Veranderingen

Het ego is ontstaan vanuit het idee van ‘veranderen’.
Het onveranderlijke veranderde schijnbaar in iets wat veranderlijk leek te kunnen zijn.
Iets wat onmogelijk is, want het kenmerk van onveranderlijk is dat het onveranderlijk is.
Veranderlijkheid moet dan wel een onmogelijkheid zijn.
Alleen door het serieus te nemen lijkt het een mogelijkheid te worden.
Onveranderlijkheid is tijd en ruimteloos, veranderlijkheid is juist afhankelijk van tijd en ruimte.
Door veranderlijkheid te verkiezen boven onveranderlijkheid en veranderlijkheid serieus te nemen en onveranderlijkheid te ontkennen en te vergeten ontstond het (nog steeds) onmogelijke, maar als serieus idee schijnbaar in staat tot verwezenlijking.

En dat zien we elke seconde terug in onze eigen denkgeest projecties, pogingen tot verwezenlijking van dat wat we denken en geloven te zijn; een lichaam, in een wereld waarin we van alles ervaren te midden van en met andere lichamen, dingen en situaties.

Het ego is aan de ene kant dol op veranderingen, omdat het het onveranderlijke daarmee ontkend en uit de herinnering houdt, en tegelijkertijd aan de andere kant haat het, is bang voor veranderingen, om dezelfde reden.

Kijk maar naar projecties als de angst voor veranderingen in je leven, en aan de andere kant van de ego medaille, de constante drang om veranderingen in je leven aan te brengen.
Beide zijde hebben gemeen dat ze lichaams en situatie gericht zijn.
Het lijkt te gaan om veranderingen in de vorm. En beide zijde kunnen extreme vormen aannemen.
Omdat veranderlijkheid een van de verdedigingswapens van de egodenkgeest is blijft de (on)werkelijke oorzaak, namelijk de keuze voor veranderlijkheid boven die van onveranderlijkheid op denkgeest niveau verborgen achter de ogenschijnlijke oorzaak die nu in de vorm (de projectie) lijkt te liggen.

De keuze voor veranderlijkheid boven die van onveranderlijkheid gaat ook over de angst voor controleverlies.
De identificatie van de denkgeest met een lichaam, welke een keuze is voor veranderlijkheid, geeft de schijn van individuele zelfcontrole maar is eigenlijk een verdediging tegen het onveranderlijke, welke altijd één is en niet iets lichamelijks en individueels is.

Vanuit dit egodenken lijkt terugkeren in het onveranderlijke dus hetzelfde te zijn als zelfvernietiging. Dit wordt geprojecteerd en ervaren als angst.
De egodenkgeest houdt het liever in eigen hand door zowel zelfvernietiging in eigen hand te houden door zoiets als de dood te bedenken en te projecteren, of juist door kost wat kost zelfvernietiging tegen te gaan of in ieder geval uit te stellen, door het lichaam te beschermen en te verdedigen.

Kenmerk van beide mogelijkheden is weer dat beide 100% lichaamsgericht zijn en dat met maar één doel, het onveranderlijke van de Geest te verbergen en te vergeten.
Lichaamsgericht zijn is en heeft als enig doel de weg naar het terug herinneren denkgeest te zijn volledig te vergeten.
Een aardig dichtgetimmerd denksysteem, maar tegelijkertijd door zijn onmogelijkheid (gelukkig) zo lek als een mandje.

Het is een troost, ook al is dat juist de angst van de egodenkgeest, dat wat de egodenkgeest ook voor angstdromen bedenkt en gelooft om maar uit het onveranderlijke te blijven dit niets werkelijk kan veranderen aan de Onveranderlijk Eenheid van Liefde.

1 reactie
  1. Jan zei:

    Fraai verwoord Annelies,

    Het kan inderdaad heel verwarrend zijn, de verandering … van wat & hoe…& wat juist niet… !
    t Doet me o.a. denken aan (dacht dat t n Bijbelse uitspraak was…”Onderzoek alle dingen, maar behoud t Goede”)
    En wat mij zelf betreft (en ik denk velen) heb ik veel onderzocht, gedwaald, verdwaald etc.
    Totdat ik ECIW als mijn Gids vond , waar ik nog steeds heel dankbaar voor ben,
    (t Beste “çompas” dat ik vond) En dat zal t blijven
    Voor mijn persoonlijke proces ervaar ik t als laat los> dat wat je niet bent, (hoe lastig t soms ook voelt/lijkt) , en dat lijkt veel, (en t ego stribbelt vaak tegen)
    maar t voelt ook als Bevrijdend… om Inderdaad tot de conclusie te komen dat zo je zegt…

    “Niets werkelijk kan veranderen aan de Onveranderlijk Eenheid van Liefde.”
    (als ik dit bedenk valt alles weg gelukkig, als de dwaze droom die ‘ik’ bedacht) De ‘luchtballon , de Illusie…

    Dank je voor je behulpzame Visie

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: