archiveren

Tagarchief: doodsbang

…. ach ja, denkt de gedachte terwijl het denken uit zijn eigen projectie zit te staren…:
de zich tot uitbreiden in staat zijnde denkgeest: “Zoon van God” is eigenlijk een gek geworden stukje denkgeest dat denkt en geloofd voor zichzelf begonnen te zijn, daar tegelijkertijd enorm van geschrokken is en doodsbang van wegen het resultaat en de gevolgen waar het nu in geloofd, met z’n magische toverstafje waanzinnig en totaal in paniek om zich heen aan het scheppen is zichzelf een nachtmerrie dromend die nu heel echt lijkt en waar niet uit te ontsnappen lijkt.

(Ik denk dan altijd aan de ballade van de tovenaarsleerling van Goethe later op muziek gezet door Paul Dukas, L’Apprenti Sorcier. En veel later door Disney bewerkt)

De van nature uitbreidende eigenschap “Liefde” van “de Zoon van God” is een nachtmerrie geworden van zonde, schuld en angst en verblind daarmee zijn natuurlijke eigenschap welke alleen Liefde kan uitbreiden, waardoor de onnatuurlijke eigenschap die nu alleen zonde, schuld en angst lijkt uit te kunnen breiden als waar wordt gezien en geloofd.
Maar helemaal God-dicht kan dat wat Waar, Eén, God, Liefde is niet weg geprojecteerd worden. Het Licht wordt niet gedoofd als de “Zoon van God” gek van angst en zijn geloof in schuld zijn “handen” voor zijn “ogen” houdt.

En uiteindelijk zal dan ook de alles omvattende en niets uitsluitende eigenschap van Liefde weer herinnerd worden en zal het “Licht” straaltje voor straaltje de zelfbedachte duisternis weg stralen, omdat er in werkelijkheid niets gebeurt is.

%d bloggers liken dit: