archiveren

Dagelijks archief: juli 20, 2015

Hou even in gedachten, want dat is behulpzaam bij het begrijpen dat er altijd maar ‘één’ is, dat alles zich afspeelt in de ene denkgeest, ook al ervaren we ‘twee’, omdat we denken en geloven dat wat we buiten ons denken te zien en ervaren, ons is aangedaan door ‘anderen’.
ECIW zegt hierover:

“De wereld demonstreert slechts een oeroude waarheid: je zult geloven
dat anderen jou precies datgene aandoen wat jij denkt dat jij hun hebt aangedaan.
Maar als je eenmaal jezelf zover hebt gebracht hun de schuld te
geven, zul je de oorzaak niet zien van wat ze doen, omdat jij verlangt dat
de schuld op hen rust. Hoe kinderachtig is de koppige manoeuvre om je
onschuld te behouden door de schuld naar buiten af te schuiven, maar
nooit los te laten! Het is niet makkelijk de grap daarvan te zien wanneer
jouw ogen overal rondom je de zware gevolgen ervan aanschouwen, maar
zonder hun onbeduidende oorzaak. Zonder de oorzaak lijken de gevolgen
ervan inderdaad ernstig en droevig. Toch volgen ze er slechts uit. En
het is juist hun oorzaak die uit niets volgt, en slechts een grap is” (T27.VIII.8:1-6).

en even verderop, mijn favoriete aanhaling:

“Het geheim van de verlossing is slechts dit: dat jij dit jezelf aandoet. Wat
ook de vorm van de aanval is, dit is nog steeds waar. Wie ook de rol van
vijand of van aanvaller op zich neemt, dit is nog steeds de waarheid. Wat
ook de oorzaak lijkt van enig leed of lijden dat je voelt, dit is nog steeds
waar. Je zou namelijk helemaal niet reageren op figuren in een droom
waarvan je wist dat je die droomde. Laat ze zo haatdragend en kwaadaardig
zijn als ze maar zijn, ze kunnen geen effect op jou hebben, behalve
wanneer jij naliet in te zien dat het jouw droom is” (T27.VIII.10:1-6).

En geloven dat wat ‘anderen’, of ‘iets’ mij aandoet de oorzaak is van mijn lijden, komt van het geloof in de onderliggende zonde, schuld en angst die kost wat kost verborgen moet blijven, want daaronder ligt de oerangst voor ‘God’, de grote griezelige onbekende stille kracht die zint op wraak, waar ik niet naar mag kijken, omdat ik dan op z’n minst in een zoutpilaar zal veranderen, en wie wil dat nou…?
En dit soort eigenlijk kinderachtige gedachten, deze ‘nietige dwaze ideeën’, waarom we vergeten te lachen, nemen we dan serieus waardoor onze projecties werkelijkheid lijken te worden.

Terug naar ‘één’…
Zodra we weer even bereid zijn terug te gaan naar dat alleen maar ‘één’ mogelijk is, klopt dit hele bovengenoemde verhaal gewoon niet meer.
Alles wat we buiten ons denken en geloven te zien, past niet in de gedachte van ‘één’.
Dan zijn er maar twee mogelijkheden, waarvan er maar één echt mogelijk is:
of ‘twee’ is waar en de wereld van de ‘tweeheid’ is waar en is de wereld die we zien en ervaren ‘echt’ en niet zomaar een droom van afscheiding, of ‘één’ is waar, vergis ik me en ben ik bereid, werkelijk bereid de omslag te maken, en met deze zelfchantage te stoppen, waarbij ik wat ik eerst dacht en geloofde dat waar was om laat keren, dmv Ware Vergeving, wat onvermijdelijk zal leiden tot het ontwaken uit deze nachtmerrie die ik mijn leven noem.
Meer keuzes zijn er niet.

Ik weet het, het is enorm lastig mijzelf niet in de slachtofferrol/dader te zien en ook te zien dat de zgn anderen ook geen slachtoffer/dader zijn. De bewijzen lijken enorm sterk. Kijk wat ik moet doorstaan, kijk wat een pijn ik heb, kijk hoe ik lijd dankzij jou, kijk hoe slecht de wereld is, kijk naar alle armoe, kijk naar alle oorlogen, de vernietiging van het milieu, en de rijken die alsmaar rijker worden en de armen die alsmaar armer worden, kijk naar alle onrecht in de wereld, kijk naar die afschuwelijke zich zelf verrijkende financiële wereld, kijk hoe ik wordt behandelt door anderen, kijk dan, ik ben toch niet blind!!

Jawel, ik ben ‘blind’ en zie niet dat ik dit alles projecteer, met maar een doel, mijzelf te chanteren, voor de gek te houden, om maar hoe dan ook in ‘twee’, in afscheiding te blijven geloven, en daardoor uit handen van de ‘grote enge boeman’ die mij wil vernietigen, te blijven.
Dit willen zien en toegeven stuit op enorme weerstand, een weerstand die komt van de onderliggende zonde, schuld en angst, die de motor van de weerstand vormen.
Zelf merk ik dat ik pas bereid ben om het ‘anders’ te willen zien als de situatie echt te erg, en onhoudbaar wordt en ik geen kant meer op kan.
Dan komt er een moment dat ik denk: “ok, ok, ik weet het niet meer, dit werkt niet, niets lijkt te werken, ik geef me over, ik laat alles vallen, ik ben bereid te ‘luisteren’, naar de andere mogelijkheid, naar de andere keuze”.
En dan is het niet zo dat er dan van buiten mij ‘iets’ in mijn leven komt, een soort Superman die mij komt redden en mij bevrijd van al die idioten die mij het leven zuur maken. En ook niet dat ‘ik’ het lichaam, de persoon Annelies, zelf wel bepaal wat ik wil en wat goed is voor mij, ik heb al die eikels buiten mij niet nodig. Ik ben de baas over mij eigen leven en ik maak mijn eigen leven, zoals ik dat wil, ik ga vanaf nu alleen maar zorgen dat ik geniet!
Nou, succes…

Nee, dat is niet wat ware bevrijding doet. Voor ware bevrijding, ware vrijheid, is een volledig omslag nodig van mijn hele denksysteem.
Niet het denksysteem van de persoon Annelies, maar van de denkgeest die denkt en geloofd dat deze het lichaam, de persoon Annelies is.
Dan zal ik in moeten gaan zien dat alles wat ik eerst dacht, pure zelfchantage is, dat ik wil lijden, dat ik andere buiten mij de schuld wil geven van mijn lijden, en ik mijzelf schuldig wil voelen en…. dat ik me vergis.

Ik beschuldig een ander ervan dat ik hem/haar onmogelijk lief kan hebben van wegen haar/zijn aanvallende gedrag, dat alles behalve liefde uitbeeld:

“De wereld demonstreert slechts een oeroude waarheid: je zult geloven
dat anderen jou precies datgene aandoen wat jij denkt dat jij hun hebt aangedaan.”

Daarmee de schuld die ik in mijzelf voel en zie uit projecteer buiten mij dus, en nu een ander buiten mij waarneem die schuldig is, waardoor ik de oorzaak van de schuld niet meer zie, en ik mijn schuld lekker kwijt ben en onschuldig blijf.

“Maar als je eenmaal jezelf zover hebt gebracht hun de schuld te
geven, zul je de oorzaak niet zien van wat ze doen, omdat jij verlangt dat
de schuld op hen rust.”

Betekent dit dat ik als ik dit zie, mijn gedrag ten opzichten van haar/hem moet veranderen en gewoon maar ‘lief’ en ‘aardig’ moet zijn, dwars tegen mijn weerstand in?
Nee, het gaat niet om gedragsverandering, het gaat om, nogmaals, op de eerste plaats om de omslag in het denken, het denken van de denkgeest, niet over het gedrag van de projectie.
Pas als dat heeft plaatsgevonden kan ik echt vanuit Liefde denken en handelen, en hoe dat ‘handelen’ eruit ziet, is niet iets wat ik vanuit mijn beperkte ego zicht, dat alleen afscheiding kan zien, kan bepalen. Loslaten en overgeven betekent elke uitkomst open laten in het volle vertrouwen dat ik niet kan weten wat ‘goed’ is of wat ‘fout’ is. Elke zelf-invulling, elke zelf gekozen uitkomst zal als een belemmering werken, omdat deze vanuit angst komt, vanuit afscheiding:

“Een aanzienlijke belemmering bij dit aspect van zijn leerweg is de angst
van Gods leraar over de geldigheid van wat hij hoort. En wat hij hoort kan
zonder meer heel verbijsterend zijn. Het kan ook ogenschijnlijk helemaal
niet van toepassing zijn op het voorliggende probleem zoals hij dat ziet,
en kan de leraar zelfs met een situatie confronteren die hem in grote verlegenheid
lijkt te brengen. Dit zijn allemaal oordelen die geen waarde
hebben. Ze zijn van hemzelf en komen voort uit een armoedig zelfbeeld
dat hij achter zich zou kunnen laten. Vel geen oordeel over de woorden
die tot je komen, maar biedt ze in vertrouwen aan. Ze zijn veel wijzer dan
de jouwe. Gods leraren beschikken over Gods Woord achter hun symbolen.
En aan de woorden die ze gebruiken geeft Hij Zelf de kracht van Zijn
Geest, en verheft ze van betekenisloze symbolen tot de Roep van de
Hemel zelf” (H21.5:1-8).

Let wel, Gods Woord waarover wordt gesproken, is niet afkomstig van een God buiten mij, het staat symbool voor de herinnering aan wat ik in werkelijkheid ben één in God, één in Waarheid, één in Liefde, één in Geest.

%d bloggers liken dit: