archiveren

Dagelijks archief: januari 14, 2015

Tijd is een zich steeds herhalende gedachte van afscheiding.
‘Een nietig dwaas idee’ (T27.VIII.6:2) dat zichzelf steeds herhaalt elke seconde weer, want zodra ‘een nietig dwaas idee’, als een tik in de tijd opkomt, vernietigt het zichzelf ook weer meteen en moet dus weer herhaalt worden, steeds weer, zodat er een continuüm lijkt te ontstaan.
Door elk ‘nietig dwaas idee’ tevens te projecteren, lijkt tijd een vorm aan te nemen en lijkt er een verleden, een heden en een toekomst te zijn, en ontstaat dat wat wij leven noemen. Een leven in een wereld, in een lichaam, omringt door andere lichamen, dingen en situaties, waarvan wij overtuigt zijn dat dat is wat we zijn en we totaal vergeten zijn dat het nog steeds allemaal voortkomt uit de denkgeest die droomt dat het onmogelijke mogelijk is.
Echter dit alles blijft wat het is, een illusie, een droom, een gedachte, gedacht door de denkgeest die de illusie van tijd gebruikt om zich af te scheiden van zijn onveranderlijke Zijn, van Eenheid.
Dit vreemde ‘onnatuurlijke’ denksysteem brengt onvermijdelijk, door zijn ‘onnatuurlijkheid’, gevoelens van onaangenaamheid met zich mee, mild uitgedrukt.
Als we heel eerlijk zijn voelen we ons voortdurend ongemakkelijk, ongelukkig, ontevreden, depressief, niet lekker, afgewisseld met wat betere gevoelens, net zo grillig en onvoorspelbaar als het weer. We voelen ons slachtoffer van omstandigheden buiten ons wat weer het gevoel van zonde, schuld en angst versterkt, wat weer de tijdlijn verleden (zonde), heden (schuld) en toekomst (angst) in stand houd. Kortom een gesloten (ego)denksysteem een perpetuum mobile.

Deze vergissing, want meer is het niet, is onschuldig van wegen zijn droom aard.
Want waarom zouden we een droom die niets anders is dan een vergissing over wat we werkelijk zijn, waar willen maken?
En precies dat is wat we doen, we willen kost wat kost het ´nietig dwaas idee´ waarmaken en zo onze dromen doen uitkomen.
We zeggen het zelfs letterlijk, ´ik wil mijn dromen laten uitkomen´, ´mijn droom is: ‘rijk worden´, ´de lotto te winnen´, ‘een mooier en groter huis´, ‘een mooie auto´, ´een betere partner´, ´gezonder worden´, ´dunner worden´, ´dikker worden´, ‘mooier worden’, ´kinderen krijgen´, een betere baan´, ´een beter milieu´, ´einde van geweld´, ´vechten voor mijn idealen´, ´vechten tegen iemand anders idealen´, en nog zo´n miljard andere droom idealen. Dromen waar maken dat is wat we willen.
Maar het enige wat uitkomt is dat we ons dieper ingraven in de droom en blijven dromen om dát ´waar´ te maken wat onmogelijk ´waar´ kan zijn, zo blijft de droom in stand. En dat is wat we willen, want het dient allemaal om te verbergen dat we dit allemaal zelf bedacht hebben en de bedenkers zijn van al deze dromen. En vooral verborgen blijft dat we denkgeest ZIJN en niet onze dromen.

Er is maar één uitweg uit een droom en dat is ontwaken uit de droom.
Als ineens ergens begint te dagen, dat dromen najagen gewoon niet echt werkt, dan dringt er een straaltje ‘Herinnering’ door, waardoor ineens de gedachte opkomt: ‘Er moet een andere weg zijn’.
En dan kan de droom een andere wending krijgen, een ander doel, niet meer mijzelf nog verder ingraven in de droom, maar door al dat droommateriaal (mijn dagelijkse leven, mijn ervaringen) een andere functie te geven, namelijk die van middelen tot ontwaken uit de droom.
Een cursus in wonderen is zo’n symbool wat staat voor een straaltje ‘Herinnering’ wat plotseling daagt in de denkgeest en de droom een andere wending kan geven.
Dan daagt in de denkgeest van de dromer van de droom het besef en de wil dat het tijd wordt om te Ontwaken.
En dan begint de weg terug, het terugnemen van het ‘nietig dwaas idee’, door elk ‘nietig dwaas idee’ te vergeven, omdat het niet meer is, was en zal worden dan ‘een nietig dwaas idee’.

‘Het is ridicuul te denken dat de tijd de eeuwigheid kan omringen, die juist betekent dat er geen tijd bestaat’ (T27.VIII.6:5).

%d bloggers liken dit: