archiveren

Tagarchief: Gedicht


Listening in Silence

 

Being a listener,

Listening to the soft Whisper growing stronger bit-by-bit,

Leaving behind the daily shrieks of time,

The gentle, reassuring Whisper that I listen to,

Listening full of devotion, and attention,

Listening to the unifying Silence

That whispers a forgotten melody—

What else is there but to follow it

To where I belong

And awaken to the soft embrace

Of changeless,

Silent Love.

Joseph Ignaz Mildorfer

Bach Pinkstercantate,
Johann Sebastian Bach, Cantata “O ewiges Feuer, o Ursprung der Liebe”, BWV 34:

http://youtu.be/GcXgTnaK924

Dit gedicht werd eerder geplaatst Pinksteren 12 juni 2011

Dromen,

Gesponnen gedachte draden,
Vluchtende koortsige verhalen,
Voort ijlend in ruimte en tijd,
Er was eens…

Gedreven door verlangen,
Naar een verloren land,
Achter heuvels van vergeten,
Er was eens…

Voort jaagt de tijd,
Angst zwaar drukkend op zijn rug,
Verblind de dood tegemoet.
Er was eens…

Dan de zachte herinnering,
Ontwaak, lief kind,
Het was maar een droom,
Er was niets…

Rustend in vergeven dromen,
Alleen nog verhalen van terugkeer,
Verteld bij de Bron,

Er IS.

 

ZIJN

 Er zijn of er niet te zijn…

Zijn in de schijn van voorbije tijd.

De echo’s van verlaten uren,

Weerkaatsen tegen de vergeten muren,

Van tijdige eenzaamheid.

 

Leeg in zich gekeerd,

Dolende tijd op weg naar niets.

Zich verstrikkend in vragen

En voortvluchtige antwoorden,

Eindeloos zonder doel.

 

O, er niet te zijn,

De heerlijke leegte van niets.

Grenzeloze tijdloze verten,

Eén te zijn in het niet zijn,

ZIJN.




Lichaam,

Droom van losgeraakte, vergeten liefde,

Gedachte golf aangespoeld op het strand van wanhoop en verlangen,

Landinwaarts, zoekend, vluchtend, vergetend,

Poelen vormend van stilstaande verstarde gedachtes,

In zichzelf gekeerd, alleen.

 Maar dan,

Een fluistering stijgt omhoog.

Vanuit een zacht glanzende paarlemoerschelp,

klinkt het lied van de Eeuwigheid,

Dat nooit verloren ging:

“Terug naar zee”.

 Zachtjes trekt de gedachte golf zich terug,

Op het ritme van vergeven tijd,

Terug in een zee van Eeuwigheid.

  


Vergeving,
Als een zachte zomer avond wind
strijkt ze alle dwaze gedachtes zachtjes weg,
een lichte rimpeling,
in het door maanlicht beschenen water,
zachtjes ruisend door de boomtoppen.
Pie Jesu Domine, Dona eis requiem..
Amen

 

Forgiveness,
Gentle like an evening breeze in summer,
she softly sweeps all silly thoughts away,
a subtle ripple,
upon moonlit waters,
and a soft rustle in the trees…
Pie Jesu Domine, Dona eis requiem.
Amen

 

Str
jhttp://www.youtube.com/watch?v=k1-TrAvp_xs&feature=related

 


 

 


Forg

 

 

 

Luisterend in Stilte

 

Luisteraar zijn,

luisteren naar het zacht gefluister dat allengs sterker wordt,

En het dagelijkse geschreeuw achter zich laat,

Het zachte liefdevolle zekere gefluister, waarnaar ik luister,

Luister vol overgave, en aandacht,

Luisteren naar de ononderbroken stilte,

de fluistering, een melodie die nooit begint en nooit eindigt.

Hoe kan ik anders dan volgen,

Dan naar daar waar ik hoor,

Ontwakend in de zachte stille omarming,

Van onveranderlijke Liefde.


 

 

%d bloggers liken dit: