archiveren

Dagelijks archief: april 3, 2015

Waar en wat zou ik zijn zonder mijn projecties?

… dacht ik toen ik me eerst afvroeg, waar en wat zou ik zijn zonder die en die lastige, pijnlijke gedachte?
Toen ik de  gedachte terugnam, duidelijk een gedachte van ‘ongenoegen’, en aan m’n J-gerichte kant gaf (HG/J) bleef ik de vorm die ik had geprojecteerd teneinde het ‘ongenoegen’ kwijt te raken in al z’n glorie zien en voelen.
Wacht even… dacht ik, kan ik de gedachte wel terugnemen, en tegelijkertijd de projectie (de vorm dus die het ongenoegen had aangenomen) als iets aparts laten staan?
Nee, dat werkt niet, want de projectie zit aan de gedachte vast.  En zolang ik de projectie als iets los zie van de emotie, werkt terugnemen in de denkgeest niet. Ik moet dus ook de projectie terugnemen.
Wat er toen gebeurde was, dat ik ineens zonder projectie zat… oeps… m’n doel, m’n schietschijf is ineens weg! En wat bleef erover, de lastige, pijnlijke gedachte die ineens geen projectie meer had als vluchtweg, veranderde in pure angst. Het voelde als, er is nu geen uitweg meer, vluchten kan niet meer…

Ik stond oog in oog met ‘angst’ en liet de angst helemaal toe, want ik had me al tot m’n J-gerichtheid gewend, dus keek ik met Liefde (HG/J) naar mijn angst en was vergevingsbereid.
Kijk ik met angst (ego)  naar die angst dan zal de angst zo groot worden dat ik niets anders lijkt te kunnen dan mezelf afsluiten of in de aanval gaan.
Dus ik stond oog in oog met ‘angst’ olv HG/J en wilde het dolgraag ‘anders’ zien nu met vergeven ‘ogen’ en daardoor loste de angst gewoon op, ik stapte er ahw gewoon doorheen. En ervoer een niet te beschrijven vrijheid. En voelde echt dat dus alleen de angst voor de angst het probleem was, en niet de angst voor iets buiten mij, want er is niets buiten mij er is alleen een gedachte van afscheiding, vormen van zonde, schuld en angst, met een bijbehorende projectie.

Het werd me dus heel duidelijk nu nog sterker, dat ik niet alleen m’n gedachte over iets terug moet nemen, maar ook de bijbehorende projectie.

Mocht dit een ietwat abstract verhaal lijken, weet dan dat het wel degelijk een persoonlijke ervaring is die heel intens was, maar ik vind het niet nodig de complete persoonlijke beleving met naam en toenaam te beschrijven.
En je kan alleen iets echt ervaren als je het persoonlijk beleeft.
Dus op de plaats waar ik het over ‘lastige gedachte’ heb, en ‘ongenoegen’ kan je zelf je eigen situatie met bijbehorende projectie, emoties en gevoelens invullen.
En dan wordt het ineens allemaal heel praktisch.

%d bloggers liken dit: