archiveren

Tagarchief: denk

Laat ik even heel duidelijk zijn en vooral eerlijk (naar mijzelf) over wat ik wel kan weten en wat ik absoluut niet kan weten.
Ik denk en geloof hier in een lichaam in een wereld te zijn, het heeft geen enkele zin dat te ontkennen, ook al is het niet waar. En dat denk en geloof ik, omdat verborgen moet blijven dat het niet waar is, omdat het onmogelijk is om een ik in een lichaam in een wereld te zijn.

Dit kan ik intellectueel vatten, terwijl ik ondertussen niet weet (want met opzet en om redenen vergeten), wat er is als ik niet meer denk en geloof een lichaam te zijn in een wereld.
“ik” kan, heb dus geen enkele voorstelling, en kan dat ook niet hebben, omdat het buiten het gebied van het voorstellingsvermogen, van wat non-dualisme, Eenheid, Waarheid, God Liefde, IS is.
Elk beeld of gevoel dat ik daarbij denk te hebben als ik mezelf in “het licht” mediteer is vals, en hooguit een zwak aftreksel van wat ik om redenen met opzet vergeten wil.
Het is niet fout, maar het is niet meer dan weer een fantasie, gefantaseerd door de denkgeest die wil vergeten en heeft gekozen voor een onmogelijke droom van afscheiding.
Wat ik wel weet en ervaar is de weerstand tegen waar geen voorstelling van mogelijk is.
Ik kan dus alleen dat zien wat ik als blokkers gebruik tegen dat waar geen voorstelling van mogelijk is en dus ook buiten het idee van een “ik ben” valt.
Het heeft geen enkele zin mijzelf de hemel in te mediteren, fantaseren of visualiseren, want daarmee blijf ik alleen stevig verankerd in de onmogelijke fantasieën van de in afscheiding gelovende denkgeest. En speel daarmee juist het onmogelijke spel van afgescheidenheid keurig mee.

Nogmaals het is niet fout om dat wel te doen, maar laat ik het dan doen voor de lol, omdat ik er plezier in heb, het goed voelt, het rust geeft of om wat voor redenen dan ook, en niet om spirituele redenen om zo snel mogelijk terug te keren in waar nooit uit vertrokken is en waar geen voorstelling van te maken is.

Denkend, gelovend en ervarend kan ik alleen dat weten en ervaren wat ik denk en geloof te weten en ervaar.
En als ik dan uiteindelijk onvermijdelijk wil gaan zien dat dat wat ik denk en geloof te weten en ervaar enkel en alleen mijn wens tot afgescheiden zijn uitbeeld, kan ik me dáár op gaan focussen, door bewust te worden van die functie die het denken, geloven en ervaren in een lichaam in een wereld heeft en me dan bewust gaan afvragen of ik dat nog wel wil.
En er komt een moment van genoeg is genoeg, het keerpunt waarop de denkgeest die tot dan toe voor afgescheiden zijn heeft gekozen, tot het bewustzijn komt dat er een andere manier moet zijn.

En dan kan het onvermijdelijke terug herinneren beginnen, waarbij het tot dan toe afscheidingsmateriaal, dus alles wat ik dacht, geloofde en ervoer en dacht dat dat was wat ik was, een totaal andere functie krijgt, en nu in plaats van een blokkerende functie een sleutel functie krijgt, die mijn blokkades kan doen laten oplossen.

Kortom ik kan alleen dat gebruiken om terug te herinneren in dat wat vergeten moest worden, wat ik ken, en herken, mijn leven, mijn ervaringen en dat stuk voor stuk, stap voor stap terug (ver)geven, totdat alles vergeven is…

En dan?
Een totaal vergeven denkgeest stelt geen vragen meer, omdat er geen vragen meer zijn.

Vergeving is mijn enige functie, en dat blijft het totdat het geen functie meer heeft.

De wereld met alles wat ik als zodanig waarneem en ervaar is één grote schreeuw om Liefde, geuit op ’n manier die juist het tegenovergestelde uit lijkt te beelden; één grote schreeuw uit angst.

Angst voor Liefde is de verdediging tegen wat Liefde is, de onvoorwaardelijke, non-dualistische Liefde van God, dat wat ‘ik’, ‘we’ (als zijnde denkgeest dus, want het lichaam is ook niet wat ik denk dat het is) in werkelijkheid zijn.

Alles waar ik bang voor ben, alle uitingen van angst laten eigenlijk mijn als waarnemende/keuzemakende denkgeest, mijn keuze voor egodenkgeest verdediging tegen Liefde zien.
De ik in onderstaande lijst is dan ook de waarnemende denkgeest die zich bewust begint te worden van de betekenis van:

“Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk” (WdI.5)

Dat betekent:
Ik ben nooit bang om de reden die ik denk.
Ik ben niet bang om afgewezen te worden door anderen, of wel of niet geaccepteerd te worden door anderen om de reden die ik denk.
Ik ben niet bang voor schaarste, gemis, tekort, te veel, overvloed om de reden die ik denk.
Ik vertrouw of wantrouw niet om de reden die ik denk.
Ik wijs niet af of wordt afgewezen om de reden die ik denk.
Ik haat niet of heb lief om de reden die ik denk.
Ik zoek geen ruzie of maak het weer goed om de reden die ik denk.
Ik voer geen oorlog of maak vrede om de reden die ik denk.
Ik steel niet of geef alles weg om de reden die ik denk.
Ik ben niet kwaadaardig of liefdevol om de reden die ik denk.
Ik ben geen terrorist of hulpverlener om de reden die ik denk.
Ik ben geen slaaf of slavendrijver om de reden die ik denk.
Ik vlucht niet of blijf waar ik ben om de reden die ik denk.
Ik help anderen of negeer anderen niet om de reden die ik denk.
Ik ben niet succesvol of faal om de reden die ik denk.
Ik ben niet gierig of vrijgevig om de reden die ik denk.
Ik voel me niet rijk of arm om de reden die ik denk.
Ik ben niet jaloers of juist nooit jaloers om de reden die ik denk.
Ik ben niet ziek of genezen om de reden die ik denk.
Ik ben niet geïrriteerd, ongeduldig of eindeloos geduldig om de reden die ik denk.
Ik ben niet oordelend of veroordelend om de reden die ik denk.
Ik ben niet vergevend of niet niet vergevend om de reden die ik denk.
Ik doe wel of niet ECIW of een ander spiritueel pad om de reden die ik denk.
Ik ben wel of niet een goede moeder om de reden die ik denk.
Ik ben wel of niet een goede vriendin om de reden die ik denk.
Ik ben wel of niet een goede dochter om de reden die ik denk.
Ik heb wel of niet de juiste ouders om de reden die ik denk.
Ik woon wel of niet op de juiste plek om de reden die ik denk.
Ik heb wel of niet honger on de reden die ik denk.
Ik zit wel of niet op face book om de reden die ik denk.
Ik schrijf wel of niet een blog om de reden die ik denk.
Ik ben niet dun of dik om de reden die ik denk.
Ik ben niet dom of slim om de reden die ik denk.
Ik ben niet mooi of lelijk om de reden die ik denk.
Ik hou wel of niet van sex om de reden die ik denk.
Ik ben niet van wat dan ook voor seksuele geaardheid om de reden die ik denk.
Ik heb niet een slechte of goede jeugd gehad om de reden die ik denk.
Ik geloof niet in reïncarnatie of niet om de reden die ik denk.
Ik ben niet een lichaam om de reden die ik denk.
Ik ben niet vegetarisch of carnivoor om de reden die ik denk.
Ik ben niet ongerust of gerust om de reden die ik denk.
Ik ben niet gelovig of ongelovig om de reden die ik denk.
Ik ben niet spiritueel of niet om de reden die ik denk.
Ik geloof niet in een God of wel om de reden die ik denk.
Ik ben niet bang of overmoedig om de reden die ik denk.
Ik ben niet of wel de ‘ik’ en er zijn wel of geen ‘anderen’ om de reden die ik denk.
Ik voel geen boosheid, woede opkomen van wegen deze lijst om de reden die ik denk.
Ik voel geen zonde, schuld en angst om de reden die ik denk.
Kortom ik voel nooit, never nooit onvrede om de reden die ik denk.

De lijst is eindeloos…
Ga gerust door met het uitbreiden van de lijst van redenen die niet de reden zijn die ik (je) denk(t) dat de oorzaak zijn van het in onvrede zijn.
Kan erg verhelderend zijn en of schokkend, maar niet om de reden die ik denk.

Pas als ik deze lijst, een lijst van mijn gewone wat ik noem dagelijkse ervaringen, echt eerlijk onder ogen zie, en dat kan alleen als ik me daarbij voor Hulp wend tot mijn Juist gerichte Denkgeest (HG) op het moment dat ik ze ervaar, zonder er opnieuw een oordeel over te hebben, om de reden die dacht, en bereid ben al deze gedachten te Vergeven, dan pas kan gezien worden wat ik in werkelijkheid wel wil, omdat wat ik in werkelijkheid wil is wat ik altijd al was, ben en altijd zal zijn. En dat de wereld en de ik die ik denk en geloof te zien alleen maar een sluier is om te laten vergeten wat ik in werkelijkheid ben: Liefde.

En…:

“Ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien” (WdI.34).

Door het met opzet, onbewust ‘vergeten’ van de redenen waarom ik in onvrede ben te vergeven, zal ik weer Weten en in onveranderlijke non-dualistische Vrede, Vreugde, Liefde terug herinneren.

Het is een regelrechte openbaring te beseffen dat werkelijk alles wat ik denk te weten gebaseerd is op mijn geloof erin! Dat dus niets ‘waar’ is. Dat mijn hele wereld enkel en alleen gebaseerd is op ‘geloof’. Geloof, wat een geloof lijkt te zijn in ‘iets’, een mens, een ding, een situatie, maar eigenlijk het geloof in afscheiding verbeeld. Een afscheiding die onmogelijk is, maar wel mogelijk lijkt, door mijn geloof er in. Hoe kan ik dan nog iets serieus nemen, van wat ik mijn leven noem?  Als ik echt bereid ben dit te doorzien, dan is er nog maar één uitweg uit deze waanzinnige droom, die ik mijn wereld noem, en dat is alle geloof uit alles terugtrekken en vergeven. Ook het geloof dat als ik dat doe vernietigd zal worden, dood ga, en alles zal verliezen wat mij dierbaar is.
Het enige ‘dierbare’ wat ik verlies is mijn geloof in waanzin, en is dat erg?

%d bloggers liken dit: