Een logisch gevolg…

Als de noodzaak tot projecteren verdwijnt, stopt het projecteren en verdwijnen de projecties.
Zonder spijt, zonder herrie en gedoe, zonder pijn, zonder verlies, gewoon een logisch gevolg van het verdwijnen van de noodzaak tot projecteren.
Einde van het sprookje van afscheiding, einde van het geloof in zonde, schuld en angst, meer valt er niet over te vertellen, of te begrijpen.

2 reacties
  1. Frits zei:

    Maar het is niet aan ons om te beslissen of vast te stellen wanneer die noodzaak is verdwenen.

    Like

    • illusje zei:

      Nee inderdaad, wij als waarnemende denkgeest kunnen vanuit die positie alleen waarnemen dat we als denkgeest projecteren en wat we projecteren en kunnen alleen wel kiezen of we dat vanuit ego, dus afscheiding, of vanuit HG, dus vanuit de wens terug te herinneren in Waarheid willen doen.
      En ook als waarnemende denkgeest kunnen we leren zien dat we projecteren uit de noodzaak om in afscheiding te blijven. En als dat wordt doorzien en er bewust voor wordt gekozen alle projecties terug te nemen, omdat er niet meer de noodzaak is om ze te gebruiken als middel tot afscheiden, kunnen al onze projecties een andere functie krijgen, namelijk die van middelen tot terug herinneren. En dat is voltooid als het voltooid is, geen seconde eerder of later 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: