‘Alles liever dan de Liefde van God’, de mantra van het ego.

Het volgende artikel schreef ik in augustus 2008.
De reden dat ik het nu herplaats is dat het onderwerp vandaag langskwam in onze ‘Tekstboekstudiegroep Soest’. Iemand vergeleek het wanhopig vastklampen aan het ego met zoals een resusaapje zich vastklampt aan zijn surrogaatmoeder bestaande uit een om een stok gewikkelde zachte lap. Dat deed mij terug denken aan het verhaal wat ik hieronder schreef waarin ik dat wanhopige gevoel van het verlangen naar liefde omschreef en het resusaapje als symbolisch voorbeeld gebruikte.
Nadat ik dit verhaal vertelde in de groep merkte iemand heel gevat op:
Aha, je ging dus van resus-aapje naar Jesus-aapje 🙂

Alles liever dan de Liefde van God, de mantra van het ego.

‘Alles liever dan de Liefde van God’, met een schok laat ik deze ego mantra tot mij doordringen.
Wat een gruwelijke en gelijktijdige geweldige ontdekking.
Dat is dus waar alle energie, alle passie in de wereld uit voort komt.
‘Alles liever dan de liefde van God’.
En met wat een energie en met wat een passie, doorzettingsvermogen vasthoudendheid wordt dit geprojecteerd door ons de Zoon van God die denkt dat hij echt afgescheiden is van zijn Bron, van God. De dagen en weken na deze ontdekking zingt deze mantra dag en nacht door mijn hoofd, en komt elke keer weer naar boven als ik ook maar een spoortje van ongenoegen zie langskomen.
Tegelijkertijd vraag ik me steeds vaker af, of dit is wat ik wil, wil ik dat wel ‘Alles liever dan de liefde van God?’ En vervolgens krijg ik op een dag, nadat ik kennelijk toch steeds bewuster ben gaan kiezen voor: ‘ik wil niets liever dan de Liefde van God’, een enorm vergevingsvoorbeeld in de vorm van een prachtige/gruwelijke overtuiging die plotseling naar boven kwam drijven, een prachtige vergevingskans waar ik niet meer omheen kon……
Daar zat ik in elkaar gedoken van ellende en woede op de bank, bibberend van de kou en ik piep HELP! Door enigszins gehoor te geven aan mijn behoefte aan warmte maak ik een kruik. En zittend op de bank me vastklemmend aan de kruik voel ik dat langzaam de warmte van de kruik afgegeven wordt aan mijn lichaam en dat voelt heel goed. Ik ontspan me enigszins. En plotseling flitst er een beeld op voor mijn geestesoog van een resusaapje zich vastklemmend aan een handdoekje met kruik erin dienend als surrogaat moeder, als vervanger van moederliefde en voeding. En meteen vind er een kettingreactie plaats van herkenning, ik ben dat resusaapje zoals ik hier zit, snakkend naar warmte en liefde. Ik was een resusbaby en heb dus de ervaring van afgestoten worden door de antistoffen die mijn moeder aanmaakte in de baarmoeder. En meteen zie ik het, krijg het opslag warm, ik zie de wortel van de angst, de angst voor God, uitgespeeld en geprojecteerd in dit afstoot/afscheidings verhaal, een prachtig en gruwelijk voorbeeld van ‘Alles liever dan de Liefde van God.’.
Tevens schieten in een flits alle situaties met hun emoties aan mij voorbij die uit dit ene nietig dwaas idee voortkwamen, alle surrogaat oplossingen die ik heb gebruikt om mijn overtuiging ‘Alles liever dan de liefde van God’ gestalte te geven en met wat een passie en doorzettingsvermogen.
En plotseling dit alles in een blik overziend kan ik vergeven, diep vergeven, zonder moeite. Het was slechts een droom, een droom van angst, een nietig dwaas idee en volkomen onschuldig. Ik rust nog steeds in God er is niets gebeurt.
Dat er werkelijk vergeving heeft plaatsgevonden merk ik als ik mijn moeder aan de telefoon heb met wie ik mijn leven lang al een ‘afstoot/afscheidings relatie’ heb gehad. Ineens klinkt ze zo vriendelijk, zo lief, helemaal niet irritant meer, of lastig, ik luister heel ontspannen, ben niet meer op mijn hoede, en ik voel de liefde stromen wat een cadeau. En ik weet het nu zeker Vergeving werkt, het is het enige wat echt werkt, omdat het de oorzaak aanpakt en niet het gevolg. Ja vergeving is mijn functie, mijn enige functie. Soms is het simpel én makkelijk.

Annelies

2 reacties
  1. Debby zei:

    Ja, álles liever dan de liefde van God – wat kan ik me daar nog uit alle macht aan vastklemmen en voor inzetten. En gelukkig steeds beter zien dat ik dat doe, en hoe ik dat doe! Zachtjes en heel liefdevol word ik tot een andere keuze uitgenodigd. Ik mag dit armzalige surrogaat echt los gaan laten.
    Wat een mooi vergevingsvoorbeeld Annelies! Dank voor het delen, Xx Deb

    Like

    • illusje zei:

      En jij dank je voor het voorzetje met de daarin verpakte bereidwilligheid het aan het licht te brengen, zodat het als vergevingsmateriaal en kans kon dienen voor de hele ene denkgeest.
      Dat laat weer zien dat er maar één denkgeest is waarin alles met alles verbonden is en dat is de ware helende functie die relaties kunnen hebben mits overgedragen aan HG Denkgeest.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: