Het gaat niet om ‘mij’, maar om ‘ons’…

Het gaat bij het ego altijd om ‘mij’, alles draait binnen het egodenken alleen om ‘mij’.
Er moet aan ‘mijn’ behoeften worden voldaan, alles moet precies lopen zoals het mij het beste uitkomt. Ook als ik binnen het egodenken met anderen samenwerk, dan moeten de anderen aan mijn behoeften voldoen, het spel van geven en nemen moet gespeeld worden. Mijn lichaam heeft behoeften, jij, ander lichaam, moet er voor zorgen dat aan die behoeftes wordt voldaan. Zo niet dan gebruik ik jou, lichaam, om me van je af te keren. Hoe dan ook ik heb lichamen en dingen nodig om me af te scheiden, zowel door speciale liefde als door speciale haat.
Binnen het egodenken gaat het dus om mij, het lichaam en de ander, ook een lichaam, die ervoor moet zorgen dat steeds bevestigd wordt dat ik een lichaam ben, zodat verborgen blijft dat ik en dus ook de ander en alles wat ik zie en ervaar denkgeest projectie is, en dus ook verborgen blijft dat ik en de ander denkgeest is (‘is’, want er is maar één denkgeest).

Als dit denksysteem echter ontmaskerd wordt en we beginnen te vermoeden dat de ‘ik’, de ‘jij’, de ‘wij’ niet een lichaam is maar denkgeest, als deze verschuiving plaatsvindt in de denkgeest, dan gaat het niet meer om de ‘ik’, ‘jij’, ‘wij’ gezien als lichamen, maar dan zijn de ‘ik’, ‘jij’, ‘wij’ weer denkgeest en vallen de ‘ik’, ‘jij’, ‘wij’ grenzen weg en wordt ineens weer het gezamenlijke belang van ‘ons’ als denkgeest zichtbaar.
En dan gaat het nooit meer om ‘mij’ het lichaam, maar om ‘ons’ de denkgeest die één is, niet een lichaam, maar één denkgeest. En dan herkent de denkgeest dat alle pijn en lijden dat zichtbaar en ervaarbaar is via de projecties, hetzelfde is en dat alle pijn en lijden een roep om Liefde is, een verlangen om terug te keren in Eén.
Dan worden er niet meer slechte mensen of goede mensen, slechte bedoelingen of goede bedoelingen, vijanden of slachtoffers, uitingen van speciale liefde of speciale haat of wat voor tegenstellingen dan ook waargenomen, maar wordt alles gezien als één uiting van Liefde, of een schreeuw om Liefde.
Alles wat dan ervaren wordt in de wereld wordt dan een reminder voor deze volledige omkeer van denken de verschuiving van het gaat om ‘mij’ het lichaam (eigenlijk de egodenkgeest, die geloofd dat het een lichaam is), naar, het gaat om ‘hen’ die ‘mij’ helpt herinneren dat er alleen denkgeest is met een gezamenlijk doel en dat het dan om ‘ons’ gaat, dat zich zijn ware aard herinnerd, die van denkgeest te zijn.
Laat het in die betekenis en alleen in die zin nooit meer om ‘mij’ gaan, maar via ‘hen’ om ‘Ons’, om éénheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: