archiveren

Dagelijks archief: mei 24, 2016

De denkgeest die even de onmogelijke gedachte leek te denken dat er buiten Eenheid misschien toch nog ‘iets’ is. Wat meteen duidelijk maakt dat het ook onmogelijk is dat er een denkgeest is die dit kan denken, laat staan waarmaken. Wat vervolgens ook weer bewijst dat wat een ik (de denkgeest) lijkt te denken, geloven, projecteren ook onmogelijk is.
Hoe illusionair wil ik het verder nog hebben?

Dus wat dit zit te denken en te schrijven is een onmogelijke gedachte welke een onmogelijke projectie projecteert.
Hier kan de denkgeest die in deze waanzinnige opstelling gelooft en sterker nog denkt en gelooft dit te zijn, absoluut niet bij.
‘Ik’ ben/is onmogelijk.
Dat wat nu denkt… huh???, maar als ik in m’n arm knijp voel/ervaar ik echt wel ‘au’ is niets meer of minder dan een verdedigingsgedachte en heeft niets met ‘au’ te maken.
Binnen de (on)mogelijkheid tot begrijpen binnen dit (onmogelijke) gedachte concept kan dit min of meer duidelijk gemaakt worden door ‘mijzelf’ als de dromer van de droom te zien, als de denkgeest die droomt méér te kunnen zijn dan Eén.
Ook dat past niet binnen Eén, dus kan ook niet ‘Waar’ zijn, maar wel worden gedroomd, kennelijk.
Dat lijkt zo, maar is nog steeds niet waar, want het valt buiten Eén, wat precies ook de bedoeling is.
Wat dit dus allemaal zit te denken en te typen is niets anders dan de Herinnering aan Eén zijn, daar Eén nooit kan verdwijnen, zelfs niet als dat ‘gedroomd’ wordt.
En die Herinnering is nu precies de enige manier om terug te herinneren in Eén.
En als ik, de zich herinnerende denkgeest, deze sleutel gedachte toelaat zullen alle gedachten/projecties (niet losstaande vormen, maar projecties!) in dienst gaan staan van dat stukje zich terug herinnerende denkgeest.
Zo kan het zgn Hulp vragen en het onder leiding stellen van Heilige Geest en of Jezus in plaats van onder leiding van ego, zoals dat in de Cursus wordt beschreven misschien beter begrepen worden als de bereidheid van het los willen laten van een ‘persoonlijke’ (dus afgescheiden) identificatie als een lichaam dat Annelies wordt genoemd = een ego idee, naar tijdelijk als overbrugging het aannemen van de identificatie met HG/J of een ander symbool wat staat voor oordeelloze Liefde, totdat volledig Herinneren klaar is.
Dat is wat ECIW met kijken Met Jezus en of de Heilige Geest wordt bedoelt het is het Herinnerings-antwoord op kijken met het lichaam Annelies=ego.

Binnen het onmogelijke dat nooit gebeurt kan zijn is deze brug van herinneren, die er altijd is, juist omdat Eén onmogelijk kan verdwijnen, de enige mogelijkheid, die ‘ik’ die zich wil herinneren, heeft om terug te herinneren in Eén.
Een onvermijdelijke brug-herinnering die onvermijdelijk herinnerd zal worden, want nogmaals als er alleen Eén is, is iets anders dan Eén onmogelijk, hoe groot de weerstand ook mag zijn dit te willen herinneren.

En dit alles kan niet afgedwongen, maar ook niet volledig worden ontkend, want dat laat alleen zien dat de denkgeest er nog niet aan toe is dit onder ogen te zien. Maar een klein beetje bereidwilligheid en er een beetje aan toe zijn, zet het mechanisme van terug herinneren in beweging en dan rest er alleen Vertrouwen in het hele proces, meer valt er niet te doen aan het onvermijdelijke terug herinneren in Eén.

%d bloggers liken dit: