archiveren

Tagarchief: ervaren

Het allerlastigst om te begrijpen en ook echt toe te staan om te ervaren hoe het werkt, is het voortdurende bombardement van zonde, schuld en angst, welke de basis van aanval en verdediging zijn van de keuze voor het egodenken tegen Liefde, Eenheid, Waarheid, God (of hoe je het ook noemen wilt) en er tegelijkertijd niet mee te identificeren als iets wat een ik lichaam mee maak en uitlok en aanstuur.
Het er niet mee identificeren, betekent niet het eraan onttrekken of het afdoen als “ach het is maar een illusie, of een droom”, dat is dissociëren, maar het juist helemaal toe te laten en het te laten zijn zoals het zich lijkt voor te doen én er tegelijkertijd naar te kijken als het ware van boven het slagveld. Dit vraagt veel oefening en vooral de bereidheid er Hulp bij te vragen vanuit de Juist gerichte-denkgeest, die we kunnen zien als de Innerlijke Leraar die wél alles kan overzien, in tegenstelling tot het ego, de innerlijke leraar die alleen fragmentarisch en vormgericht kan “zien” en alleen op aanval/verdediging tegen Liefde, Waarheid, Eenheid, God uit is.
Door naar alle gedachten te kijken die in eerste instantie komen vanuit het egodenken, herkenbaar aan hun aanvallende en of verdedigende karakter kan er ook voor gekozen worden elke gedachte te laten her-gebruiken door te kiezen voor de Juist gerichte Innerlijke Leraar (Jezus en of de Heilige Geest of een ander symbool voor oordeelloosheid) maar nu als vergevingskans en vergevingsmateriaal.
En deze vorm van vergeving Ware Vergeving genoemd in ECIW is stil en doet in alle rust niets:

“Vergeving daarentegen is stil en doet in alle rust niets. 2Ze schendt geen
enkel aspect van de werkelijkheid, en probeert die evenmin te verdraaien
tot een verschijningsvorm die haar aanstaat. 3Ze kijkt alleen, en wacht, en
oordeelt niet. 4Wie niet wil vergeven, moet wel oordelen, want hij moet
zijn onvermogen om te vergeven rechtvaardigen. 5Maar wie zichzelf vergeven
wil, moet leren de waarheid te verwelkomen precies zoals die is.

5. Doe daarom niets en laat vergeving je tonen wat jou te doen staat, via
Hem die je Gids is, je Verlosser en Beschermer, sterk in hoop en zeker van
jouw uiteindelijk succes. 2Hij heeft jou al vergeven, want dat is Zijn functie,
Hem gegeven door God. 3Nu moet jij Zijn functie delen en vergeven
wie Hij heeft verlost, wiens zondeloosheid Hij ziet, en wie Hij eert als de
Zoon van God” (WdII.1.4-5).

…ervaring ervaart ervaren, ervaart ervaren, ervaart ervaren…
Ervaren ervaart wat er ervaren wordt en dat omvat alles wat ervaren ervaart. Er is niets anders dan ervaren. Ook niet meer willen ervaren is een ervaring ervaren door ervaren.
Ervaren volgt op ervaren, op ervaren op ervaren.
“Ik” ervaar is een ervaring van een “ik” en is een ervaring.
Niet “ik” ervaar, er is een ervaring “ik” ervaren door ervaren die ervaart.
Wat ervaart?, lijkt een vraag te zijn, maar is de ervaring van een “wat ervaart?” ervaring.
Er is niets anders dan ervaren, ervaren in een ruimte en op een tijdlijn ervaring.
De ervaring is en blijft altijd een ervaring, ook al ziet de ervaring eruit als “iets” in ruimte en tijd of als “niets” buiten ruimte en tijd het is nog steeds ervaren ervaren door een ervaring die ervaart.
Er is de ervaring van “een wereld”, “een lichaam”. Een wereld, een lichaam kan niet los van de ervaring die ze is staan. Er is geen wereld, er is geen lichaam er is een ervaring.
Er kan niet gestopt worden met ervaren, dat levert alleen maar weer de ervaring van stoppen op, ervaren door ervaren.
Ervaren zit besloten in ervaren, in de ervaring van besloten zijn in ervaring…

Volledig meegaan van ervaren in ervaren wat ervaart aan de “hand” van volledig ervaren ervaren te zijn, stopt het vechten van ervaren tegen het ervaren, ervaren te zijn.

Buiten ervaren ervaren is een buiten ervaring ervaring.
De ervaring kan niet buiten de ervaring ervaren…

Ik kan pas door te ervaren wat ik niet ben leren wat ik niet ben, waardoor wat IS, Waarheid vanzelf weer tevoorschijn komt. Ik hoef niets anders te doen om dat te bereiken dan oordeelloos te leren kijken terwijl ik mijn persoonlijke script ten volle ervaar.
Dat is het leerproces van Ontwaken uit de droom; ten volle leven met alles wat voorbij komt in wat zich “ik” noemt, en tegelijkertijd dit alles observeren en leren doorzien als dat wat niet waar kán zijn.
En dat gaat via allerlei lagen en stadia van weerstanden en inzichten die heel persoonlijk zijn en dan ook alleen door de ervarende (mind) zelf kan worden gezien en begrepen. Het denken te kunnen zien in de ander en daar iets zinnigs over denken te kunnen weten over de ander en dat ook zeggen tegen de ander, is wederom alleen een reflectie van het eigen denken van de ervarende zelf over de ervarende zelf en kan dan ook alleen maar dan ook alleen in die zin behulpzaam zijn voor de ervarende zelf.
Dus ja, we hebben ‘anderen’ nodig, maar niet om de reden die we denken. We hebben ‘anderen’ nodig om ons eigen gedachten van afscheiding te kunnen observeren, terwijl we ze ervaren en ze vervolgens, als de mind daar aan toe is, en dat zullen we weten, een andere functie te laten geven door ze te vergeven. Dat soort van vergeven is werkelijk zien dat er ‘niets’ gebeurt is, terwijl het volledig zonder uitvluchten en ontkenning ervaren wordt. Dit proces gaat stap voor stap in een tempo dat de denkgeest zelf aangeeft, zodat het nooit te veel zal worden, ook al lijkt dat soms wel zo te zijn.
Ik ben waar ik denk en geloof te zijn en dat is precies waar ik nu ben ik (mind) kán eenvoudig niet ergens anders zijn dan daar waar ik denk en geloof te zijn op deze gruwelijk-prachtige reis zonder afstand.

 

Durf ik mijn ‘ergste’ egogedachten eerlijk onder ogen te zien?
Wat is daar voor nodig om dat te kunnen en te willen vooral?
Alles wat ik als buiten mij ervaar heb ik daar buiten geprojecteerd als symbool voor afscheiding en zijn dus afkomstig uit de keuze voor zonde, schuld en angst.
Ook al denk ik nog zoveel te houden van iemand of iets, zolang ik iemand of iets als autonoom buiten mij zie, zie ik dat zo omdat ik afscheiding, dus vormen van zonde, schuld en angst projecteer. Het lastige is, en aangeeft dat het ego afscheidingsdenken heel slim in elkaar zit, is dat ik heel erg kan lijken te houden van of heel erg geef om, of gesteld ben op die iemand of iets die buiten mij lijkt te bestaan.
Voordat de waarnemende en ervarende ‘ik’ (denkgeest) onder ogen wil en durf te zien dat zolang ik iemand of iets als los van mij zie en ervaar het om ego liefde en ego geven-om gaat en zolang ik hier nog voor terugdeins en met afschuw dit blijf ontkennen, blijf ik stug voor egodenken en ervaren kiezen.

Eerlijk al mijn diepst verborgen egogedachten onder ogen willen en kunnen zien, kan niet geforceerd worden, geaffirmeerd worden, over gemediteerd worden of door doen alsof opgelost worden. De denkgeest zal daar aan toe moeten zijn, zodat de keuze voor ‘Het’ andere Doel, terug herinneren in Eenheid, een logische keuze zal zijn.
Als de denkgeest eraan toe is, zal het onder ogen willen en durven zien niet meer als een onmogelijke bedreiging voelen, maar als een noodzakelijke stap die aan de Hand van Bereidwilligheid gezet kan worden, omdat gezien wordt dat het onder ogen zien van al mijn ego-afscheidings-gedachten noodzakelijk is om werkelijk te kunnen Vergeven en me volledig te Herinneren en te ontwaken uit de droom van afscheiding.
Al mijn speciale relaties zullen dan worden her-gebruikt en symbolen worden voor terugkeren in Liefde, in plaats van voor afscheiden van Liefde.

Het lichaam, dieren, dingen, situaties, de wereld het universum is een ervaring, ze ervaren niet zelf, omdat ze zelf een ervaring zijn, ze bestaan enkel als ervaring, een ervaring die de denkgeest ervaart, welke zelf ook een ervaring is, een onmogelijke ervaring, die slechts lijkt plaats te vinden bij de gratie van het geloof in een nietige dwaze onmogelijke ervaring.
Aangezien de ervaring wel in staat lijkt tot ervaren door de ervaring van erin geloven, kan alleen het terugtrekken van het geloof in de ervaring de ervaring ongedaan maken.
Ervaar, ervaar en ervaar totaal en volledig. zodat elke ervaring teruggebracht kan worden naar het totale NIET ervaren, dat wat niet te ervaren valt binnen het onmogelijke en daardoor beperkte ervaren van wat ik (de ervarende ervaring) denk en geloof te ervaren.

Ervaren = ik
ik = ervaren

Ervaren = ik zijn hetzelfde.
Er is geen ‘ik die ervaart’, er is alleen ervaren.
Er is één ervaren.
Ervaren ervaart de ervaring…

‘Ik’= ervaring
‘jij’ = ervaring
‘wij’= ervaring
‘dat’= ervaring
‘dit’= ervaring
‘alles’ = ervaring
‘niets’= ervaring
‘denken’= ervaring
‘doen’= ervaring
‘niet doen’= ervaring
‘ademen’= ervaring
‘niet ademen’= ervaring
‘leven’= ervaring
‘dood’= ervaring
‘ik zit’= ervaring
‘ik lig, sta, loop, schrijf, eet, slaap, droom, ben wakker, werk, hoor, zie, voel, dood, leven, prettig, niet prettig, gelukkig, ongelukkig, geduld, ongeduldig, boos, vriendelijk, moordlustig, meelevend, lastig, makkelijk, moe, fit, fout, goed, rechts, links, boven, onder, eruit stappen, erin blijven, denken, niet denken, bewust, onbewust, weten, niet weten, wel ervaren, niet ervaren, ego, J/HG, ECIW, spiritualiteit, religie, atheïsme, alles, alles, alles’ = ervaring
Er is niets wat niet ervaren is binnen het ervaren.
één ervaren…

Ervaren en de gedachte\projectie zijn één.

Er is geen lichaam, ding, of situatie dat ervaart of ervaren wordt er is alleen één gedachte die ervaart.
De denkgeest ervaart, dus alles wat ervaren wordt is een ervaring. Het lichaam is een ervaring, het lichaam ervaart niet.

Ervaren = ervaren = ervaren = ervaren = ervaren…

Wat ervaart? De ervaring…

Note: de ervaring is nooit de keuze voor een bepaalde vorm, maar de keuze voor de ervaring van afscheiding, een keuze van en door de ervarende denkgeest, niet de keuze van een bepaalde vorm (lichaam, ding, situatie), los van de ervarende ervaring.

Hardop denken…

Er is geen God die alles geschapen heeft hoor ik Steven Hawking zeggen op tv, want voor de oerknal was er niets, er was geen ruimte en tijd, dus ook niet een ‘iets’, een God die dit alles heeft veroorzaakt. Dus uitzoeken wat er voor de oerknal was is zinloos. We hebben, zegt Steven H, maar één leven waarin we kunnen uitzoeken wat de oorsprong is van het heelal, en daar ben ik dankbaar voor.

Ok, denk ik dan als er vóór wat wij nu ervaren als ‘iets’, het heelal, de aarde, onszelf enz. niets was, dan is het ‘iets’ wat voortkomt uit ‘niets’ nog steeds heel erg ‘niets’. Niets kan niet iets voortbrengen, niets is niets.
Dat wat een ‘ikje’ ervaart, wat ook een ervaring is, dat ‘ikje’, is een uitbreiding van niets, en blijft derhalve ook niets.
Ja, ok, daar kan mijn denkgeest (mind boggling) die gelooft in ‘iets’ absoluut niets mee, en waarom niet, omdat dat wat denkt en gelooft iets te zijn, zich niet kan permitteren te aanvaarden dat het ‘niets’ is. De ‘ik’ kan er niet bij, omdat ‘iets’ absoluut niet ‘niets’ wil en kan zijn.

Wie of wat denkt dit dan?
Een ‘iets’ gedachte dat niet aan het ‘niets’ idee wil?
Een gedachte dat zich probeert te verdedigen tegen het ‘niets’, door een ‘iets’ te bedenken?
Een onnodige en onzinnige gedachte, want niets is niets en heeft geen oorzaak en dus ook geen gevolgen…

De oerknal heeft niet ‘werkelijk’ plaatsgevonden, het kan alleen een ‘gedachte’ zijn, dus wat ik (het nietig dwaas idee) ervaar moet wel een illusie, een droom zijn, die alleen in stand gehouden wordt door het geloof in één gedachte. En die ene gedachte die ik heb is het geloof in de oerknal, een gedachte die steeds weer herhaald moet worden, omdat die ene gedachte op hetzelfde moment dat het gedacht wordt weer uiteenspat, omdat het een onmogelijk idee is. En alleen die constante achterelkaar schijnbare onmogelijke oerknal-gedachte, (even als metafoor, zoals een benzine motor draaiende wordt gehouden, door een reeks van explosies achter elkaar), geeft de suggestie van tijd en ruimte en de suggestie van een ‘iets’.
Als de ‘ik’ (denkgeest) deze suggestie niet meer voed, stopt het ‘iets’…
Dat en niets meer of minder dan dat.

ECIW wat dus ook ‘niets’ is, maar binnen het toch ervaren van wat we denken en geloven te zijn, is niets meer dan een hulpmiddel, mij (het nietig dwaas idee) langzaam aan binnen het framewerk dat ik kan bevatten, terugbrengt naar dat ene punt waar het onmogelijke leek mogelijk te zijn, door elke gedachte die ik heb en geloof te leren vergeven.

Prettig vuurwerk allemaal 😉

download (25)

%d bloggers liken dit: