archiveren

Tagarchief: georganiseerde chaos

Vanmorgen las ik een onverwachts zeer inspirerende gedachte:
“We zijn allemaal in de ban van verhalen. Verhalen geven het leven betekenis. Letterlijk, want zonder verhalen is de wereld een massa ongerelateerde details.” (Errol Morris)

En dat inspireerde mij meteen tot de volgende gedachten…
De functie van verhalen is betekenis geven aan wat geen betekenis heeft. De egodenkgeest geeft maar één signaal en dat is ‘afscheiding’. Afscheiding van Eenheid. Dus het enige wat de egodenkgeest daar tegenin kan brengen is ‘georganiseerde’ chaos, veelheid, het tegenovergestelde van Eenheid, of zoals Errol Morris zegt ‘een massa ongerelateerde details’.
Om deze chaos enigszins hanteerbaar te laten lijken is de chaos netjes verdeeld in verhalen, verhalen die aan de chaos enigszins betekenis probeert te geven.
Verhalen houden ons dus in de afscheiding en dat is de functie en het doel van verhalen, dat is de functie en het doel van geloven een individu te zijn met een eigen verhaal te midden van andere individuen met hun verhalen.
Meer niet.
“Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk” (WdI.5).

De vorm, het verhaal is nooit de reden waarom ik in onvrede ben, dat is slechts een afleiding die mij gefocust houdt op de valse oorzaak en zo de echte oorzaak, namelijk de wil tot afscheiding, aan de aandacht onttrekt.
Zonder verhalen zijn, roept angst op, niet omdat ik dan geen verhaal meer heb, maar omdat verhalen mij in de afscheiding houden, uit Waarheid, uit Eenheid, uit Liefde, uit God houden, dat is het doel van ‘verhalen’.

Durf ik alle verhalen los te laten en me te laten vallen dwars door de chaos heen in het Vertrouwen dat achter de verhalen Waarheid, Eenheid, Liefde, God wacht op mij?

%d bloggers liken dit: