archiveren

Dagelijks archief: januari 19, 2015

De herrie, het gedoe, de angst in de wereld is er alleen om de onveranderlijke stilte het ‘niets’ wat eigenlijke Alles is, dat wat we Zijn, Geest, te maskeren en te verbergen, achter een muur van lawaai en onrust. De angst die we voelen in de wereld is helemaal niet de angst voor de wereld en wat er allemaal niet kan gebeuren in de wereld, en wat we denken te zien aan vreselijke dingen en situaties, het is eigenlijk de angst voor wat we werkelijk zijn; non-dualistische Eenheid, volkomen vrije Geest.

Ga maar eens even rustig zitten en observeer je gedachten maar eens en kijk eens hoe snel je je daarmee identificeert. Hoe snel je gedachten worden aangetrokken tot alles wat je in je gedachte ziet langskomen aan situaties, problemen, angsten, zorgen, maar ook tijdelijke leuke en aantrekkelijke gedachten.
Het is niets anders dan een vlucht voor dat stille onveranderlijke centrum dat vertegenwoordigt wat je werkelijk bent, puur onveranderlijke Geest.
De veranderlijke wereld die we als een caleidoscoop van kleuren, geluid, beelden en situaties om ons heen zien, lijkt alleen veranderlijk, omdat het de aandacht probeert af te leiden van het Onveranderlijke, dat wat we Zijn, maar vergeten zijn en willen vergeten.
Het beeld dus precies het tegenovergestelde uit van het Onveranderlijke.
En omdat dat niet kán moet al het veranderlijke wat wij waarnemen wel een illusie zijn, een droom, een angstige droom.
En als de denkgeest iets doet, iets verzint wat eigenlijk niet kan, dan kan dat in eerste instantie heel spannend en opwindend lijken een gevoel van vreugde geven, maar dat zal altijd tijdelijk zijn, de teleurstelling en de angst en dan weer het willen vluchten voor angst zal altijd weer terugkeren. Het vlamt op en dooft weer, dus moet het steeds weer herhaald worden; aansteken, ontploffen, aansteken ontploffen, zo houd het zichzelf in stand.
Zoals vuurwerk eigenlijk, de geïmiteerde oerknal, wat eigenlijk niets anders is, dan een egogedachte die opkomt, en zichzelf meteen weer vernietigt, en ohhh! en ahhh!, wat genieten we daarvan…
Ik moet dan altijd denken aan die tekenfilmpjes van Roadrunner & Wil E Coyote.

Welk creatief idee Coyote (egodenkgeest) ook bedenkt om roadrunner (projectie van het verlangen naar iets buiten de denkgeest) te vangen (waarmaken van de projectie), het is altijd gedoemd tot mislukken en zal ook nooit lukken, omdat het idee op zich, dat het mogelijk is dat er iets kan bestaan buiten de onveranderlijke denkgeest, zelfvernietigend is.

Op het moment dat het bedacht wordt vernietigt het zichzelf meteen weer.
Dus moet het wel eindeloos herhaald worden en is elke egogedachte weer een hoopvolle poging het onmogelijke mogelijk te maken.
Krankzinnig, maar ook hilarisch grappig eigenlijk en onschuldig, want niets kan effect hebben op het Onveranderlijke.
Niet spottend of sarcastisch bedoeld, hoor, gewoon kwestie van oordeelloos kunnen observeren.
Niets kan dat wat we zijn; Onveranderlijke Geest, vernietigen.

%d bloggers liken dit: