Wat bedoelt ECIW met ‘stilte’?

Een cursus in wonderen, is een cursus die ons terugvoert naar de denkgeest (mind).
En het leert ons terug te herinneren enkel denkgeest te zijn en uit de waan van het geloof te voeren dat we een lichaam zijn dat kan denken en dingen kan doen.
De wereld is bedacht (geprojecteerd) door denkgeest die door te projecteren ‘vergeet’ dat er alleen denkgeest is, zodat het lijkt dat er een autonoom lichaam is in een autonome wereld. De weg terug naar de herinnering denkgeest te zijn is nu geblokkeerd door miljarden projecties die nu als ‘waar’ worden gezien en ervaren.
ECIW vertegenwoordigt de wil tot het onvermijdelijke terug herinneren van wat wél ‘Waarheid’ is een herinnering die nog altijd aanwezig is in de in ‘waan’ verkerende denkgeest die denkt, gelooft en projecteert dat deze een lichaam is in een wereld.

Het middel dat de (ego)denkgeest gebruikt om in de waan van de afscheiding van Waarheid te blijven is ‘oordelen’. Oordelen is afscheiding, en het domein van de dualiteit, want iets is nu goed of slecht.
ECIW leert ons niet te oordelen. Niet door oordelen te verbieden, maar er naar te leren kijken vanuit een oordeelloze ‘plek’. Deze oordeelloze plek is de ‘waarnemende/keuzemakende denkgeest’. Het is die stille plek in de denkgeest die instaat is een keuze te maken:

“2. Jij kunt naar keuze vanuit de geest of vanuit het ego spreken. 2Als je vanuit
de geest spreekt, heb jij gekozen voor ‘Wees stil en weet dat Ik God
ben.’ 3Deze woorden zijn geïnspireerd omdat ze kennis weerspiegelen.
4Als jij vanuit het ego spreekt, doe je afstand van kennis in plaats van die
te bevestigen, en ontneem jij jezelf zo inspiratie”(T4.In.2:1-4).

De ‘jij’ die de keuze kan maken is niet het lichaam ‘jij’ dat kiest. Het lichaam is immers sowieso de keuze voor ego. De ‘jij’ die de keuze kan maken is de waarnemende/keuzemakende denkgeest.
Dit is de neutrale, totaal oordeelloze stille plek in de denkgeest.
Echter door te geloven in de waan dat het lichaam keuzes kan maken, wordt deze oordeelloze stille plek in de denkgeest overschreeuwt en daardoor aan de aandacht onttrokken:

“10. Het stille zijn van Gods Koninkrijk, dat in je gezonde denken volkomen
bewust is, wordt meedogenloos uit dat deel van je denkgeest verbannen
waar het ego de scepter zwaait. 2Het ego is wanhopig omdat het tegen een
volstrekt onoverwinnelijke overmacht strijdt, of je nu slaapt of wakker
bent. 3Bedenk eens met hoeveel waakzaamheid je bereid was je ego te beschermen,
en met hoe weinig je juiste denken. 4Wie anders dan waanzinnigen
zouden het in hun hoofd halen het onware te geloven en dit geloof
dan te beschermen ten koste van de waarheid?” (T4.III.10:1-4).

Wat de waarnemende/keuzemakende denkgeest doet is ‘kijken’, zonder oordeel.
Het oordeelloos stil leren kijken van de waarnemende/keuzemakende denkgeest is het belangrijkste onderdeel van leren wat Ware Vergeving is:

“Vergeving daarentegen is stil en doet in alle rust niets. 2Ze schendt geen
enkel aspect van de werkelijkheid, en probeert die evenmin te verdraaien
tot een verschijningsvorm die haar aanstaat. 3Ze kijkt alleen, en wacht, en
oordeelt niet. 4Wie niet wil vergeven, moet wel oordelen, want hij moet
zijn onvermogen om te vergeven rechtvaardigen. 5Maar wie zichzelf vergeven
wil, moet leren de waarheid te verwelkomen precies zoals die is” (WdII.1.4:1-5).

Niets wordt ontkend, verdraaid, verandert, hersteld, verbeterd, het wordt gezien zoals het zich aandient in mijn leven, zonder daar een oordeel over te vormen. En als ik daar ook weer een oordeel over op zie komen, kijk ik ook daar weer naar, en weer en weer…
Elk oordeel wordt nu immers gezien als leermateriaal en leerkans en niet als de werkelijkheid die ik eraan gegeven heb:

“5De ‘dynamiek’ van het ego zal een tijd onze les zijn, want we moeten hier eerst naar kijken om erdoorheen te kunnen zien, aangezien jij het werkelijkheid hebt verleend. 6We zullen deze dwaling samen in stilte ongedaan maken, en vervolgens naar
de waarheid kijken die erachter ligt” (11.V.1:5-6).

Stilte is voor mij onlosmakelijk verbonden met oordeelloosheid. ECIW beschrijft deze ‘stille’ oordeelloze plaats in de denkgeest als volgt:

“Er is een plaats in jou waar deze hele wereld is vergeten, en waar geen
enkele herinnering aan zonde en illusie nog voortleeft. 2Er is een plaats in
jou waar tijd niet speelt, waar de weerklank van de eeuwigheid wordt gehoord.
3Er is een rustplaats zo stil dat geen geluid opstijgt dan een lofzang
aan de Hemel tot blijdschap van God de Vader en de Zoon. 4Waar Beiden
verblijven, worden Beiden herinnerd. 5En waar Zij zijn is de Hemel en
heerst vrede” (T29.V.1:1-5).

Nogmaals het doel van ECIW is deze stille plaats weer in de herinnering te brengen en de angst om er naar te luisteren te verminderen en ten slotte te doen laten verdwijnen, zodat er weer gekozen kan worden voor Juist-gericht denken, welke richting Waarheid, Eenheid, Liefde, God voert.
En aangezien ECIW een cursus is kan dit worden geleerd. ECIW nodigt op talloze plaatsen zowel in het Tekstboek als in het Werkboek en het Handboek voor leraren,uit tot het leren van het her-ontdekken van van deze oordeelloze stille plaats; de waarnemende/keuzemakende denkgeest, bijvoorbeeld:

“1.Zit in stilte en kijk naar de wereld die je ziet, en zeg tegen jezelf: ‘De werkelijke wereld is niet als deze. 2Ze heeft geen gebouwen en er zijn geen
straten waarin mensen alleen en afgezonderd wandelen. 3Er zijn geen winkels
waar mensen een eindeloze lijst dingen kopen die ze niet nodig hebben.
4Ze wordt niet door kunstlicht verlicht, en de nacht valt niet over
haar. 5Er is geen dag die daagt en verschemert. 6Er is geen verlies. 7Niets is
daar of het straalt, en straalt voor eeuwig’ ” (13.VII.1:1-6).

Specifieke technieken voor meditatie worden niet gegeven in ECIW. Het zitten in stilte is dan ook eigenlijk een uitnodiging om terug te keren in de denkgeest, de bron van elke gedachte+projectie. Gedachten verlaten immers nooit hun bron, de denkgeest. Ook projecties blijven een projectie, dus een gedachte.
Het enige wat nodig is om terug te keren naar die stille plaats in de denkgeest is verlangen, een verlangen zonder oordeel, zonder invulling, zonder daar iets speciaal voor te hoeven doen of te laten in wat voor vorm dan ook:

“3Bevrijding wordt jou gegeven zodra je het verlangt.
4Velen hebben een leven lang met voorbereiding doorgebracht, en hebben
inderdaad hun momenten van succes gekend. 5Deze cursus doet geen poging
méér te onderwijzen dan zij in de loop der tijd hebben geleerd, maar
beoogt wel tijd te besparen. 6Misschien probeer jij wel een heel lange weg
te volgen naar het doel dat je hebt aanvaard. 7Het is uiterst moeilijk de
Verzoening te bereiken door de zonde te bevechten. 8Er wordt enorm veel
moeite aan besteed om te proberen heilig te maken wat gehaat wordt en
veracht. 9Evenmin is een leven van bespiegeling en lange periodes van meditatie
gericht op de onthechting van het lichaam noodzakelijk. 10Alle pogingen
van dien aard zullen uiteindelijk succesvol zijn omwille van hun
doel. 11Maar de middelen zijn eentonig en zeer tijdrovend, want ze richten
de blik allemaal op de toekomst om van een huidige toestand van onwaardigheid
en ontoereikendheid te worden bevrijd” (T18.VII.4:3-11).

Dus of ik het nu prettig vind om in een bepaalde meditatie houding te zitten, liggen of hangen is niet belangrijk. Doe gewoon wat je ligt en wat je het prettigst vind. Het gaat erom oordeelloos te leren kijken, niet om zonder gedachten te zijn of onthecht te raken. Het gaat erom in die neutrale oordeelloze waarnemende/keuzemakende denkgeest stand te komen, zodat de stille Stem van de Heilige Geest gehoord kan worden en er gekozen kan worden:

“3Wijd vandaag een keer, wanneer jou dat het beste lijkt, een half uur aan de gedachte
dat je één bent met God. 4Dit is onze eerste poging tot een langduriger
oefenperiode, waarvoor we geen regels of speciale tekst geven om je
meditatie te leiden. 5We vertrouwen erop dat Gods Stem zal spreken zoals
Hij dat vandaag geschikt acht, in de zekerheid dat Hij niet zal falen. 6Blijf
dit half uur bij Hem. 7Hij doet de rest” (WdI.124.8:3-7).

Dit is trouwens geen ‘echte’ stem, ook al kan het zo lijken, zowel de stem vanuit de keuze voor ego of de stem vanuit de keuze van Heilige Geest zijn geestelijke stemmen, gedachten dus, altijd afkomstig vanuit denkgeest, nooit vanuit een lichaam, het lichaam is immers een projectie en geen autonoom ding, hebben we geleerd.

“Wanneer je hebt geleerd hoe jij samen met God kunt beslissen, worden
alle beslissingen even makkelijk en even juist als ademen. 2Het gaat moeiteloos,
en je zult met evenveel zachtheid worden geleid als werd je meegevoerd
langs een stil pad in de zomerzon” (T14.IV.6:1-2).

Samen met God beslissen staat symbool voor de keuze van ‘de Zoon’ voor Juist-gericht (Heilige Geest) denken, niet voor iets beslissen op vorm niveau, dat zou immers weer de keuze zijn voor onjuist-gericht (ego) denken.

“8.Maar omdat ze hun wil niet begrijpen, begrijpt de Heilige Geest die in stilte voor hen, en geeft hun wat ze willen, zonder moeite of inspanning, en zonder de onmogelijke last om zelfstandig te beslissen wat zij willen en nodig hebben”(T14.III.10:8).

Dit zal als moeiteloos worden ervaren, daar Juist-gericht denken de natuurlijke staat van de geest is die geen blokkades kent, omdat er niet meer in gelooft wordt en ze dus niet meer nodig zijn:

“Vrede heerst in iedere denkgeest die in stilte het plan aanvaardt dat God voor zijn Verzoening heeft opgesteld, door het zijne te laten varen. 5Jij weet niets van verlossing, want je begrijpt niet wat dat is. 6Neem geen beslissing over wat verlossing is of
waarin ze ligt besloten, maar vraag alles aan de Heilige Geest, en laat alle
beslissingen over aan Zijn zachtmoedige raad” (T14.III.12:4-6).

Het proces van leren terug te keren naar de bron, de denkgeest, gebeurt dus door te kijken vanuit de oordeelloze, daardoor stille plaats van de waarnemende/keuzemakende denkgeest naar alle oordelen die opgeworpen zijn als verdediging tegen de herinnering geest te zijn.

“Laat ze allemaal gaan, [oordelen] tuimelend en buitelend dansend in de wind, tot ze
ver, ver buiten jou uit het zicht verdwenen zijn. 2En wend je tot de majesteitelijke
rust vanbinnen, waar in heilige stilheid de levende God verblijft,
die jij nooit verlaten hebt en die jou nooit verlaten heeft. 3De Heilige Geest
neemt jou zachtjes bij de hand, en keert met jou op je schreden terug van
je waanzinnige tocht buiten jezelf, waarbij Hij jou met zachtheid terug leidt
naar de waarheid en geborgenheid vanbinnen. 4Hij brengt al jouw waanzinnige
projecties en de ongebreidelde substituten die jij buiten jezelf hebt
geplaatst naar de waarheid. 5En zo keert Hij de koers van de waanzin om,
en brengt jou weer tot rede” (T18.II.8:1-5)

Dit leerproces van eerlijk kijken, zonder oordeel, zal steeds sneller gaan tot het even natuurlijk is als het voorheen (on)natuurlijke oordelende kijken van de egodenkgeest.
Uiteindelijk is het doel van het leerproces van ECIW te leren weer terug te herinneren in de stilte van de denkgeest en 100% waarnemende/keuzemakende denkgeest te zijn. Waarbij dus alleen nog maar de keuze gemaakt hoeft te worden tussen het egodenken of het Heilige Geest denken. En daarbij aantekenend dat er geen keuze gemaakt hoeft te worden over wat te doen of niet te doen in enige vorm:

“In stilte krijgen alle dingen een antwoord, en wordt ieder probleem stil
opgelost. 2In een conflict kan er geen antwoord en geen oplossing zijn,
want het doel ervan is elke oplossing onmogelijk te maken en te garanderen
dat geen enkel antwoord duidelijk is. 3Een probleem dat is vervat in
een conflict kent geen antwoord, want het wordt op uiteenlopende manieren
bezien. 4En wat vanuit het ene gezichtspunt een antwoord zou zijn,
is in een ander licht bezien geen antwoord. 5Jij bent in conflict. 6Dus moet
het wel duidelijk zijn dat jij helemaal niets beantwoorden kunt, want een
conflict heeft geen beperkte gevolgen. 7Als God echter een antwoord heeft
gegeven, moet er een manier zijn waarop jouw problemen zijn opgelost,
want wat Hij wil is reeds geschied”(T27.IV.1:1-7).

Vanuit het verkeren in de stilte van de waarnemende/keuzemakende oordeelloze denkgeest zal elke beslissing moeiteloos genomen worden zonder er nog een vooringenomen oordeel over te hebben. Het Vertrouwen in de juistheid van de keuze zal overheersen boven het oordeel over hoe iets er in de vorm zou uit moeten zien:

“Luister in stilte, en verhef je stem niet tegen Hem. 5Want Hij onderwijst het wonder van eenheid, en ten overstaan van Zijn les verdwijnt verdeeldheid”(T14.IX.11:4-5).

Uiteindelijk hoeft de stilte ook niet meer te worden opgezocht, slechts het in een ogenblik genomen besluit te midden van de reuring van de keuze voor het ego denken, te willen terugkeren in de waarnemende/keuzemakende denkgeest zal voldoende zijn.
ECIW noemt dit het heilig ogenblik:

“Het heilig ogenblik is het tijdsinterval
waarin de denkgeest stil genoeg is om een antwoord te horen dat
niet in de gestelde vraag besloten ligt” (T27.IV.6:9).

Stil zijn is, zoals ik al eerder zei, onlosmakelijk verbonden met oordeelloos zijn. En dat moment van stille oordeelloosheid geeft ruimte voor het terug herinneren in Waarheid, in Liefde, in Eenheid, in God. Een totale omslag in het denken; ‘het wonder’, dat niet anders kan dan zich uitbreiden, daar het wonder grenzeloos en oordeelloos is.

“Het wonder komt kalm de denkgeest binnen die een moment stopt en
stil is. 2Het reikt met zachtheid vanuit die stille tijd, en vanuit de denkgeest
die het in stilte heeft genezen, naar andere denkgeesten om de stilte ervan
met elkaar te delen” (T28.I.11:1-2).

Stil zijn, en oordeelloos kijken en luisteren:

“8. Wees een ogenblik heel stil. 2Kom zonder alle gedachten aan wat jij vroeger
ooit geleerd hebt, en zet alle beelden die je gemaakt hebt opzij. 3Het
oude zal wegvallen voor het nieuwe, zonder verzet of opzet van jouw
kant. 4Er zal geen aanval zijn op de dingen die jij voor kostbaar hield en
dacht dat zorg behoefden. 5Er zal geen aanslag worden gedaan op jouw
wens een roep te horen die nooit weerklonken heeft. 6Niets zal jou kwetsen
in dit heilig oord, waar je in stilte komt luisteren om de waarheid te
vernemen over wat jij werkelijk wilt. 7Er zal jou niet méér gevraagd worden
te leren dan dit. 8Maar zodra je het hoort, zul je begrijpen dat jij je alleen
maar hoeft los te maken van de gedachten die je niet wilt, en die nooit
waar zijn geweest” (T31.II.8:1-8).

En als dat niet lukt oefen ik mezelf in het leren mild zijn over mijzelf:

“6En als je bemerkt dat je weerstand sterk en je toewijding zwak is, ben
je er nog niet klaar voor. 7Vecht niet tegen jezelf” (T30.I.1.6-7).

Het heet niet voor niets een cursus.
En leerproces gaat juist via het leren van wat onwaar is naar het terug herinneren van wat Waar is, door te leren kijken en luisteren in de stilte van oordeelloosheid.

In het Werkboek tenslotte worden 365 oefeningen aangeboden om te leren terug te keren in de stilte van de denkgeest, in dat wat we zijn, de enige plaats waar een keuze gemaakt kan worden.
Enkele voorbeelden:

“Luister in diepe stilte. 2Wees heel stil en stel je denkgeest open. 3Ga aan alle schrille kreten en ziekelijke fantasieën voorbij die jouw werkelijke gedachten verhullen en je eeuwige verbinding met God versluieren. 4Verzink diep in de vrede die jou voorbij de uitzinnige, rumoerige gedachten, taferelen en geluiden van deze waanzinnige wereld wacht. 5Hier woon jij niet. 6We proberen jouw werkelijke thuis te bereiken. 7We proberen de plek te bereiken waar jij werkelijk welkom bent. 8We proberen God te bereiken” (WdI.49.4:1-8)

“6.Wanneer je hebt nagedacht over het belang van wat jij voor jezelf en voor
de wereld tracht te doen, probeer dan in volkomen stilte tot rust te komen,
en houd alleen in gedachten hoezeer je het licht in jou vandaag wilt bereiken
– nu! 2Besluit om voorbij de wolken te gaan. 3Strek in gedachten je
hand uit en raak ze aan. 4Schuif ze met je hand opzij; voel ze tegen je wan-
gen, voorhoofd en oogleden strijken terwijl je er doorheen gaat. 5Ga verder;
wolken kunnen jou niet tegenhouden.
7. Als je deze oefeningen op de juiste manier doet, zul je een gevoel gaan
krijgen alsof je opgetild en voortgedragen wordt. 2Jouw lichte inspanning
en geringe vastbeslotenheid doen een beroep op de kracht van het universum
om je te helpen, en God Zelf zal jou uit de duisternis opheffen
naar het licht. 3Jij bent in harmonie met Zijn Wil. 4Jij kunt niet falen, omdat
jouw wil de Zijne is”(wdI.69.6,7).

“Zet vandaag alle dwaze
magische overtuigingen van je af, en houd je denkgeest in stilte bereid om
de Stem te horen die de waarheid tot je spreekt” (WdI.76.9:2).

“Reserveer vandaag drie keer ongeveer tien minuten voor een stille tijd
waarin jij probeert je zwakheid achter je te laten” (WdI.91.5:1).

“Laat ik stil zijn en naar de waarheid luisteren” (WdI.106.t).

“En wanneer jij je ogen sluit, verzink je in de stilheid.
5Laat door deze perioden van rust en verademing je denkgeest worden gerustgesteld
dat al zijn uitzinnige fantasieën slechts koortsdromen waren
die voorbij zijn. 6Laat hij stil zijn en dankbaar zijn genezing aanvaarden.
7Geen angstige dromen zullen er meer komen, nu jij rust in God. 8Neem
tijd vandaag om uit dromen weg te glijden naar vrede toe” (WdI.109.5:4-8).

enz.

ECIW is een volledige cursus met een Tekstboek, Werkboek en een Handboek voor leraren.
Alle delen sluiten aan op elkaar en vormen één geheel. Het is daarom aan te raden de Cursus als één geheel te beoefenen.

En aan het einde van het Werkboek lezen we:

“Deze cursus is een begin, niet een einde” (WdII.Nw.1:1).

Zo gaat dat met cursussen, zo ook met ECIW: eerst is er voornamelijk de theorie, met daarbij de oefeningen die langzaam geïntegreerd worden in het dagelijkse leven, tot tenslotte een volledige ommekeer in het denken plaatsvindt. Een omkeer van het geloof in angst naar het volledig terug herinneren in Liefde, Eenheid, Waarheid, God:

“Doe eenvoudig dit: wees stil en leg alle gedachten terzijde over wat jij
bent en wat God is, alle ideeën die je hebt geleerd ten aanzien van de wereld,
alle beelden die je hebt van jezelf. 2Maak je denkgeest leeg van alles
waarvan hij denkt dat het waar of onwaar, goed of slecht is, van iedere gedachte
die hij waardevol acht en van alle ideeën waarvoor hij zich
schaamt. 3Houd vast aan niets. 4Breng geen enkele gedachte met je mee die
het verleden je heeft geleerd, en geen enkele overtuiging die je vroeger
ooit aan wat ook hebt ontleend. 5Vergeet deze wereld, vergeet deze cursus,
en kom met volkomen lege handen tot jouw God” (WdI.189.7:1-5).

 

5 reacties
  1. Maria zei:

    Het oordeelloos stil leren kijken van de keuze makende denkgeest is het belangrijkste deel van de cursus.
    Oordeelloos leren kijken . Gaat hier altijd eerst de heelheid in jezelf aan vooraf. Elk oordeel wat jij hebt over een ander / of een situatie , zeg je eigenlijk jij bent het ïk”niet . Is het nu zo dat we eerst moeten aannemen/ voelen dat wij dit allemaal zelf zijn , Je ziet bv macht /overheersing buiten jou . Dit betekent dat jij dit niet wil zijn , dus projecteer je dit . door aan te nemen dat jij het ook bent . Of is dit niet nodig dit onderzoek? Is dat vergeving van mijn schuld , angst en zonde?
    Of is het zo als je het aan de HG geeft , je het weg kan zetten als iets wat helemaal niet bestaat ?

    Like

  2. Maria zei:

    Als ik het terug lees, ik heb steeds het idee dat HG buiten mijzelf staat , terwijl het het zelf is , het stukje van mijzelf dat herinnerd aan God .

    Like

  3. illusje zei:

    Het is belangrijk je gedachten als het ware terug te nemen van de projectie, dus terug naar de bron, de denkgeest.
    Daar is de gedachte ontstaan, schijnbaar van wegen iets wat buiten mij gebeurde, maar dat is niet de werkelijke reden, van mijn onvrede. (Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk, les 5).
    De (on)werkelijke reden van mijn onvrede is dat ik voortdurend probeer in afscheiding van God, Liefde, Waarheid, Eenheid te blijven door al mijn gedachten die de afscheiding proberen mogelijk te maken: zonde, schuld en angst, buiten mij te projecteren, zodat ik “onschuldig” blijf en nu een zogenaamde “ander” schuldig lijkt.
    Het is niet nodig dit bij elke gedachte op deze manier te analyseren. Het is wel nodig je deze gedachtegang van het ego denksysteem als het ware altijd in je “achterhoofd” te hebben. Als je dan onvrede voelt in wat voor vorm dan ook dan herinner je je steeds sneller dat je nooit in onvrede bent om de reden die je denkt, maar dat het gewoon weer je keuze voor afscheiding is, die zich op deze manier uitspeelt.
    En dat is niet geven aan HG in de zin wegzetten alsof het niet bestaat.
    Juist kijken precies zoals het is, is essentieel, het doen alsof het niet bestaat, het ontkennen ervan “want het is maar een illusie” is duidelijk weer een egogedachte, die ook alleen maar weer vergeven kan worden.
    Ware Vergeving doet ons realiseren dat het niet echt gebeurt is, maar wel een ervaring is, die voor ego doeleinden gebruikt wordt, of vergeven kan worden en zodoende voor het HG doel kan worden her-gebruikt.

    Liked by 1 persoon

  4. Jan zei:

    Bedankt voor de Herinnering Annelies, weer mooi samengevat, & erg Verhelderend! xx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: