archiveren

Tagarchief: DLHNV

 Zoals ik in het vorige bericht al vermeldde verhaalt dit blog over een proces. Een proces waarin wij onze ervaringen delen die wij doormaken tijdens het vertalen en werken aan de boeken waar wij samen bij betrokken zijn. Een proces waarin het universum zal verdwijnen, we onze onsterfelijke werkelijkheid ontdekken en waarin we ontdekken dat de liefde niemand heeft vergeten, De weg naar de waarheid vindend via het proces van het afbouwen van het ego waardoor uiteindelijk de cirkel rond zal zijn en de ware boodschap van “J” duidelijk zal worden: “Teach only Love”, “Onderwijs enkel Liefde”.

 

          RenardLiefde400            

 

Zoals je aan de covers kunt zien zijn twee van de 5 boeken al in het Nederlands vertaald.

Aan het derde boek van Gary Renard wordt nog gewerkt en zal uitkomen onder de titel ‘De Liefde heeft niemand vergeten’ (DLHNV) uitgegeven door Altamira-Becht.

Het vertaalproces van het boek Take me to truth. Undoing the ego, door Nouk Sanchez en Tomas Vieira, is onlangs begonnen.

Dit boek zal uitkomen onder de titel ´De weg naar waarheid. Het afbouwen van het ego.´ (DWNDW) uitgegeven door Synthese.

Het boek ´Closing the circle.´  (CTC)door Rogier Fentener van Vlissingen is nu nog alleen in het Engels te verkrijgen, maar loopt als rode draad door het hele persoonlijke afbouw/vergevings-proces heen en is uitgegeven door O-Books.

Annelies

 

Rogier’s Engelstalige blog:

http://www.xanga.com/RogierFvV/profile/

 

 

“De Liefde is niemand vergeten”.

Afgekort: DLHNV, zoals het eerste boek De verdwijning van het universum al snel bekend stond onder de afkorting: VU en het tweede boek Jouw onsterfelijke werkelijkheid als JOW.

En nu dan alweer het derde boek De Liefde is niemand vergeten.

Intrigerende titel alweer.

Eerst leren we dat het universum wat we kennen inclusief onszelf een droom is en dat we door middel van ware Vergeving zullen ontwaken uit die droom.

Vervolgens is het goede nieuws dat ontwaken slechts betekent dat we wakker zullen worden in wat we werkelijk zijn en wat nooit kan verdwijnen.

En tenslotte dat we allemaal zullen ontwaken, omdat de werkelijkheid één is en er dus niemand vergeten kán worden.

Dat woordje vergeten roept bij mij onmiddellijk de herinnering op aan die beroemde sleuteltekst in Hoofdstuk 27.VIII. De ‘held’ van de droom: 6:2 om precies te zijn:

‘In de eeuwigheid, waar alles één is, sloop een nietig dwaas idee binnen waarom de Zoon van God vergat te lachen. Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee, in staat tot zowel verwezenlijking als werkelijke gevolgen.’

Maar zoals de titel van deze paragraaf aangeeft gaat het om een droom en zijn wij niet de droom, maar dromen hem.

Als we dat nou maar niet steeds zouden vergeten dan zouden we er misschien ook om kunnen lachen. En beseffen dat het onmogelijk is om dromen van afscheiding te dromen, die door ze serieus te nemen en te vergeten erom te lachen als erg angstig worden ervaren. En ja dan zijn we gewoon vergeten dat het eigenlijk onmogelijk is werkelijk los te kunnen zijn van Liefde.

Liefde met een hoofdletter L dan wel, dus ondualistisch en volmaakt één in God.

Om onze vergeetachtigheid nog een beetje te maskeren is er ook in de droom een surrogaat voor Liefde, namelijk liefde. Speciale liefde noemt de Cursus dit. Dat lijkt heel verrukkelijk, plezierig, gelukzaligmakend, totdat er iemand met z’n fikken aanzit het afpakt of er iets tussenkomt, dan slaat deze vorm van liefde onmiddellijk om naar de andere kant van de ego medaille: haat. Gedonder in de zandbak!

En ontstaat het verlangen naar dat fijne prettige gevoel en voordat we het beseffen staat ons hele leven in het teken van het zoeken naar liefde en het vermijden van alles wat dat in de weg lijkt te staan en zie daar de ultieme verslaving is geboren. En een oneindig vicieuze cirkel van dualiteit is ontstaan. En zijn we totaal vergeten dat we eigenlijk bezig zijn ons te herinneren wat we vergeten zijn en dat is dat de Liefde niemand vergeten heeft.

%d bloggers liken dit: