“Hoe zal de wereld eindigen? (H14.1-5)”

De gedachte, wat doe ik hier, ik wil hier niet zijn, want dit is te erg, betekent vanuit ego (afscheiding) gedacht juist de bevestiging en het waarmaken van een wereld van pijn en ellende. Vanuit Heilige Geest, Eenheid, Waarheid gedacht kan deze gedachte en de ervaring juist dienen als een herinnering aan dat deze wereld een weerspiegeling is van het onmogelijke, waarachter het enige mogelijke schuil gaat; Waarheid, Eenheid, Liefde, God. Ik hoef me niet bezig te houden met wat nooit verandert is: Waarheid, Eenheid, Liefde, God, want dat is vanuit het perspectief van ‘de droom’ niet te bevatten, omdat het niet in woorden te bevatten is, maar ik kan me wel bezighouden, omdat ik dat wil met het vergeven van alles wat Waarheid, Eenheid, Liefde, God, tegenspreekt en zich kenmerkt en daardoor zichzelf verraad, door veranderlijkheid en dus precies het tegenovergestelde is van Onveranderlijkheid, dat wat buiten ‘ervaren’ valt, maar wel met grote zekerheid en in onveranderlijk vertrouwen wordt vermoed.
De weerspiegeling van het Onveranderlijke kan wel worden ervaren, binnen ‘het ervaren’ maar is nog steeds een ervaring, een afspiegeling, meer niet.
De verleiding in een prettiger ervaring te blijven hangen en daarmee een prettigere wereld te fantaseren zal groot zijn en zal onvermijdelijk weer afstevenen op een toch steeds weer veranderlijke ervaring wat niets anders is dan weer een afspiegeling van de keuze voor het egodenken, dus voor afscheiding.
Vandaar nog maar een keer dit blog herbloggen, want hoe zat dat nou ook alweer…?

illusje

14. HOE ZAL DE WERELD EINDIGEN?

1. Kan wat geen begin heeft werkelijk eindigen? De wereld zal eindigen
zoals ze begon: in een illusie. Maar haar einde zal een illusie van genade
zijn. De illusie van vergeving, die totaal is, niemand uitsluit, en onbegrensd
is in zachtmoedigheid, zal zich over haar uitspreiden, alle kwaad
verhullen, alle zonde verhelen en voor eeuwig een einde maken aan
schuld. Zo eindigt de wereld die door schuld werd gemaakt, want nu
heeft ze geen doel meer en is ze verdwenen. De vader van illusies is de
overtuiging dat ze een doel dienen, aan een behoefte voldoen of in een tekort
voorzien. Worden ze als doelloos beschouwd, dan worden ze niet
langer waargenomen. Hun nutteloosheid wordt ingezien en ze zijn verdwenen.
Op welke andere manier wordt aan alle illusies een einde gemaakt?
Ze zijn naar de waarheid gebracht, en de waarheid heeft ze niet
gezien…

View original post 625 woorden meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: