De zeepbel van haat

Haat is een zeepbel, als ik mijn investering eruit haal spat het uit elkaar.
En de investering in haat is groot, Haat houdt immers de zeepbel egodenkgeest, in stand!
Mijn investering in haat is dan ook niet gebaseerd op wat er buiten mij lijkt te gebeuren, waar ik ogenschijnlijk alle bewijzen vindt om haat te rechtvaardigen, en ook niet op de daaronder liggende zelfhaat, met daaronder weer de haat als verdediging tegen de zonde, schuld en angst die weer daaronder schuil gaat, met als enig doel in de afscheiding te blijven, want terugkeren in Eenheid, betekent einde verhaal voor de denkgeest die in afscheiding gelooft, wat tevens de laatste laag angst is.

Dit lijkt een theoretisch verhaal zoals ik dat nu opschrijf, maar als dit verhaal niet gekend wordt, zal ik nooit de bodem, de grondoorzaak van wat ik denk kunnen achterhalen. Alleen de theorie is ook niet genoeg, want ook dat kan als vluchtheuveltje gebruikt worden door de tegenspartelende denkgeest, die koste wat kost afgescheiden wil blijven.
Het kan dus niet anders dan het verhaal helemaal aan gaan, de haat vol in de ogen zien, en erdoorheen gaan, zonder omwegen, maar wel aan de hand van de symbolen voor de herinnering aan Waarheid: Jezus en of de Heilige Geest (ten minste als ik de Cursus als mijn pad hebt gekozen en zover ben dat ik dat aanvaarden wil en kan).
Dit proces is onmogelijk aan de hand van mijn egodenken te volbrengen, want dat versterkt alleen maar de ego wil tot zelfvernietiging en het nog wilder om me heen slaan, ECIW zegt hier over, want:

“Jij denkt dat je de woning bent van slechtheid, duisternis en zonde. Jij
denkt dat als iemand de waarheid over jou kon zien, hij zou worden afgestoten
en voor je terug zou deinzen als voor een giftige slang. Jij denkt
dat als jou de waarheid over jou werd geopenbaard, je met zo’n intense afschuw
zou worden vervuld, dat je halsoverkop de hand aan jezelf zou
slaan, omdat het je onmogelijk zou zijn nog verder te leven na dit te hebben
gezien.
Dit zijn overtuigingen die zo vast verankerd zijn dat het moeilijk is je te
helpen inzien dat ze op niets zijn gebaseerd” (WdI.93.1:1-3).

En dit is gewoon zo, want ik kan alleen slechtheid en duisternis, zonde en schuld buiten mijzelf zien, doordat ik het eerst in mijzelf heb gezien, dat vervolgens weiger te zien, en het dan projecteer zodat het zich nu buiten mij lijkt te bevinden en het lijkt alsof ik er niets mee te maken heb; ik ben onschuldig en zij zijn de schuldigen.
Hier moet ik gewoon heel eerlijk oordeelloos naar leren kijken en nogmaals dat is onmogelijk olv mijn egodenken, het kan alleen olv mijn ‘herinnering aan Waarheid denken’, Jezus en of de Heilige Geest, beide symbolen van de oordeelloze Liefde, die de brug vormen naar het terug herinneren in Waarheid..
En alleen als ik bereid ben dat aan te gaan, en dat is echt niet makkelijk, maar absoluut wel mogelijk, kan ik mijzelf terug herinneren in Waarheid:

“Verlossing vraagt slechts het aanvaarden van één gedachte: jij bent zoals
God jou heeft geschapen, niet wat jij van jezelf hebt gemaakt. Welk kwaad
jij ook denkt te hebben gedaan, je bent zoals God jou heeft geschapen.
Wat voor vergissingen je ook hebt begaan, de waarheid over jou is onveranderd.
De schepping is eeuwig en onveranderlijk. God staat voor jouw
zondeloosheid garant. Jij bent en zult eeuwig precies zo zijn zoals je werd
geschapen. Licht en vreugde en vrede wonen in jou omdat God die daar
heeft geplaatst” (WdI.93.7:1-7).

En het is niet makkelijk de geprojecteerde haat oordeelloos onder ogen te zien en al helemaal niet de daaronder liggende zelfhaat, en al helemaal helemaal niet de daar weer onderliggende haat ten gevolgen van het geloof in zonde, schuld en angst die we (onderbewust) denken en geloven te hebben tov God, Liefde, Waarheid, Eenheid.
Vandaar dat het ook een langzaam proces is van laagje voor laagje afpellen van zonde, schuld en angst, en al mijn projecties, dus iedereen en alles inclusief mijzelf is mijn leermateriaal en tevens vergevingsmateriaal.

Mocht iemand nu denken, nou nee hoor herken ik absoluut niet….
Kijk dan maar eens goed als je de volgende keer jezelf helemaal uit je bol ziet gaan van razernij over iets wat er buiten je lijkt te gebeuren, of in zelfbeschuldiging en of zelfmedelijden beland. Waar denk je dat dat vandaan komt, nee niet van buiten mij, ook niet vanuit mij het lichaam, nee het komt uit mijn keuze voor de denkgeest die gelooft in afscheiding en daar hoe dan ook in wil blijven geloven, hoe krankzinnig het idee alleen al dat dat kan, ook is.
Ontwaken uit deze krankzinnige droom betekent een steeds betere en eerlijker observeerder worden, die steeds eerlijker en oordeellozer leert kijken naar zijn eigen gedachten, en besluit er niet meer in te geloven, maar ze te vergeven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: