archiveren

Tagarchief: droommateriaal

Alleen de keuze van de waarnemende/keuzemakende denkgeest is nodig en mogelijk, de keuze voor afscheiding (egodenkgeest) of voor terug herinneren in Eenheid (HG/J denkgeest), waar nooit uit is weggegaan.
Deze keuze is niet een soort duiveluitdrijving waarbij het kwade verslagen en vernietigd dient te worden en Waarheid, God, Eenheid overwint. Dat zou een 100% gewoon weer de keuze voor ego zijn, want daarbij wordt immers “het kwaad” als werkelijk bestaand gezien, wat vervolgens bestreden en vernietigd moet worden.
Het is als de eenvoudige keuze je slaapdroom als echt gebeurt te zien of als slechts een droom die echt leek, maar het niet is.
De slaapdroom kan daarom als symbool worden gezien van dat alles een droom is, welke er lijkt te zijn doordat erin wordt geloofd. Een ander bestaansgrond dan het geloof erin heeft het niet.
Als dit gegeven wordt geaccepteerd dient de droom, net zoals de slaapdroom, alleen nog als symbool voor wat de wereld, mijn leven NIET is en om eruit te ontwaken, door dat wat niet waar kan zijn te vergeven.
Het enige probleem, wat niet eens een probleem is, omdat het een onmogelijk slechts verzonnen probleem is, is de wens om afgescheiden te willen zijn en blijven van wat met opzet vergeten moet worden.

Kijk maar eens goed naar elke gedachte en ontdek dan dat eigenlijk elke gedachte symbool staat voor de wil tot afscheiding: ik, jij, wij, zij, het, daar, hier, morgen, gisteren, vandaag, seconde, minuten uren, dagen, weken, maanden, jaren, gebeurtenissen, en zo maar door, een eindeloze lijst met losse elementen die schijnbaar buiten mij plaatsvinden in lichamen en dingen die schijnbaar los van elkaar plaats lijken te vinden.

Daar gaan de eerste lessen van het werkboek ook over. Leren zien dat alles als los en gescheiden van elkaar gezien wordt en daarom niets (kunnen) betekenen. De symbolen van de wil tot afgescheiden willen zijn is in alles, echt alles terug te herkennen.
Dit willen leren waarnemen zijn de eerste stappen tot het onvermijdelijke terug herinneren in de natuurlijke staat van Eenheid.
Onvermijdelijk, omdat het slechts dromen van afscheiding zijn en dus niet werkelijk gebeurt, net als de slaapdroom, die daar symbool voor staat.

Dit kan in eerste instantie een enorme opluchting geven, precies zo als het wakker worden uit een nachtmerrie, wetende dat het niet echt gebeurt is.
Daarna begint de lange weg van afkicken van de egodromen, welke altijd ook onvermijdelijk als heftig en zwaar wordt ervaren. Niet omdat dat moet, maar omdat de keuze voor het ego zo’n gewoonte is geworden en zo lang voor waar is aangezien. Het is daarom een stap voor stap proces van terug herinneren, waarbij het droommateriaal nu als vergevingsmateriaal en kans wordt her-gebruikt.

Het Werk speelt zich puur af in de denkgeest die waarneemt, en samenvalt met HG/J denkgeest. Het idee van een droom en de droomfiguren is teruggebracht tot louter en alleen nog functioneel als herinneringsmateriaal om te vergeven.

De denkbeeldige droom-kloof wordt zodoende volgestort met vergeven droom-materiaal, waardoor de droom-kloof zich sluit, omdat er nooit een kloof is geweest, tussen de Vader en de Zoon… een droom is een droom is een droom is een droom…..

de_kloof2

 

 

Uiteindelijk zullen ideeën zoals zorgen voor het lichaam, genoeg slapen goed eten voldoende beweging enz. ook weg gaan vallen, niet bedacht maar vanZelf. Consistent denken is dat er geen lichaam is punt. Alleen het is niet iets om na te streven, geen lichaam te zijn, het is een feit, Alleen zolang ik zelf denk dat ik een lichaam ben horen daar ook de regels bij en die regels moedwillig veranderen omdat ik theoretisch weet dat ik geen lichaam ben is ook zinloos. Het zal vanZelf gaan. Het moment dat ik ontwaak zullen deze regels geen rol meer spelen, omdat ze dan echt doorzien worden, als zijnde regels binnen de illusie. Ze zullen dan een ander doel krijgen.

Dus als ik denk het is niet goed om pas om 3 uur te gaan slapen voelt dat ook als niet goed, als ik gewoon doe wat ik doe, maakt het niet uit. Zeggen dat ik geen slaap nodig heb klopt ook niet, want dat is een dualistische uitspraak een ontkenning van iets wat als noodzakelijk wordt gezien. Het is eigenlijk zoals J zegt in TI.II.3:12 ‘Het huidige verschil tussen ons is dat ik niets ánders heb. Daardoor verkeer ik in een toestand die in jou alleen potentieel aanwezig is.

Dus het lichaam op z’n best gebruikt binnen de droom is het volledig in handen te geven van HG wat niet iets buiten iets is maar dat wat er ís, het enige wat er ís. En elk doel laten vallen. En voor de rest is het lichaam en alles in de vorm gewoon speelgoed, droom speelgoed waar we mee spelen in de droom, waar we mee spelen zolang we dat leuk vinden, volmaakt onschuldig. Eigenlijk een beetje zoals kleine kinderen met spullen spelen die lijken op het echte spul waarmee we als volwassenen werken, zoals speelgoedautootjes, poppen, gereedschap, enz. alles in het klein en nagemaakt om mee te oefenen, heel onschuldig en het heeft geen echt effect.

Zo spelen wij met ons droommateriaal als het ego het gebruikt, we doen maar wat, verzinnen steeds andere regels, bedenken dingen zonder overzicht te hebben, we gaan er helemaal in op en het voelt heel echt, we identificeren ons met het speelgoed, maar heeft geen enkel effect. Pas als we Spiritueel volwassen worden en zien dat we Geest zijn wordt het speelgoed een middel van de Geest en het doel wordt dan eenduidig Licht,Vreugde en Vrede, Thuiskomen.

 

%d bloggers liken dit: