“Vecht niet tegen jezelf.”

“En als je bemerkt dat je weerstand sterk en je toewijding zwak is, ben
je er nog niet klaar voor. Vecht niet tegen jezelf” (T31.I.1:6-7).

Zoals dat met alles zo gaat, als je ergens niet aan toe bent, en toch iets doet, omdat een ander je verteld dat dat toch wel een goed idee zou zijn, of dat het beter voor je is, of dat die en die bepaalde methode of leergang je leven zal verbeteren, of de wereld zal verbeteren, dan werkt het gewoon niet, omdat je onbewust jezelf zult gaan saboteren en dan een ander of jezelf of de leergang de schuld zult gaan geven van je zogenaamde falen.

En omdat je hiermee alleen jezelf aan het saboteren bent zal je dus ook niet zien dat je dan ook weer gewoon voor het geloof in zonde, schuld en angst kiest en daar zelf voor kiest, omdat je helemaal niet iets anders wilt leren zien, ook al lijk je voor een enorme bereidwilligheid te kiezen.
Die enorme bereidwilligheid kan zich namelijk ook vermommen als in het aanpassen van de leergang aan de eigen zogenaamde ego-bereidwilligheid, een hele slimme sabotage truc van de egodenkgeest, waar we (keuzemakende/waarnemendedenkgeest) dus zelf voor kiezen, want de egodenkgeest is weliswaar illusoir, maar in die hoedanigheid wel onderdeel van de ene denkgeest en slechts een illusoire keuzemogelijkheid.
Dus nogmaals:

“En als je bemerkt dat je weerstand sterk en je toewijding zwak is, ben
je er nog niet klaar voor. Vecht niet tegen jezelf” (T31.I.1:6-7).

Als iemand echt bijvoorbeeld ECIW wil gaan doen (of iets anders) en het echt als zijn\haar pad wil zien dan zal het ook werken, ook al zal het niet gemakkelijk zijn, omdat we toch al onze weerstandsgedachtes onder ogen moeten leren gaan zien, zodat we ons weer gaan herinneren dat we denkgeest zijn en niet een lichaam en kunnen ontwaken uit deze vreemde droom.
Dat waar de denkgeest aan toe is, is dat wat op je pad komt en het zal werken als je het ook toe laat en je luistert naar je natuurlijk verlangen terug te herinneren in Waarheid, Eenheid, Liefde, God.

“Les 185
Ik verlang de vrede van God.

  1. Deze woorden uitspreken is niets. Maar deze woorden menen is alles.
    Als je ze maar één moment kon menen, dan zou voor jou geen verdriet
    meer mogelijk zijn, in welke vorm, en waar of wanneer dan ook. De
    Hemel zou weer geheel tot het volle bewustzijn zijn gebracht, de
    Godsherinnering totaal hervonden, en de opstanding van heel de schepping
    volledig zijn beseft” (WdI.185.1:1-4).

Even een kanttekening hierbij; met “dan zou voor jou geen verdriet meer mogelijk zijn..” wordt niet bedoeld dat je geen verdriet meer ziet en niet meer empathie kunt opbrengen voor de ander, of leed en lijden negeert en alleen nog maar in je eigen geluksbulbje rond drijft.
Integendeel zelfs, je zwelgt niet meer in je verdriet of dat van een ander. Je neemt het waar, ervaart het, maar tegelijkertijd vergeef je je eigen gedachten erover, zodat het geloof in zonde, schuld en angst verdwijnen en je juist enorm werkelijk behulpzaam zult kunnen zijn, maar nu vanuit Liefde.
Geven en ontvangen zijn dan gelijk. (leestip T16.I.Ware inleving)

Zoek je je heil en verlossing toch buiten je, in of door een ander, of in of door iets anders en voel je je daar afhankelijk van, dan is het enige wat je doet de leiding van je ego kant van je denkgeest kiezen.
Maar men kan altijd opnieuw kiezen, steeds weer,  want ontwaken uit de illusoire droom is onvermijdelijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: