archiveren

Dagelijks archief: februari 28, 2016

Als ik, zoals ECIW zegt, in een ander alleen maar altijd dát zie wat ik nog niet in mijzelf vergeven heb, dan biedt dat ook de kans daar opnieuw naar te kijken en te vergeven.
Als ik bijvoorbeeld geen contact lijk te kunnen krijgen met een ander, of dat niet wil, wat ik wijd aan een of andere lichamelijke of geestelijke (wat ook onder lichamelijk valt) blokkade om te kunnen communiceren, of aan een weigering tot communiceren, zie ik dus in die zogenaamde ander eigenlijk mijn eigen blokkade en weigering tot Ware Communicatie. En daaronder ligt weer het afhouden van Ware Communicatie; het terug herinneren in Eenheid, Waarheid, Liefde, God.

De keuze is dan ook kijk ik hierna met ego ogen, of met HG/J ogen.
Met ego ogen betekent denken en geloven dat wat ik met mijn ogen zie in een ander lichaam waar is, dus dat die ander niet in staat is te begrijpen, ziek is en dat ik me daar zorgen over maak, of me er juist aan erger en van afkeer. Kijk ik met HG/J ‘ogen’, dan zie ik dat wat ik denk over de ander buiten mij als de projectie van mijn eigen geloof in zonde, schuld en angst is, welke werkelijk helemaal niets met een zogenaamde ander buiten mij te maken heeft, maar wel alles met hoe ik over mijzelf denk.
En in plaats van dáár ook weer schuld op te projecteren, kan ik ook kiezen voor er naar te kijken door ‘ogen’ van HG/J, een oordeelloos kijken, en te Vergeven.

Een Vergeven relatie, ziet geen afzonderlijk persoon meer waar iets aan mankeert, het ziet de vergissing waar voor gekozen is in de denkgeest welke als enig doel heeft af te scheiden, en vergeeft deze keuze. Zowel de te vergevene als de vergevende zijn nu genezen, genezen in de zin van terug herinneren in Eenheid. En dit speelt zich louter en alleen af op denkgeest niveau.
Op projectie niveau blijft de projectie een projectie waar ogenschijnlijk niets aan verandert, maar nu wel anders naar wordt gekeken en anders wordt ervaren door mij. Het gaat dus niet over het veranderen van mijzelf of de ander op het niveau van de vorm waarin het zich lijkt uit te spelen, dat zijn en blijven immers projecties.
De zogenaamde ander hoeft hier ook niets van te merken. Het is ook niet nodig de ander in dit proces te betrekken. Het maakt ook niet uit of de ander nog leeft of dood is, wel of niet ECIW doet of een ander zgn spiritueel pad bewandelt, dichtbij of ver weg is. Het gaat over het proces wat zich op het denkgeest focus punt, dat ik ‘mijzelf’ noem richt; het genezen van het denkgeest focuspunt van waaruit de ‘ik’ persoon lijkt te kunnen kijken. Ondertussen als Ware Vergeving heeft plaatsgevonden op dat ene denkgeest focus puntje zal dat zich onvermijdelijk uitbreiden over de hele denkgeest, omdat er maar één denkgeest is. En vandaar dat wij vanuit ons beperkte ‘ik’ denkgeest focusje nooit kunnen weten wat, waar en hoe Ware Vergeving zich uitbreid. Hierbij komt het dus neer op Vertrouwen van het Weten.

%d bloggers liken dit: