archiveren

Tagarchief: klaar

En dan de ervaring van de stilte van het oordeelloos zijn…
(Dit is geen advies, oefening, leermethode of wat dan ook, het is slechts een ervaring).
Te midden van wat voorheen ervaren werd als aanval die vervolgens verdedigd moest worden, was er het alleen maar kijken terwijl alle mogelijke scenario’s voorbij vlogen.
In eerste instantie was er een wanhopig stil alleen maar kijken vanuit een radeloos gevoel van onmacht, niets meer weten te zeggen, omdat het toch niet uitmaakt, want het wordt niet begrepen wat ik zeg, want er wordt niet geluisterd.
Maar daarna veranderde het terugtrekken in stilte in een ruimte die vrij kwam waar niets gebeurde, terwijl in een schijnbaar andere ruimte het script zich uitspeelde, zonder dat het werd gevoed en anders gemaakt dan het eruit zag.
En omdat het niet meer werd gevoed doofde het simpelweg uit en bleef “stilte” over in “mij”. De stilte van “ik hoef niets te doen”. De stilte van in het oog van de orkaan waar alleen de onveranderlijke stille rust is, de stilte van het oordeelloze.

Dit is niet iets wat gedaan wordt, het gebeurt als de denkgeest eraan toe is.
Zoals alles gebeurt, omdat dat is waar de denkgeest nu is.
En als daar een oordeel over is, dan is het dat wat de denkgeest op dat moment doet, meer niet. En als geprobeerd wordt dit na te streven of te oefenen, dan is het dat wat de denkgeest nu doet. Simpelweg zijn in wat is, zonder iets te doen aan het script wat zich tegelijkertijd uitspeelt dan zal “het” vanzelf opduiken als de denkgeest die klaar is voor “terug herinneren” er aan toe is.

Vergeving volgens het idee van ware vergeving, vergeeft niet mijzelf of een ander als persoon of situatie, maar een “idee”, een “nietig dwaas idee”, dat als Waar wordt gezien, maar dat onmogelijk kan zijn.
Alles wat valt onder het “nietig dwaas idee”, en dat is alles wat ik denk en geloof wat de zintuigen waarnemen, en maken wat de “ik” denkt dat ze is, is vergevingsmateriaal.

Elke gedachte wordt daardoor de keuze om een eigen waarheid op te bouwen, of om deze zelf gemaakte waarheid, die als verdediging dient tegen wat Waar is, ook al is “Waar” een abstract concept geworden voor de met opzet aan amnesie lijdende denkgeest, te laten her-gebruiken volgens het idee van Ware Vergeving.

De daartoe bereid en er aan toe zijnde denkgeest zal bereid zijn dit de rest van zijn “leven” te oefenen, tot het “klaar” is, einde oefening.

 

Ware Vergeving gaat over het ongedaan maken van het idee van een wereld en wat daar allemaal lijkt te gebeuren, door het geloof erin te vergeven, zodat het geloof erin verdwijnt. En als het geloof in een wereld waar van alles lijkt te gebeuren verdwijnt, verdwijnt ook het idee van een wereld.
Ware Vergeving is geen middel om aan problemen die ik geloof te hebben binnen het idee van een wereld te ontkomen. Het gaat over het geloof in mijn problemen (+ bijbehorende projecties) terug te brengen naar de bron, de denkgeest en daar te laten oplossen in hun eigen onmogelijkheid.

Ware Vergeving speelt zich af in wat de denkgeest kan begrijpen, dus binnen zijn eigen gemaakte illusies van afscheiding, alleen nu in omgekeerde richting, richting Eenheid.
Ware Vergeving lijkt nog steeds afhankelijk te zijn van tijd en ruimte, nogmaals omdat dat soort denken door de denkgeest kan worden begrepen.
Ware Vergeving maakt gebruik van de tijd die de betrokken denkgeest nodig heeft om het idee van Ware Vergeving echt te accepteren.
Ongeduld over het effect of de uitvoering van vergeving duidt op er nog niet klaar voor zijn van de denkgeest. Pas als de denkgeest er echt klaar voor is, dus elke vooringenomenheid, planning en sturing los laat (vergeeft), zal Ware Vergeving de plaats innemen van de weerstand er tegen.
Over de tijd die dit proces zal kosten kan dus niets gezegd worden, het kan meteen gebeuren of over 10 jaar, of langer of korter of nooit binnen dit (schijnbaar) ene leven het gebeurt wanneer het gebeurt, wanneer de denkgeest er klaar voor is.

%d bloggers liken dit: