archiveren

Tagarchief: mind

A beautiful and very helpful reminder to always keep in mind for the rest of my ‘life’:
“When I am unhappy that is because I prefer to be right”.
and:
“When I aknowledge I am wrong about everything, I am right”.
and:
“Consiousness is the decissionmaking mind.”
In fact there is nothing else worthwhile to remember.
Funny, no? 🙂

 

In de jaarlijks terugkerende worsteling met het ophangen van de kerstboomverlichting herken ik ineens de symboliek die ook staat voor de verwarring, frustratie, chaos, woede, moordlust, maar uiteindelijk de beloning die gepaard gaat met het proces van verlichting van de mind.
Alles wordt uiteindelijk leuker en lichter en minder serieus als het gezien wordt als symbool en de ‘andere’ functie krijgt 😆

Echt heel grappig, hoor ik net op tv iemand zich verontwaardigd afvragen, ivm zgn geheimhouding van regeringen dat er buitenaardse wezens zijn die de aarde bezoeken en zelfs onder ons leven, en waarom niet gewoon de waarheid wordt verteld en alles in de doofpot wordt gestopt: “we leven toch niet in een wereld waar we een deken over onze hoofden hebben getrokken, omdat we de waarheid niet willen horen!”…

Ha, ja dat is precies wat we doen!! Sterker nog de wereld IS de deken, de sluier (als projectie wel te verstaan, want dat is wat de wereld is) die we over onze denkgeest (mind) hebben getrokken, zodat Waarheid netjes verborgen blijft achter de projectie die we onze wereld en ons lichaam noemen en vooral verborgen blijft dat we onveranderlijke mind zijn.

Grappig toch dat als we beter leren kijken, en dan bedoel ik ZIEN met denkgeest (mind) (niet met de ogen van het lichaam, want die kunnen niet kijken, laat staan zien), dat wat we zeggen, denkend en gelovend vanuit de gedachte dat we mensen zijn levend in een wereld, alles juist een symbool blijkt te zijn van wat we NIET zijn. Een grote omkeer truc dus die wereld, die zo ‘echt’ lijkt.

Met andere woorden, alles wat we hier in deze wereld als waar aannemen, dus als een bepaalde vorm, wat voor vorm dan ook laat eigenlijk precies het omgekeerde zien van wat we  werkelijk zijn; denkgeest (mind), vormloos, grenzeloos en alleen in staat tot ‘denken’ en projecteren. Waarbij de projectie niet zoals we dat in de wereld ervaren, los is geraakt van de gedachte, maar daar nog steeds mee verbonden is, en dus ook nog steeds een gedachte is en niet een ineens los van de gedachte geraakt ‘ding’, lichaam, situatie, in staat ‘iets te doen’.

Dus ontwaken uit deze hypnose truc, is niets anders dan alles weer in het ‘Juiste’ perspectief zien, door deze hypnose sluier op te laten lichten en we weer zijn wat we zijn: mind.

Ook grappig, dat sinds ik me dit realiseer dat alles wat ik ervaar in de wereld zgn in een lichaam, juist het tegenovergestelde laat zien van wat ik ben, en dus juist verstopt wat ik in werkelijkheid ben, zie ik elke ervaring, wat het ook is als zeer behulpzaam nu als ‘omkeer materiaal’. Of ik nou ineens iets hoor op tv, radio, op straat, of lees, alles wordt nu tot een reminder getransformeerd, me te laten helpen herinneren wat ik in werkelijkheid ben, in plaats van de functie waarvoor het is geprojecteerd in eerste instantie om juist te doen laten vergeten wat ik in werkelijkheid ben: 100% mind.

De wereld die ik nu nog zie en ervaar, wordt eigenlijk steeds komischer op die manier.
En dan gaat die zeer bekende zin uit T27.VIII.6:2-3 nog meer leven:
‘In de eeuwigheid, waar alles één is, sloop een nietig dwaas idee binnen waarom de Zoon van God vergat te lachen. Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee, in staat tot zowel verwezenlijking als werkelijke gevolgen.’ (vet gemaakte woorden van mij).

De gedachte blijft een gedachte een idee, een nietig dwaas idee, dat door het serieus te nemen tot verwezenlijking in staat lijkt, maar in werkelijkheid onmogelijk te verwezenlijken is.

De wereld op zich is niet het probleem, niet de projecties vormen een probleem, enkel en alleen het geloof erin maakt het onmogelijke ogenschijnlijk ‘waar’.
En zolang we geloven dat we lichamen zijn te midden van andere vormen is het onmogelijk te zien, laat staan te accepteren dat alles wat we zien enkel en alleen gebaseerd is op ons geloof erin. Een geloof afkomstig van de denkgeest (mind) die wil vergeten dat deze denkgeest is, door zich een wereld te projecteren en daar vervolgens in te geloven.

 

‘Waarneming is een spiegel, en geen feit. Wat ik zie is de staat van mijn denkgeest die naar buiten is gespiegeld.’ (WdII.304.1:3-4)

‘Perception is a mirror, not a fact. And what I look on is my state of mind, reflected outward.’ (W.pII.304.1:3-4)

 

user3338_pic35_1221115341


Ik verlang de vrede van God.

 ‘God geeft alleen om te verenigen. Wegnemen is voor Hem zonder betekenis. En wanneer dit voor jou evenzeer het geval is, kun je er zeker van zijn dat je één Wil deelt met Hem, en Hij met jou. En jij zult ook weten dat jij één Wil deelt met al jouw broeders, wier intentie de jouwe is.’ (WdI.185.13:2-5)

‘Kunnen we, met een dergelijke Hulp naast ons, vandaag falen wanneer we vragen dat de vrede van God ons gegeven wordt?’ (14:2)

‘Twee denkgeesten met één intentie worden zo sterk dat wat zij willen de Wil wordt van God. Want denkgeesten kunnen zich alleen in de waarheid met elkaar verbinden.’ (3)

Het gaat hier niet om een verbinding, zoals het ego ons wil doen geloven, tussen twee personen, het gaat om de verbinding tussen denkgeesten en zodra HG/J daarbij uitgenodigd wordt, dus er voor aansturing door HG/J  wordt gekozen, zal er werkelijke vereniging plaatsvinden. Vereniging tussen denkgeesten die herkennen dat Geest één is. Alleen dan zal Liefde zich kunnen uitbreiden. In het herkennen van de ‘Christus’ ‘(…)het gelaat van Christus is het grootste symbool van vergeving.’ (VvT.3.4:5) via de symbolische brug Jezus/de Heilige Geest, die de verbinding hersteld met God. ‘Het is de laatste stap. En die laten we over aan God’ (VvT.3.4:11-12)

I want the peace of God.

Ik wil het nu leren, now is the time, geen compromissen meer in dromen, geen tijdelijke vereniging meer in een vorm, geen onderhandelingen meer.

‘De denkgeest die het meent dat vrede alles is wat hij verlangt, moet zich wel met andere denkgeesten verbinden, want zo wordt vrede verkregen. En wanneer het verlangen naar vrede echt is, wordt het middel om die te vinden gegeven, in een vorm die elke denkgeest die er eerlijk naar zoekt, begrijpen kan. De vorm die de les aanneemt, welke die ook is, is zodanig voor hem ontworpen, dat hij deze niet verkeerd kan begrijpen, mits zijn vraag oprecht is. Maar als hij zonder oprechtheid vraagt, is er geen vorm waarin de les met acceptatie zal worden begroet en werkelijk geleerd.’ (6)


De automatische weerstandsreflex van het ego is (lijkt) gigantisch, bergen van obstakels doemen op, m’n hart gaat tekeer als een gek, terwijl ik het echt wil, niets liever dat de Liefde van God, de vrede van God. Ik zie het dan ook maar samen met J  als reflexen die niets betekenen, alleen hun reflexwerk (egowerk) doen, geen oordeel erover het is niets, die samen met J bekeken nu de functie krijgen van een reminder voor de juiste keuze maken, kiezen voor de juiste aansturing.

Ik verlang de vrede van God.

Elke seconde dat ik het echt wil, verdwijnt de reflex, en komt onmiddellijk weer terug als ik de obstakels (dingen denk te moeten opgeven of juist willen hebben) als waar aanneem.

Zo werkt het dus, duidelijker kan niet, ik geef de aansturing over aan J…


 


 

Een stil plekje voor veel stille tijd, en rust… maar echt een stille plaats voor stille tijd bevindt zich in de Mind, beschikbaar waar ik me ook bevind in de vorm. En soms is het prettig als de vorm ook meezit, als ‘de stille plek’ die ik altijd vizualiseer als ik even stille tijd neem zomaar ineens voor me opdoemt… totdat ik naar de wc moet, het warm krijg, er een luidruchtig gezinnetje neestrijkt zo’n 50 meter van ‘mijn’ stilte plekje…. en dan ga ik met mijn portabel- mind- stilte -plek gewoon ergens anders heen… Zoeken naar stilte in wat voor vorm dan ook zorgt nooit voor een blijvende onveranderlijke toestand leer ik. Ik hoef nergens heen Het is altijd bij me, altijd beschikbaar…

En het was weer een kostbaar Vergevingsmoment.

IMG_0698

%d bloggers liken dit: