De eenvoud van het leerplan

Als ik dan eindelijk durf toe te geven dat ik (denkgeest, niet het lichaam) voortdurend op zoek ben naar redenen om in onvrede te geraken, om maar hoe dan ook in afscheiding te blijven geloven, uit angst voor Eenheid, God, Liefde, Waarheid, dan kan ik na bekomen te zijn van de eerste verbijstering over dit idiote denksysteem, toch alleen maar uitroepen: er moet toch een andere manier zijn, want dit kan niet waar zijn!?
En het is ook niet waar.

Ik neem dan ook geen enkel gevoel van onvrede in al z’n variaties+projecties, van woede, t/m lichte irritaties en alle tinten grijs daar tussen in, meer serieus en wil ze allemaal stuk voor stuk als vergevingsmateriaal en vergevingskans zien. Niet omdat wat ik voel en ervaar zondig is of dat ik schuldig ben of me angst aanjaagt, maar omdat ik zie dat ik kan kiezen wat het doel is van wat ik voel en ervaar.
En er zijn maar twee doelen:
1. afscheiding
2. terug herinneren in Eenheid

En mijn belevingswereld, dat wat mijn leven wordt genoemd is mijn klas en ik kan kiezen het leerplan van de egokant: zonde, schuld en angst (onjuist gerichte denkgeest) van de denkgeest te volgen of de HG kant: Liefde (Juist Gerichte Denkgeest).

Meer valt er niet te weten, te snappen, te kiezen en te doen.

De belangrijkste uitspraken in ECIW zijn dan ook voor mij:

“Er is geen wereld” (WdI.132.6:2).
“Ik voel nooit onvrede om de reden die ik denk” (WdI.5).
“Ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien”(WdI.34).
“Ik rust in God” (WdI.109).

En het prachtige ‘gebed’:

“Ik ben hier alleen om werkelijk behulpzaam te zijn.
Ik ben hier om Hem te vertegenwoordigen die mij gezonden heeft.
Ik hoef me geen zorgen te maken om wat ik zal zeggen
of wat ik moet doen, want Hij die mij gezonden heeft zal mij leiden.
Ik ben tevreden daar te zijn waar Hij me wenst,
wetend dat Hij me vergezelt.
Ik zal genezen zijn, wanneer ik toelaat dat Hij mij
genezen leert” (T2.V.18:2-6).

2 reacties
  1. Mark van Roosmalen zei:

    Ja, zo simpel. Alles zo interpreteren dat het tot het gewenste resultaat leidt. ‘zie je wel dat ik niet deug?’
    En die andere mogelijkheid. Ik was de hele dag met mijn surprise bezig geweest en tussendoor snel gekookt. Mijn vrouw maakte daar uitvoerig gewag van en i.p. dat het op een defensieve bodem viel of dat ik van daar uit de aanval opende koos ik voor het perspectief van kijken welke bedoeling er schuil ging achter de wijze waarop ik maakte van wat mijn vrouw zei.

    Ik kon haar gelijk geven en daar ze niet ophield met me de les te lezen kon ik de gehele maaltijd lang oefenen.
    Het was balanceren op een smal koord. Ik zag de aantrekkelijkheid van haar te kwetsen en zag mijn mijn gelijk en….weigerde van haar woorden te maken wat er zich niet in bevond. Ik was het eigenlijk wel met haar eens. Koken verreist toch aandacht.

    Belangrijk vond ik het te merken dat ik het tot werkelijkheid maken van de verdeeldheid zo graag wil. het is een automatisme.

    En dan lees ik nadien jouw inzending en herken ik de grondidee. het voortdurend op zoek zijn naar bewijzen van de afscheiding.

    En eerlijk gezegd. Ik heb nu wel een lichte hoofdpijn. Mijn woede heeft een achterdeurtje gevonden, denk ik, maar het patroon kan doorbroken worden en als dat eenmaal kan heeft dat systeem geen absolute macht.

    Zo, nu verder aan mijn surprise ;-)))

    Liked by 1 persoon

  2. illusje zei:

    Ik ben zwaar onder de indruk Mark, (echt) dank je voor het delen van deze surprise 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: