archiveren

Dagelijks archief: augustus 13, 2016

Ik heb de sterke neiging om alle ‘alles overhoop gooiende’ gedachtes die ik heb op te schrijven. Noem het inzichten, openbaringen, het doorzien van overtuigingen, helderheid, wat dan ook en hoe dan ook, ik schrijf ze op.
Nu was er ook de sterke gedachte dat leraarschap in de zin van anderen iets leren waardoor ze beter worden, helderder worden, slimmer worden, wakker worden gewoon niet werkelijk bestaat en ook niet werkelijk kan bestaan.
Het lijkt natuurlijk wel zo in de wereld van de droom, daar wordt het wel als zodanig ervaren. Maar wat is een droom ervaring anders dan een droom en op z’n best een symbool voor iets wat het juist probeert te verbergen.

Bijvoorbeeld, ik ben bij die en die leraar geweest en ik weet het nu, deze leraar (of dit pad) ga ik volgen want daardoor zal ik ontwaken uit de droom.
Het lijkt zo te gaan, maar zo gaat het niet.
Een leraar de hemel in prijzen of een leraar vervloeken is precies hetzelfde, gewoon weer de verschillende zijde van de egomedaille.
Zolang ik mijn staat van zijn (eigenlijk denken en dan niet het denken van het brein) laat afhangen van de gedachten en overtuigingen van een ander en me daar afhankelijk van maak, en denk en geloof dat door het volgen van een bepaalde leraar of een boek/pad ik zal ontwaken, ben ik nog steeds aan het ego projecteren en wil ik eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat het lijkt te zijn.
Als ik een bepaalde leraar of een pad volg en me daar afhankelijk van maak of me er tegen afzet, (beide hetzelfde) op wat voor manier dan ook, zeg ik eigenlijk (onbewust), nee ik wil helemaal niet ontwaken uit de droom, maar ik doe net of ik dat wel wil. Daarmee het idee van een droom echt makend als iets waaruit ontwaakt dient te worden.

Ontwaken is niet iets wat men (het lichaam) doet, ontwaken is ook niet iets wat de denkgeest ‘doet’, want er bestaat geen droom, illusie toestand, daarom heet het ook zo (haha), het is en blijft alleen maar een droom, illusie toestand. Dus waarom zou ik er iets anders van willen maken, als het toch al niets is?
Ik wil er iets anders van maken omdat het dan wel echt leek en ik het nu kan veranderen. Het enige wat ik dan doe is de droom, de illusie veranderen in misschien een iets betere droom, illusie. En het houdt nog steeds het ‘ik’ geloof in stand.

Bovendien wat is dan de ‘ik’ die dit ‘doet’, duidelijk niet het lichaam, maar de denkgeest die zich heeft vermomd in een droom over een lichaam dat vervolgens weer kan dromen dat het géén lichaam is…
Hoe dan ook gaat het hier over controle en angst voor machtsverlies, en dat allemaal om te verbergen middels vermomming dat de droom niet echt kan zijn, door deze wel echt te doen laten lijken en alleen te geloven in lichamen in een wereld, of een van de vele variaties hierop te geloven in lichamen die eigenlijk geen lichamen zijn maar denkgeest, maar dan wel denkgeest die net zo werkt als het lichaam. Dus nog steeds een persoonlijke denkgeest die door leraren en paden te volgen wakker kan worden uit de droom.
Het lijkt heel spiritueel, maar is precies hetzelfde als alle andere ego trucjes.

Het is eigenlijk heel simpel, ‘ik’ hoef niets te doen, de toestand waarin ‘mijn’ denkgeest zich bevindt zal automatisch daardoor dat tegenkomen wat het zelf projecteert. Alles wat ik ervaar geeft aan waar de denkgeest zich bevindt, namelijk in dat wat en hoe het ervaart. Ervaar ik dat ik een bepaalde leraar moet volgen of een bepaald pad/boek waardoor ik denk en geloof te zullen ontwaken, dan is dat waar de denkgeest zich bevindt. Het heeft verder geen functie dan dit op te merken en te doorzien. Ga ik hier over oordelen, dan kies ik gewoon weer voor de grote ego truc, en gaat het niet over oordelen over mijzelf of anderen, maar volg ik een cursus in ‘hoe blijf ik in de afscheiding’.

Dus ook de gedachte dat mijn opgeschreven gedachten anderen dichterbij ontwaken zullen brengen is ook een droom, een illusie. Ontwaken ´gebeurt´ niet, want er is was ook geen ‘in slaap vallen’.

Nee, een leraar, een methode, een pad, een boek als vorm, maar ook als projectie, kan mij niet helpen te ontwaken, het laat alleen zien, waar de denkgeest is in het toestaan van het herinneren van dat er helemaal geen spraken is van slapen/dromen en ontwaken.
Dat maakt alles wat op mijn pad komt zowel zinloos als zinvol.
Er is niets wat mij als denkgeest kan doen laten ontwaken, want er was ook nooit echt een besluit te gaan slapen. En wat voor leraar, pad/boek ik ook denk en geloof te volgen of juist helemaal niet, het verandert niets aan het volledig abstracte, het ‘niets’ dat waar we woorden voor hebben bedacht zoals, Eenheid, Waarheid, God, Liefde, maar ook abstract en niets.
Spiritueel denken en geloven te zijn of 100% atheist, of humanist of wat voor woorden we daar ook voor hebben bedacht maakt niets uit.

Dus ik (en alle andere ikjes), ervaar wat ik ervaar of dat nu een leraar, pad volgen is, of niet, of wat dan ook, dat maakt voor het totale abstracte niets uit, het wordt er niet minder of meer abstract van. Terugkeer in het abstracte is onvermijdelijk, omdat er nooit uit is weggegaan. Dus het idee van een pad te moeten volgen om het onvermijdelijke te doen laten gebeuren of bespoedigen is onzin.
Dat betekent dat het niets uit maakt wat we in het onmogelijke, binnen dat wat niet kán bestaan, bedenken en doen om eruit te geraken, integendeel het zal daardoor juist het onmogelijke het niet bestaande proberen waar te maken. Volop mee gaan in de stroom van ervaringen, welke dat ook mogen zijn, spiritueel of niet spiritueel, of wat dan ook, de stroom die ik mijn leven noem, dat is wat er overblijft. De denkgeest kan niets anders doen dan dat waar deze is en aan toe is…

Thats it…

 

%d bloggers liken dit: