archiveren

Tagarchief: anderen

De spiegelwerking die ik in “anderen” zie is niet de verdienste van die “anderen”, het is in hoeverre ik mezelf durf toe te staan te kijken in de spiegels van de denkgeest en op die manier te durven ontdekken wat ik ben, door mijn eigen opgeworpen blokkades in de spiegels oordeelloos te bekijken en daardoor te kunnen vergeven.
En ook al is het niet de verdiensten van “anderen” of van “mijzelf” voel ik een grote dankbaarheid, die het “persoonlijke” ver overstijgt. Deze ervaring is de verdienste van de denkgeest die eraan toe is zich voorbij zijn eigen verdedigende angsten te laten voeren door door de spiegels heen te stappen.
Dankbaar dat ik dit op het “toneel” van de workshop van Gary Renard mag ontdekken.
Voor mij de workshop van de gebroken spiegels en weer een stap dichterbij het terug herinneren in de Onverbrekelijke Eenheid.

20170521_145545

Ik kan pas door te ervaren wat ik niet ben leren wat ik niet ben, waardoor wat IS, Waarheid vanzelf weer tevoorschijn komt. Ik hoef niets anders te doen om dat te bereiken dan oordeelloos te leren kijken terwijl ik mijn persoonlijke script ten volle ervaar.
Dat is het leerproces van Ontwaken uit de droom; ten volle leven met alles wat voorbij komt in wat zich “ik” noemt, en tegelijkertijd dit alles observeren en leren doorzien als dat wat niet waar kán zijn.
En dat gaat via allerlei lagen en stadia van weerstanden en inzichten die heel persoonlijk zijn en dan ook alleen door de ervarende (mind) zelf kan worden gezien en begrepen. Het denken te kunnen zien in de ander en daar iets zinnigs over denken te kunnen weten over de ander en dat ook zeggen tegen de ander, is wederom alleen een reflectie van het eigen denken van de ervarende zelf over de ervarende zelf en kan dan ook alleen maar dan ook alleen in die zin behulpzaam zijn voor de ervarende zelf.
Dus ja, we hebben ‘anderen’ nodig, maar niet om de reden die we denken. We hebben ‘anderen’ nodig om ons eigen gedachten van afscheiding te kunnen observeren, terwijl we ze ervaren en ze vervolgens, als de mind daar aan toe is, en dat zullen we weten, een andere functie te laten geven door ze te vergeven. Dat soort van vergeven is werkelijk zien dat er ‘niets’ gebeurt is, terwijl het volledig zonder uitvluchten en ontkenning ervaren wordt. Dit proces gaat stap voor stap in een tempo dat de denkgeest zelf aangeeft, zodat het nooit te veel zal worden, ook al lijkt dat soms wel zo te zijn.
Ik ben waar ik denk en geloof te zijn en dat is precies waar ik nu ben ik (mind) kán eenvoudig niet ergens anders zijn dan daar waar ik denk en geloof te zijn op deze gruwelijk-prachtige reis zonder afstand.

 

De uitspraak: ‘Wat je voor jezelf niet wilt, leg dat ook niet op aan anderen’, lijkt zo nobel, maar kijk eens om je heen, kijk eens naar het lijden en de pijn dat je ziet en ervaart. Is dat niet precies wat je projecteert, omdat je het niet in jezelf wilt zien en van het achterliggende
zonde/schuld/angst idee af wil? Alleen vergeving zet deze uitspraak in het Juist-gerichte perspectief. Wat je voor jezelf en voor anderen niet zou moeten willen is het idee van afscheiding, niet door dat te projecteren, maar door het te vergeven, zodat het idee van afscheiding wordt genezen en alleen Liefde zich kan uitbreiden over het hele ene Zoonschap.

%d bloggers liken dit: