archiveren

Dagelijks archief: september 9, 2015

Goh, wat zit de ego-film toch vol met behulpzame symbolen!
Zo wordt de grootheidswaan van de egodenkgeest, welke denkt en gelooft dat het echt mogelijk is zich van Eenheid af te scheiden, prachtig gesymboliseerd via de projecties die diezelfde egodenkgeest gebruikt als afleiding en dekmantel om te verbergen wat de bron van dit alles is.
De steeds bewuster wordende ontwakende denkgeest ziet steeds beter wat er aan de hand is via de geprojecteerde symbolen, dat wat niet aan de hand kán zijn.
Denken en geloven dat het mogelijk is afgescheiden te raken van Eenheid is grootheidswaanzin ten top, wederom een ‘ziekte’ van de egodenkgeest, zie ook het vorige blog over de aan meervoudigepersoonlijkheidsstoornis, schizofrenie lijdende denkgeest.

De onmogelijkheid van dit (ego)denksysteem inzien, stopt ook de verleiding deze ‘zieke’ (ego)denkgeest met nog meer (ego)wapens te lijf te gaan. Elke poging dit te doen zal alleen maar leiden tot nog meer projecties, dus weghollen van de bron, de denkgeest, die slechts last heeft van onmogelijke gedachten en daarin gelooft. Meer is er niet gaande.

Alleen Ware Vergeving, zien dat er in werkelijkheid niets gebeurt kán zijn, leid tot genezing van de denkgeest die zich alleen maar vergist.
Geloven in het onmogelijke, door geloven dat het wel mogelijk is, is ook iets wat we in geprojecteerde vorm, in de wereld dus, mooi terug kunnen zien.
Het wordt in de wereld juist als zeer positief gezien en juist gepromoot, als iets wat in de vorm onbereikbaar lijkt, toch door puur wilskracht en het wel te willen, toch bereikt wordt; helden, doorzetters, overwinnaars, sterke geesten, geef nooit op….!

Wat eigenlijk getoond wordt is een projectie van het ontkennen van de door het ego ontkende onderliggende gedachte, de gedachte dat het onmogelijk is af te scheiden van Eenheid.
Een projectie toont altijd de egogedachte die juist het tegenovergestelde van de gedachte die eronder ligt, namelijk Eenheid, verborgen houdt. En gaat dus altijd over het ontkennen van de gedachte dat het onmogelijk is van Eenheid af te scheiden.
Projecties, beelden op een geforceerde manier uit dat het wel degelijk mogelijk is af te scheiden van Eenheid, maar verbergen dat dan weer onder een volgende ontkenning, die er als projectie (in de vorm dus) uitziet als of grootheidswaan of kleinheidswaan.

Bijvoorbeeld het Calimero effect:
‘Ik’ stel niets voor, heb niets te vertellen, ben niet goed genoeg, ben te dom, te lelijk, te dik, te dun, te arm, te rijk, te oud, te jong, heb een chronisch gebrek aan zelfvertrouwen, ik word gediscrimineerd, ze moeten me niet, ik ben zielig, ik ben de antiheld, OF de andere kant van de egomedaille, die er alleen als projectie anders uitziet, meer het ‘Superman’ effect, maar eigenlijk hetzelfde voorstaat, namelijk ook afscheiding: ‘ik’ ben geweldig, sterk, prachtig, heb altijd gelijk, ik weet hoe het moet, ik werk hard en heb het verdient, geen gebrek aan zelfvertrouwen, iedereen heeft mij nodig, ik ben de held, ik ben trots op mijzelf.
Beide zijn hetzelfde, omdat ze lichaams-, dus vormgericht zijn en dus altijd afscheiding uitbeelden, omdat het projecties zijn vanuit het geloof in afscheiding.
Beide kanten, dus de Calimero kant én de Superman kant zijn de beide zijde van de egomedaille, ze lijken elkaar te ontkennen en elkaar tegen te spreken, maar hebben tegelijkertijd maar één doel; in de afscheiding te blijven.

Het vereist heel eerlijk kijken naar al mijn Calimero én/of Superman gedachten om dit waanzinnige zinloze denksysteem onder ogen te willen zien en te herkennen en te erkennen en dan nog eerlijk te kijken of ik wel bereid ben deze verborgen gedachten te vergeven.
Ik kan namelijk ook een perfecte observeerder worden en m’n hele egodenksysteem perfect in kaart brengen, maar niet van plan zijn, zgn ‘vergeten’, het te vergeven, met als verborgen gedachte, want wat ben ik als ik dit zorgvuldig bedachte denksysteem niet meer ‘heb’? Dus ook dat is nog weer een gedachte die de egodenkgeest achterhoud uit (ego)zelfbehoud.

Pas als ‘ik’ bereid ben al mijn zorgvuldig en briljant verborgen ego (afscheidinggedachte) stuk voor stuk onder ogen te zien en bereid ben deze enkel en alleen als vergevingskans en middel te zien kan de denkgeest genezen en ontwaken uit zijn nietige dwaze dromen van afscheiding.

%d bloggers liken dit: