De aantrekkingskracht van kleinheid en grootheid.

De aantrekkingskracht van kleinheid en grootheid.
Mijzelf kleineren, groter maken, minder voelen, meer voelen, vergelijken met anderen, die beter zijn, die slechter zijn, die mooier zijn, lelijker zijn, dikker zijn, dunner zijn, rijker zijn, armer zijn, slimmer zijn, dommer zijn, beter af zijn, minder af zijn, verder zijn, minder ver zijn, wel wakker, niet wakker, het dualistische egoplan wat als een rode draad door mijn leven loopt. De lijst gaat maar door en allemaal laten ze iets zien wat ze lijken te laten zien in hun geprojecteerde vorm, maar wat niet de oorzaak is.
De oorzaak ligt in het verborgen abstracte; de wil afgescheiden te willen zijn van Eenheid, Waarheid, God, Liefde.

Nu gewoon zeggen/denken, “o ja, oh wat stom, ja natuurlijk, ik zie het ik probeer me af te scheiden van Eenheid, maar ik zie dat dat onzin is, het is maar een droom, die onmogelijk is, stop ermee”, gaat niet werken.
Dat is stappen overslaan. Het is weliswaar een goed begin, maar er simpelweg mee willen stoppen wijst op opnieuw de keuze voor een ego oplossing. Een oplossing op gedragsniveau/vormniveau, een keuze gemaakt door het ‘ikje’ dat nog steeds denkt en gelooft te bestaan als lichaam in een wereld.

Wat wel werkt is al mijn gedachten en projecties over kleinheid/grootheid (beide zijde van de ene egomedaille) niet te ontkennen, te veranderen, te rationaliseren, te analyseren of weer onder het tapijt van vergetelheid te vegen, maar volledig te zien, herkennen, en onderkennen, volledig te ervaren zoals het zich aandient, als leermateriaal. Leermateriaal dat eerst het symbool was voor afscheiding (ego), maar nu omgekeerd wordt tot een symbool (HG/J) om terug te herinneren in Eenheid, Waarheid, God, Liefde.
En dan wordt alles wat ik ervaar vergevingsmateriaal, vergevingslessen die door ze volledig te ervaren, te doorleven en te vergeven tot ontwaken uit de droom van afscheiding leiden.

2 reacties
  1. Mark zei:

    Klopt, alleen al het feit dat ik mijzelf als een lichaam ervaar is een gevolg van de keuze voor afscheiding. En ik besef dat ik hiermee voor pijn en ellende KIES. Maar de ‘ik’ die dit schrijft is niet degene die deze keuze kan veranderen, zoals ik meen wel te kunnen doen in tal van andere zaken. Mark staat dus machteloos en kan niets anders dan zien welke keuzes er gemaakt zijn in zijn denkgeest. In ‘zijn’ denkgeest.

    Het is waar. Blijven kijken. Alles zien, alles ervaren en zien dat ik er de schepper van ben. Dat dit is wat ik wil. Verschrikkelijk boek, maar ik wéét dat wat ik lees waar is.

    Liked by 1 persoon

    • illusje zei:

      Ja, je krijgt pas door wat ECIW echt zegt als je er al jaren mee bezig bent en er helemaal in zit, en dan kan je niet meer terug. Je kan je wel blijven verzetten tot dat je ziet dat het onvermijdelijke wel uitgesteld kan worden, maar niet afgesteld… 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: