archiveren

Tagarchief: De Liefde is niemand vergeten

De boeken van Gary Renard benaderen de verticale, non-dualistische leer van Een cursus in wonderen op een meer horizontale manier, zonder de leer van ECIW geweld aan te doen of te veranderen.
De non-dualistische leer van de Cursus is behoorlijk abstract voor de denkgeest die gewend is in concepten als tijd, ruimte, vormen en lichamen te denken en de wereld en het persoonlijke leven als werkelijkheid aan heeft genomen en daar zijn eigen dualistische leer op heeft gebaseerd met als verborgen gehouden (onmogelijke) doel afgescheiden te raken en te blijven van God, Liefde, Eenheid, Waarheid.

Gary Renard laat aan de hand van persoonlijke ervaringen uit zijn huidige leven en andere levens zien hoe ECIW praktisch kan worden toegepast, zonder daarbij de non-dualistische verticale leer van Een cursus in wonderen te veranderen en de illusoire horizontale wereld van tijd en ruimte in te slepen.
Hij laat zien en demonstreert dat elke gedachte en ervaring kan worden hergebruikt als vergevingsmateriaal en vergevingskans mits daarvoor gekozen wordt. Hij laat op een speelse toegankelijke en vooral herkenbare manier zien dat ECIW niet bedoelt is om een leuker leven te krijgen of de wereld te verbeteren, (hoewel dat niet verkeerd of verboden is, maar niet het doel van ECIW) maar ons juist door heel goed en eerlijk te leren kijken naar elke gedachte en ervaring onder leiding van de juist gerichte-denkgeest, in ECIW omschreven als de Heilige Geest, in plaats van onder leiding van de onjuist gerichte-denkgeest, het ego, terug helpt herinneren in dat wat met opzet “vergeten” werd, maar nog steeds onveranderlijke Liefde is: “De liefde is niemand vergeten”.
Daardoor wordt de focus van de denkgeest die gericht is op een lichaam in een wereld die als oorzaak en gevolg worden gezien terug gebracht naar waar oorzaak en gevolg zich eigenlijk bevinden, namelijk 100% in de denkgeest zelf: “Jouw onsterfelijke werkelijkheid”.

Niet de verhalen zelf, of dat nu de verhalen van Gary zijn of die van onszelf, zijn belangrijk, maar hun functie. Waar dienen ze voor, voor afgescheiden te blijven van God, Liefde, Eenheid, Waarheid, of om ons er juist aan te herinneren dat afscheiding onmogelijk is en slechts gebaseerd is op een onnodig en onwaar geloof in zonde, schuld en angst, waar alleen een eind aan gemaakt kan worden door, wat onmogelijk gebeurt kan zijn, afgescheiden zijn van God, Liefde, Waarheid, Eenheid, te vergeven.

Waardevolle, behulpzame boeken voor diegene voor wie ECIW in eerste instantie afschrikt door zijn ogenschijnlijke abstractie en poëtische en christelijk taalgebruik, maar de lezer heel vaak toch weer aanzetten de Cursus weer op te pakken met nu meer inzicht en begrip van zijn inhoud en doel.

Ik ben dan ook blij dat Inner Peace Publications het tweede en derde boek van Gary Renard, respectievelijk “jouw onsterfelijke werkelijkheid” en “De liefde is niemand vergeten” opnieuw mag gaan uitgeven, zodat deze twee boeken die onderdeel zijn van een trilogie, met als eerste deel “De verdwijning van het universum” beschikbaar blijven in het Nederlands voor iedereen die geïnteresseerd is in ECIW.

De twee bovengenoemde boeken zijn voor het eerst weer beschikbaar tijdens de workshop die Gary Renard zal geven op 20/21 mei in Soestduinen.

uitnodiging-gary-renard

          

 

Inner Peace Publications

 

 

 

Gary Renard als levend voorbeeld van het ‘nietig dwaas idee’ wat zich uitspeelt in wat wij ruimte en tijd noemen.

Voor wie dit nieuw is:

Gary Renard’s boeken, ‘De verdwijning van het universum’, ‘Jouw onsterfelijke werkelijkheid’,  en ‘De Liefde is niemand vergeten’, zijn ontstaan uit een dialoog die plaatsvond vanaf het begin van de negentiger jaren van de vorige eeuw, tussen Gary en twee ‘Verheven Meesters’ Arten en Pursah.

Deze zgn. Verheven meesters blijken, beelden (projecties) te zijn uit een volgende incarnatie en tevens uit vorige incarnaties. Gary zal in zijn volgende incarnatie Pursah zijn, en een relatie hebben met Arten. Ondertussen is Gary ook een incarnatie van de apostel Thomas en Pursah dus ook. Arten is een incarnatie van de apostel Thaddeüs, en leeft nu als Cindy Lora, die dus de volgende keer als Arten zal terugkeren en met Gary, dan Pursah samen leeft en samen in dat leven zullen ontwaken.

Het leuke hiervan is dat het alles wat ik denk te weten over tijd en ruimte volkomen op z’n kop wordt gezet, een van de favoriete bezigheden van Een cursus in wonderen trouwens, je wereld volledig op z’n kop zetten.

Ook het begrip reïncarnatie wat volgens de algemene begrippen ook een lineair begrip is en als ‘echt’ wordt beschouwd door degene die erin geloven wordt hierdoor volledig onderuit gehaald. Ruimte en tijd zijn illusies van de egodenkgeest die denkt afgescheiden te zijn van de Eenheid, van God en deze afscheiding in stand houd door op allerlei manieren, door juist het idee van tijd en ruimte als waar aan te nemen, de ontdekking van deze vergissing aan het oog probeert te ontrekken.

Gary laat zien door deze door het ego bedachte enorm ingewikkelde onmogelijke constructie, dat het hele tijd en ruimte gebeuren een holistisch gegeven is en dat alles tegelijkertijd plaatsvindt, als één nietig dwaas idee.

Volgens ECIW is er maar Een Waarheid, volkomen heel en volstrekt ondualistisch.

Er is ook maar één ego, één waanidee, één afscheidingsidee, waardoor in woorden van ECIW De Zoon van God denkt  en gelooft dat het onmogelijke mogelijk is, nml. afscheiden van de Eenheid.

Wat ik dus waarneem als miljoenen aparte deeltjes, mensen dingen enz. kan niets anders zijn dan één afscheidingsgedachte vanuit de ene Zoon van God die een droom (nachtmerrie) heeft van afgescheiden te zijn van de Eenheid. Dus is die Ene Zoon van God, die Denkgeest is en niet zijn projecties (de wereld van de egodenkgeest) wel al deze projecties in de zin dat hij dat denkt en geloofd. Ongeveer zoals als wij dromen in onze slaap ook al de figuren denken te zijn die daar in voorkomen, maar ondertussen komen al deze figuren in mijn slaapdroom uit mijn denkgeest voort, maar ben ik ze niet.

Ik ben dus niet mijn projecties, ik projecteer ze vanuit de egodenkgeest, derhalve ben ik denkgeest.

Zo kan ik los komen van de identificatie met de droomfiguur en het als waarnemer waarnemen.

Gary laat dit dus door zijn eigen leven zien aan ons, en Gary demonstreert dus wat hij onderwijst. In termen van ECIW is de Zoon van God, die vergat, langzaam aan het wakker worden en herinnerd zich stukje bij beetje wat hij in werkelijkheid is. Als symbool en hulp bij dit herinneren zijn er de Heilige Geest en Jezus, die de brug vormen tussen de droom en wat ik Werkelijk ben en de droom gebruiken als leermateriaal/vergevingsmateriaal, poorten waar doorheen gegaan kan worden.

Onder leiding van de Heilige Geest en Jezus (of een anders voor ons behulpzaam symbool) mogen wij al die weerstand Vergeven, zien voor wat het is, een droom van afscheiding en het teruggeven aan de bron de denkgeest.

Het hoofdthema in de boeken van Gary Renard is dan ook Vergeven. Door de blokkades die wij in onze ‘dromen’ (ons dagelijks leven) tegenkomen te vergeven zal vanzelf dat wat we werkelijk zijn: Liefde, overblijven, want ‘De Liefde is niemand vergeten.’

En is dat niet een prachtige nieuwe functie die we mogen geven aan ons leven, zoals les 62 zegt: Vergeving is mijn functie als het licht van de wereld.

LEESTIP: ‘In and Out of the Hologram, Vivace’. Een buitengewoon duidelijk en boeiend artikel van Rogier Fentener van Vlissingen te lezen op zijn blog: http://rogierfvv.xanga.com/697509589/in-and-out-of-the-hologram-vivace/

Website Gary Renard: www.garyrenard.com

%d bloggers liken dit: