Helemaal niets

Hardop denken…

Er is geen God die alles geschapen heeft hoor ik Steven Hawking zeggen op tv, want voor de oerknal was er niets, er was geen ruimte en tijd, dus ook niet een ‘iets’, een God die dit alles heeft veroorzaakt. Dus uitzoeken wat er voor de oerknal was is zinloos. We hebben, zegt Steven H, maar één leven waarin we kunnen uitzoeken wat de oorsprong is van het heelal, en daar ben ik dankbaar voor.

Ok, denk ik dan als er vóór wat wij nu ervaren als ‘iets’, het heelal, de aarde, onszelf enz. niets was, dan is het ‘iets’ wat voortkomt uit ‘niets’ nog steeds heel erg ‘niets’. Niets kan niet iets voortbrengen, niets is niets.
Dat wat een ‘ikje’ ervaart, wat ook een ervaring is, dat ‘ikje’, is een uitbreiding van niets, en blijft derhalve ook niets.
Ja, ok, daar kan mijn denkgeest (mind boggling) die gelooft in ‘iets’ absoluut niets mee, en waarom niet, omdat dat wat denkt en gelooft iets te zijn, zich niet kan permitteren te aanvaarden dat het ‘niets’ is. De ‘ik’ kan er niet bij, omdat ‘iets’ absoluut niet ‘niets’ wil en kan zijn.

Wie of wat denkt dit dan?
Een ‘iets’ gedachte dat niet aan het ‘niets’ idee wil?
Een gedachte dat zich probeert te verdedigen tegen het ‘niets’, door een ‘iets’ te bedenken?
Een onnodige en onzinnige gedachte, want niets is niets en heeft geen oorzaak en dus ook geen gevolgen…

De oerknal heeft niet ‘werkelijk’ plaatsgevonden, het kan alleen een ‘gedachte’ zijn, dus wat ik (het nietig dwaas idee) ervaar moet wel een illusie, een droom zijn, die alleen in stand gehouden wordt door het geloof in één gedachte. En die ene gedachte die ik heb is het geloof in de oerknal, een gedachte die steeds weer herhaald moet worden, omdat die ene gedachte op hetzelfde moment dat het gedacht wordt weer uiteenspat, omdat het een onmogelijk idee is. En alleen die constante achterelkaar schijnbare onmogelijke oerknal-gedachte, (even als metafoor, zoals een benzine motor draaiende wordt gehouden, door een reeks van explosies achter elkaar), geeft de suggestie van tijd en ruimte en de suggestie van een ‘iets’.
Als de ‘ik’ (denkgeest) deze suggestie niet meer voed, stopt het ‘iets’…
Dat en niets meer of minder dan dat.

ECIW wat dus ook ‘niets’ is, maar binnen het toch ervaren van wat we denken en geloven te zijn, is niets meer dan een hulpmiddel, mij (het nietig dwaas idee) langzaam aan binnen het framewerk dat ik kan bevatten, terugbrengt naar dat ene punt waar het onmogelijke leek mogelijk te zijn, door elke gedachte die ik heb en geloof te leren vergeven.

Prettig vuurwerk allemaal 😉

download (25)

2 reacties
  1. Therese zei:

    “De wereld op zichzelf is niets. Jouw geest moet er betekenis aan geven.”(W.132.4:1-2)

    Daarom worden we in de Cursus gevraagd te worden als kinderen en opnieuw Heilige betekenis te geven aan onze waarneming. Dat is ook de betekenis van het Kerstkind. Hebben we het kribje klaar staan?
    (Lees in dit verband les 182 en 184)

    “Mama zijn we hier nou eigenlijk wakker of slapen we ” vroeg kleinzoon Philip (toen bijna 6 jaar, nu 13 jaar)

    Mooie kerstdagen Annelies!

    Therese

    Like

  2. illusje zei:

    Alles wat wij denken en geloven te zien is een metafoor, en alleen in die zin zeer bruikbaar en behulpzaam.
    Dank je Therese, jij ook… 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: