archiveren

Dagelijks archief: oktober 8, 2014

Dat wat wij als uiterlijke vormen denken waar te nemen, inclusief ons eigen lichaam, is eigenlijk een weerspiegeling een ervaring en niet een tastbare vorm.
Het is goed te vergelijken met het kijken naar een film, we begrijpen dat dat wat we op het doek zien niet een tastbare vorm is, maar een projectie, een lichtbeeld, geprojecteerd vanuit de projector en het geeft ons een ervaring.
Dit is eigenlijk een prima afspiegeling van wat wij als wereld denken waar te nemen. Ook dat wat wij onze wereld noemen inclusief ons eigen lichaam is ook een projectie vanuit de denkgeest en daarom alleen te omschrijven als een ervaring.
Dat is dan ook de betekenis van de in de Cursus gebezigde uitdrukking:
‘Ze (de wereld) getuigt van de staat van jouw denkgeest, de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand’ (T21.In.1:3)

Dit betekent in de praktijk dat ontwaken uit de droom inhoud, dat de vormen, de wereld dus en alle lichamen, dingen en situaties niet meer als op zich staande feiten worden gezien waar aan gesleuteld moet worden, maar alleen nog als reminders voor wat ik net beschreef, dat het projecties zijn, lichtbeelden die getuigen van de toestand van de denkgeest, want de denkgeest is de bron en niet de projectie.

Dus zo kan ook op de juiste manier verstaan worden dat de wereld een illusie is.
De wereld en alles wat wij zien door onze ogen, inclusief de ogen, is een illusie, maar niet in de zin van dan is het dus waardeloos, dus laat ik me maar terug trekken uit de vorm want het maakt toch niets uit.
Want dan kan je je dus afvragen waar trek ik me dan uit terug, uit de wereld?
En als dat al een illusie is, heeft het dan zin om je jezelf daaruit terug te trekken?
Een bijzondere onwaardige vorm van ontkenning noemt de Cursus dat (T2.IV.3:11).
Onwaardig in de zin van onnodig.
De wereld is een illusie de ervaring die plaatsheeft in de denkgeest is wel ‘echt’ en bruikbaar. Echt in de zin dat het vanuit de denkgeest komt die de bron is achter elke projectie en als ‘echt’ bruikbaar zolang we nog ervaren in de droom.

De wereld als illusie heeft dus wel degelijk een functie, niet op zichzelf als vorm, maar als ‘de uiterlijke weergave van een innerlijke toestand’.
En die functie is een reminder voor het terugkeren naar de bron, de denkgeest, dáár de gedachte die geprojecteerd wil worden door je egodenkgeest onder ogen te zien, aan HG/J (je Juist gerichte Denkgeest) te geven en te vergeven en het wonder van vergeving te mogen ervaren.

Als je dit gaat zien, dan begrijp je dat achter elke zgn situatie, vorm, lichaam, ding het wonder ligt te wachten op je. En dan ben je ook niet meer bang gewoon de ervaring vol in te duiken, want dan zie je dat je niet de vorm induikt, die een bedreiging lijkt te vormen, maar de ervaring op denkgeest niveau, het enige niveau wat er is, en dat is een heel groot verschil in waarneming.
En dit vol in de ervaring gaan zonder angst, maar alleen met de blijde verwachting dat het Wonder (volledige omkeer van denken) daarachter op je ligt te wachten, doe je olv Heilige Geest en of Jezus, Innerlijke Leraar, Zelf, of een ander symbool wat voor jou non-dualistische, dus oordeelloze Liefde vertegenwoordigt.

%d bloggers liken dit: