archiveren

Maandelijks archief: juni 2016

… over zelf-sabotage, zelfhaat en eerlijk en oordeelloos leren kijken naar dit hele ego mechanisme. Kijk ik hiernaar olv mijn keuze voor de ego kant van de denkgeest, dan zal dat de angst en de haat alleen nog maar versterken, ik (denkgeest) ben in staat dit waar te nemen. Ik (denkgeest) zal, als ik bereid ben heel eerlijk te kijken naar mijn eigen gedachtes, om maar wat ego zelf saboterende mogelijkheden te noemen die mogelijk zijn: geen zin hebben om te kijken, steeds afgeleid worden, ineens honger krijgen, eerst nog even koffie, oh, is het al zo laat ik moet opschieten, oh, dit moet ik bespreken, want dit moet iedereen weten, plotseling midden in het filmpje heel ergens anders zitten met mijn gedachten, gestoord worden door iets of iemand enz… En dit vereist eerlijk kijken, en dat kan alleen als ik bereid ben al mijn gedachten onder ogen te zien en daar ‘hulp’ bij te vragen aan de symbolen van mijn Juist gerichte denkgeest: HG/J.
Er zijn immers maar twee mogelijkheden waarmee ik (denkgeest) denk: ego of Heilige Geest, respectievelijk symbolen voor zonde, schuld, angst, of het symbool voor Liefde, de non-dualistische toestand die we God, Liefde, Eenheid, Waarheid kunnen noemen.
Er is geen derde mogelijkheid van een lichaam dat denkt en beslist, want er is geen wereld en er is geen lichaam, er is alleen, zolang we hier denken te zijn denkgeest, die als het ware droomt van een wereld en in een lichaam te zijn. We kunnen ons echter ‘bewust’ worden van dat mechanisme wat we denkgeest noemen. Ons bewust worden dat elke gedachte die we hebben uit ego, HG, en de waarnemende keuzemaker bestaat,  dus uit zonde, schuld, angst, uit Liefde en uit de waarnemer/keuzemaker voor een van die twee.

Er is geen een gedachte die deze keuzes niet in zich heeft, zolang ik (denkgeest) denk, geloof en ervaar hier in een wereld te zijn in een lichaam en ik/we dus volledig verantwoordelijk zijn voor elke gedachte die we verkiezen te hebben.
Lees ik voorgaande zin olv de ego keuze dan zal ik wederom vormen van zonde, schuld en angst in mijzelf kunnen waarnemen, kies ik voor lezen/kijken olv HG/J dan zal ik hier oordeelloos naar kunnen kijken, en mijzelf kunnen vergeven, omdat ik ‘weet’ dat ik me slechts vergiste in wat ik ben, (niet lichaam maar denkgeest) en niet meer voor deze zelf-sabotage/zelfhaat wil kiezen.
Zonder dit ego mechanisme van zelf-sabotage en zelfhaat onder ogen te zien is het onmogelijk om een pad zoals ECIW echt te ‘doen’. Het zichzelf saboterende mechanisme van de keuze voor ego zal er alles aan doen dit ‘leren’ te saboteren, niet om een soort persoonlijke reden, maar simpelweg omdat het egomechanisme alleen dat kan doen waar het voor gemaakt is en dat is koste wat kost in afscheiding blijven, dus uit de buurt van God, uit de buurt van Liefde zien te blijven, onderwijl zichzelf wijsmakend dat het juist opzoek is naar liefde. Vandaar onderschat de kracht en slimheid van de egodenkgeest niet, neem simpelweg er de verantwoordelijkheid voor, het zijn immers ‘maar’ gedachten (dromen), waar ik voor kies, en kies opnieuw en vergeef elke weerstandsgedachte die tijdens dit proces, in elke gedachte voorbij komt.

 

 

 

Vrouw Holle

“De brug zelf is niets anders dan een overgang in perspectief op de werkelijkheid.
Aan deze kant is alles wat je ziet grof vervormd en totaal uit
perspectief. Wat klein en onbeduidend is wordt uitvergroot, terwijl wat
sterk en machtig is tot kleinheid wordt teruggebracht. Tijdens deze overgang
is er een periode van verwarring, waarin een gevoel van daadwerkelijke
desoriëntatie kan optreden. Vrees dit echter niet, want het betekent
alleen dat je bereid bent geweest je greep los te laten op het verwrongen
referentiekader dat jouw wereld bij elkaar leek te houden” (T16.VI.7:1-5).

%d bloggers liken dit: