik niet opgevoed’, niet gepast, ‘ik sta erboven’, of wat dan ook, is eigenlijk zeggen, ‘ik wil deze gedachtes houden, want ze beschermen mij tegen het verlies van de door mij gekoesterde gedachten van zonde, schuld en angst, die mij op veilige afstand van de wraak van god houden.’
Als we deze krankzinnige gedachten langzaamaan gaan doorzien en gaan vermoeden dat ze wel eens niet zouden kunnen kloppen en dat ik me misschien wel vergis en dat het wel eens heel anders zou kunnen zijn, dan komt er in onze van angst verkrampte denkgeest wat ruimte, en kan het terug herinneren naar Waarheid beginnen.

Laat alle emoties, gevoelens alle gedachten er dus zijn, precies zoals ze zijn, want dat is waar ik ben op dit moment, dat is het NU waar ik me denk te bevinden, en daar ligt ook de oplossing, de genezing, in de denkgeest die ze denkt.
Dus ze voelen, ervaren, benoemen en dan de keuze maken, ze wel of niet te erkennen als waar of onwaar, oftewel ze te vergeven of niet.
Dat is het pad via en door de ervaring van haat heen terug naar de ervaring van Liefde.

%d bloggers liken dit: