De database van de egodenkgeest

Alles wat in je gedachte opkomt, komt op, omdát het al gedacht is.
We hebben eigenlijk een voortdurende déjà vu ervaring.
Geen enkele gedachte is nieuw, elke gedachte ligt opgeslagen in de database van de egodenkgeest. De ene egodenkgeest wel te verstaan, want er is maar één egodenkgeest, zoals er ook maar één werkelijke denkgeest is. En daarbij komt nog dat de egodenkgeest ook wel de onware denkgeest wordt genoemd, en dus niet bestaat.
In de egodatabase liggen dus alle afscheidingsgedachtes die maar mogelijk zijn en die voortkomen uit zonde, schuld en angst opgeslagen.
Er is niet één egogedachte die nog niet gedacht is. Ze waren er allemaal in één keer en zijn er nog steeds allemaal in één keer, elke keer dat we (de ene denkgeest dus) een gedachte heeft.
Lichamen (hersenen) denken niet, dus kunnen ook geen gedachtes hebben, want lichamen en alle andere bestaande vormen en situaties zijn projecties, geprojecteerde gedachtes, geprojecteerd door de denkgeest die denkt.

Keuzes worden dus gemaakt op denkgeestniveau, niet op lichaams-, dingen en situatieniveau, ook al lijkt dat wel zo te zijn. Dat is de grote illusieshow van de egodenkgeest.
De (ego)denkgeest maakt schijnbaar een keuze vanuit lichaamsgericht-, dingen en situatie niveau.
De denkgeest die zich bewust wordt en dit waarneemt, zich herinnert, ziet dat de keuze wordt gemaakt op denkgeestniveau en niet op vormniveau, en ziet dus dat de echte keuze gaat over voor welke denkgeest kies ik. Kies ik voor de egodenkgeest, of voor, wat de Cursus noemt, Heilige Geest denkgeest, we kunnen het ook de onware of ware denkgeest noemen, het zijn maar woorden, symbolen.
Mocht je alsnog in de stress schieten van bepaalde woorden, dan betekent dat alleen dat je ze ‘waar’ probeert te maken en voor de symboliek van de egodenkgeest kiest, dus voor zonde, schuld en angst en stress is daar één van de vele mogelijke uitingen van.
De Cursus bied dan de mogelijkheid aan van het vergeven van de stress, wat betekent dat het onware gewoon niet waar gemaakt kan worden en er dus niets gebeurt is. De waarheid is nog steeds waar en de onwaarheid nog steeds onwaar.

Stel dat ik voor een keuze sta, een van de duizenden die we op een dag lijken te hebben.
Bijvoorbeeld koop ik deze jurk die ik best wel leuk vind, of kijk ik nog even verder, is de kleur goed, de maat, de prijs, heb ik ‘m nodig, kan ik ‘m combineren enz.. enz..
Dit lijkt een keuze die gaat over vormen, jurk in dit geval (of wat dan ook), maar het is altijd een keuze uit de database van de egodenkgeest, waar al deze projecties liggen opgeslagen en zolang ik een keuze maak die met een of ander lichaamsgericht ding, of situatie te maken heeft maakt het niets uit wat ik kies, want de projecties zijn volstrekt neutraal, zoals een film op dvd die in de kast ligt volstrekt neutraal is.
Dus welke projectie ik ook kies hij ligt als projectie, dus al als gemaakte film vast.
Er is een film voor alle denkbare keuzemogelijkheden die ik denk te kunnen maken over jurken (in dit specifieke geval).
Maak ik een keuze vanuit egodenkgeest, dus de onware denkgeest, dan maak ik een keuze voor onwaarheid. En alle vormen, dingen en situaties op zich als ding, zoals lichamen, jurken enz.. zijn op zich zelf onwaar, want het zijn projecties en blijven dat ook. Dus het gaat helemaal niet over het kiezen van een jurk, het gaat om het kiezen van onwaarheid. Die jurk is net zo onwaar als een jurk die we zien op tv, we zien geen jurk, of en lichaam in een winkel, maar een projectie van een jurk, een lichaam in een winkel
Alleen in de wereld zeggen we dan, dat er behalve deze projectie op tv ook nog een echte jurk is en een lichaam in een winkel ergens, maar dat is dus niet zo, het is en blijft een projectie.
Dus ‘ik’ winkelend in Amersfoort is een projectie, een film waar als ik me er helemaal mee identificeer het ‘waar’ maak, dan kijk ik ernaar vanuit egodenkgeest, of ik kan ineens echt doorhebben, dat de ‘ik’ de projector, de (be)denkgeest ben, maar niet het lichaam zelf losgekoppeld van de projector (denkgeest). Gedachten verlaten nooit hun bron.

Dan ligt ineens de mogelijkheid open nu opnieuw naar diezelfde film (projecties) te kijken, maar nu niet meer kijkend door de egocamera, wat identificatie met het lichaam betekent, maar nu door de camera van de ware denkgeest, wat betekent dat ik niet meer kijk vanuit de onware vormen van zonde, schuld en angst, maar vanuit waarheid, in de Cursus Liefde genoemd.

Het is dus niet zo dat als ik voor kijken vanuit waarheid kies, voor de Heilige Geest en of Jezus, beide symbolen voor het ‘ware’, dat dan de al reeds opgenomen film verandert en de ‘ik’ in de film van de Heilige Geest en of Jezus krijg te horen welke jurk ik moet kiezen, of welke keuze dan ook op vorm gericht gebied.
Want dan zou ik alsnog de projecties heel serieus nemen en ze ‘waar’ maken. En het is niet de vorm, de projectie die ons ongelukkig of gelukkig maakt, het is de keuze voor met welke denkgeest kijk ik (de denkgeest) ernaar.
En kies ik ervoor me te herinneren dat de ‘ik’ 100% denkgeest is en dus voor 100% verantwoordelijk is voor alle projecties dan kan ik nu heel bewust opnieuw kiezen en zal ik de projecties niet meer willen gebruiken om me af te scheiden van het ‘ware’, maar ze te laten hergebruiken als vergevingsmateriaal en kans. En eenmaal vergeven verliest de egodenkgeest en z’n projectie-database eenvoudigweg z’n functie en verdwijnt langzaamaan geruisloos. Het onware verdwijnt, want het was er al nooit, omdat het onwaar is. En het ware blijft over.

’Niets werkelijke kan bedreigd worden.
Niets onwerkelijks bestaat.
Hierin ligt de vrede van God.’
(In.2:2-4)

En dan is zoiets als winkelen (of wat er dan ook gebeurt in de film) zolang nog in de illusie wordt verkeert, en er wordt waargenomen, gewoon onschuldig leuk, omdat er niet meer geprojecteerd wordt vanuit het onware, oftewel vanuit egodenkgeest, vanuit zonde, schuld en angst, maar alles wordt bezien vanuit Liefde. Alles wordt alleen nog gezien als een roep om Liefde. En in alles wordt het diepe verlangen naar terug herinneren in waarheid uitgebeeld, en wordt gezien dat het slechts een vergissing is te denken dat we ooit uit waarheid zouden zijn vertrokken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: