archiveren

Dagelijks archief: september 2, 2020

Als we ervan uitgaan dat dit alles wat we ervaren inclusief de “we”, de droom is van de wens om afgescheiden te zijn van Één, van Liefde, van God, dan moet het wel zo zijn dat de hele droom zonder uitzondering wel van afscheiding moet getuigen.
Wat betekent dat alles (ook geen uitzonderingen daar), vanuit het geloof in zonde, schuld en angst moet komen. Dus dat betekent dat alles wat we ervaren 100% zonde, schuld en angst projectie is en dus 100% olv het geloof in ego staat.
En binnen dat ego/afscheidings/zonde, schuld, angst kader heeft alles wat beweert/geloofd wordt maar één doel: afscheiding.
Dat betekent ook dat wat er ook beweerd wordt over in bijvoorbeeld het geval Corona; wel of niet erg, wel of geen maatregelen enz. enz. allemaal hetzelfde is.
De droom, het script van afscheiding wordt uitgespeeld en we, de denkgeest hebben geen idee hoe, wat, waarom, omdat we onmogelijk het geheel kunnen overzien. We doen maar wat, want ik weet niet wat er in mijn afscheidings-script staat ik weet alleen dat het altijd 100% chaos is. Ook al denk ik zaken voor te kunnen zijn, of me te kunnen beschermen, of eraan te ontkomen of maatregelen kan nemen. Alles wat ik lijk te doen is op dat moment mijn script. Ook als ik denk, nu ga ik eens iets heel anders doen, dan staat dat in mijn script, dus ook alles wat ik denk over Corona bijvoorbeeld. Ik kan niet iets doen wat niet in mijn script staat. Ook als ik ontken dat er een script is staat dát in mijn script. Alleen daarom al heeft het geen zin om iets in de vorm te veranderen, want dat staat dan ook in mijn (ego) script en heeft, nog maar eens herhaald, maar één doel: afscheiding.

Ik begin me er zo langzamerhand bewust van te worden, dat “ik” denkgeest angst wil, alleen niet om de reden die ik denk, niet om dat ik masochistische neigingen heb, maar omdat de ik egodenkgeest alleen dmv het geloof in angst “veilig” in afscheiding van God, Liefde kan blijven. En dat verdedig ik letterlijk, nou ja droom letterlijk, met mijn leven, en mijn droom dood bewijst dat ik gelijk heb en God niet.

Conclusie: de droom-ik (denkgeest) doorloop mijn droom-scriptlijntje van dit droom-leven en de enige keuze die ik als denkgeest kán maken is of ik dat olv ego of olv de HG kant van de denkgeest wil doen. En ook die keuze staat in mijn denkgeestscript, het script wat al geschreven en voorbij is.
Ook al lijk ik een keuze te maken op vorm niveau, dan nog is het een keuze van en in de denkgeest. De denkgeest is altijd (geen uitzondering mogelijk) de bron en niet de projectie (de vorm), de projectie is het gevolg en blijft altijd verbonden aan zijn bron, de denkgeest (let wel met denkgeest worden niet de hersenen bedoeld).
Dan moet het wel zo zijn dat als ik dit al geschreven script olv HG doorloop, (dat toelaat), dan zal dat als ‘vanzelfgaand’ ervaren worden, omdat de keuze voor leiding van ego dan automatisch weg gevallen is, en daardoor ook het gevoel van weerstand.
Onder leiding van de keuze voor de HG kant van de denkgeest, zal het script wat al geschreven is moeiteloos doorlopen worden en zal het wegvallen van ego weerstand (de blokkades tegen Liefde, God; alle vormen van het geloof in zonde, schuld en angst) er voor zorgen dat ego blokkades die in het script staan als het ware worden overgeslagen, vergelijkbaar met het doorspoelen van een film. Let wel dat is niet hetzelfde als de ego vorm van ‘doorspoelen’ dat over ‘niet willen zien’, ontkennen, dissocieren gaat.
De film (droom) doorspoelen is een logisch gevolg van het opheffen (vergeven) van de blokkades die de ego kant van de denkgeest heeft opgeworpen:
“Hij [de Cursus] beoogt echter wel de blokkades weg te nemen voor het bewustzijn van de aanwezigheid van liefde, die jouw natuurlijk erfgoed is” (T1.In.1:7).

%d bloggers liken dit: