De Vrijheid van het schijnbare verlies

De vrijheid die wordt gevoeld en ervaren als het diepe besef daagt en alle zonde, schuld en angst wegvalt ten opzichten van alle speciale relaties is onbeschrijfelijk. Het diepe vreugdevolle besef van ‘ik heb helemaal geen speciale relaties!’. Er is geen ‘ik’ met speciale relaties met mensen, dieren, dingen en situaties. Er is maar één relatie en dat is met alles en iedereen in elke ontmoeting, geen gradaties meer.
Als de angel van zonde, schuld en angst eruit is, blijft er niets over van speciaalheid en is er alleen nog maar ALLES.
De omslag van ik ben een lichaam ‘ikje’, met een man, kinderen, ouders, zussen, familie, vrienden, kennissen, voorkeuren, afkeuren, vijanden, naar; het ‘ikje’ is helemaal geen ‘ikje’ met man, kinderen, familie, vrienden, kennissen, huisdieren, vijanden enz.!
In de vorm verandert er ogenschijnlijk niets en zien al deze relaties er nog precies hetzelfde uit, maar op denkgeest niveau is er een totale omslag de omslag van zonde, schuld en angst naar de totale eenheid van Liefde.

Geen verlies dus, integendeel alles is juist gewonnen, niets is verloren, niets wordt gemist.
En ook op het niveau van de ervaring in een wereld is er geen verlies, alleen maar winst.
Denken en handelen zonder zonde, schuld en angst, kan dat verlies zijn? Ja alleen voor de aan zonde, schuld en angst verslaafde denkgeest. Maar voor de afgekickte denkgeest is het VRIJHEID.

Het heeft, weet ik uit ervaring, geen enkele zin om als ‘ikje’ actief te proberen door affirmaties, door uren meditatie, jaren van studie of door goed je best te doen van zonde, schuld en angst af te komen.
Integendeel dat zet het meestal juist vaster in het (ego)zadel.
Alleen niets ‘zelf’ willen doen, enkel alleen elke (ego)gedachte consequent te ondervangen, te herkennen, te onderkennen en leren vergeven door het aan HG/J te geven (het niet verslaafde gedeelte van de denkgeest) leidt uiteindelijk onvermijdelijk tot het wegsmelten van het geloof in het nietig dwaas idee van zonde, schuld en angst.
Ook de vraag wanneer dat gebeurt, of hoelang nog, of in dit leven of een volgende, is van geen belang en zijn alleen maar slim verborgen ego gerichte gedachten, die het hele proces van afkicken opzettelijk vertragen en uitstellen.
Echter afstellen is onmogelijk, want in Werkelijkheid is er niets gebeurt, het afkicken is eigenlijk niets anders dan een terug herinneren in dat wat opzettelijk vergeten wordt.

Elke handeling die nu los van zonde, schuld en angst wordt gedaan zolang ik hier nog lijk te ervaren zal precies dat zijn wat het meest liefdevol is om te doen, hoe het er in de vorm ook uit mag zien. Of het nu een nee of een ja, of een misschien is, of wat dan ook, het zal altijd de beste en meest liefdevolle optie zijn voor dat moment.
Het ‘ikje’ kan namelijk onmogelijk vanuit haar chaotische egodenken overzien wat het beste is om te ‘doen’. Het ‘ikje’ weet echt van niets de bedoeling, en de ‘ik’ (de waarnemende, keuzemakende denkgeest) draagt elke gedachte nu met liefde en zonder weerstand over aan HG/J (het niet aan het ego verslaafde gedeelte van de denkgeest).
Meer valt er niet te ‘doen’ 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: