Iemand kennen?!

Kan ik iemand kennen?
Nee, dat wat ik in een iemand anders of in iets anders zie, gaat over wat ik (nog) niet in mijzelf, hoe ik over mijzelf denk, wil zien. Dus in het beste geval kan ik mezelf daardoor leren kennen, althans zoals ik mezelf hebt gemaakt (geprojecteerd), opgezet als schijnbaar”ikje” als verdediging en afscheiding van het Zelf. Het non-dualistische Zelf waar ik (met opzet) niet meer bij lijk te kunnen komen, omdát ik uit angst en schuld niet mag (wil) zien dat ik deze wereld en alles en iedereen daarin, met opzet heb opgezet om vooral afgescheiden te kunnen blijven lijken van Eénheid die onveranderlijk is en waarvan afscheiden onmogelijk is.
Dus de wereld is één grote truc, een grote uitputtende droom (zeg maar gerust nachtmerrie) met maar één doel: afscheiding van Eén. Een onmogelijke opgave die nooit werkelijk zal kunnen lukken (God zij dank).

De oplossing?
Dit hele krankzinnige onmogelijke denk/geloof systeem doorzien, precies zoals het zich lijkt voor te doen, dus terwijl het ervaren wordt (dus niet door er mij aan te onttrekken, hoewel als ik dat mezelf zie doen het ook weer vergevingsmateriaal/-kans is) en het vergeven. Hetzelfde droommateriaal wordt niet verandert, maar anders gebruikt, niet meer als afscheidingsmateriaal, maar als vergevingsmateriaal-kans.
Dat is de betekenis van er anders naar kijken onder leiding van de juist gerichte (HG) denkgeest, in plaats van onder leiding van de onjuist gerichte (ego) denkgeest.
Dus jazeker ik heb “de ander”, of het “iets anders” (en de projectie die ik van mijzelf heb gemaakt) nodig om al mijn “speciale” verdedigingsgedachte tegen Waarheid aan het licht te brengen, zodat ze kunnen worden vergeven, volgens het principe van “ware vergeving”. Die functie kan ik geven aan elke ontmoeting, dat is tevens de enige keuzevrijheid die er is.
Zie (lees) WdII.1. Wat is vergeving?  (blz. 404 Werkboek)
Dáár gaat ECIW over.

Image may contain: 1 person, smiling, text

3 reacties
  1. Ik reageer gelijk op het eerste stukje van de tekst zonder nog de rest gelezen te hebben. Kan het niet zo zijn dat……. Dat wat je in de ander ziet je automatisch in jezelf ziet…dus dat er dan niet eens afscheiding is….

    Liked by 1 persoon

  2. illusje zei:

    Ja, als je “bewustzijn” (de denkgeest) daar klaar voor is, dan kan het misschien meteen gezien worden. Maar ook dan als je het meteen in jezelf ziet, dan is er nog de keuze om het door “ogen” van schuld of door ogen van vergeving te zien. Dat staat in de rest van dit blogje… 😉
    Afscheiding gaat over het door ogen van schuld zien niet over de vorm waarin schuld wordt gezien (de projectie dus), de kloof van afscheiding wordt gesloten als de gedachte van schuld en angst die achter de projectie met opzet schuilgaat vergeven wordt, omdat je dan bereid bent en er klaar voor bent afscheiding als een niet bestaande illusie te zien. Dus wat leek te gebeuren niet gebeurt is in werkelijkheid.

    (Ik heb er nog een afbeelding met tekst van Gary Renard onder geplakt, want naar aanleiding daarvan kwamen deze gedachten op.)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: