archiveren

Dagelijks archief: januari 27, 2016

Een “ik” kan Eenheid, Waarheid, God, dat wat Liefde is niet van een “jou” of van een “mijzelf” afnemen, ontberen of geven.
Er is geen “ik” die dat kan doen.
En toch lijkt er een “ik” te zijn die haar hele leven ijverig en volhardend wijdt aan dat vreemde spel van afstoten en aantrekken, eb en vloed, dag en nacht, in- en uitademen, liefde en haat, geven en nemen, geboren worden en sterven.
Een onzinnig, zinloos, verblindend, onmogelijk spel, met maar één onmogelijk, goed verborgen doel; afscheiden van Eenheid, Waarheid, God, van Liefde.
Dat wat onmogelijk is heeft dan ook geen “waarom?”. “Waarom?” is slechts een poging het onmogelijk mogelijk te maken, wederom een zinloze, doodlopende gedachte.
Een onmogelijke gedachte die weliswaar met geen mogelijkheid het onmogelijke mogelijk kan maken, maar dit wel kan geloven en ervaren, zodat het onmogelijke wel mogelijk lijkt.
De gedachte en de ervaring dat er een “ik” is die iemand iets kan ontnemen of geven is dan ook alleen gebaseerd op het geloof in het onmogelijke.
Niet echt een handig behulpzaam gedachte systeem om in te “gronden”.
Eenheid, Waarheid, God dat wat Liefde is heeft geen gronding nodig.
Er is ook geen “ik” die zichzelf kan leren gronden in Eenheid, Waarheid, God, dat wat Liefde is.
Het enige wat de in een “ik” gelovende ervarende denkgeest die eraan toe is dit geloof in twijfel te trekken, kan doen is elke onware, onmogelijke gedachte/ervaring, dat vreemde spel van de egodenkgeest, geworteld in het geloof in zonde, schuld en angst, volledig leren doorzien en vergeven, zodat elke onware, onmogelijke gedachte terug keert naar zijn bron en oplost in Eenheid, Waarheid, God, dat wat Liefde is.
De in een “ik” gelovende, ervarende denkgeest die eraan toe is, zal zichzelf stap voor stap ontgeloven van de onmogelijke “ik” gedachte en oplossen als en in het niets wat het steeds was, en daardoor automatisch terug herinneren in het non-dualistische Alles wat het werkelijk IS.

%d bloggers liken dit: