Een nietig dwaas idee

De hele wereld is een bedenksel, bedacht en geprojecteerd door de ene denkgeest.
Alle mogelijkheden die maar te bedenken zijn in één keer en meteen is het weer voorbij, want gedachtes buiten eenheid kunnen niet bestaan.
Enkel en alleen de gedachte dat dit wel kan houd de schijn op van dat het kan, pulserend, opkomend en weer verdwijnend, geprojecteerd in vormen als het tikken van de tijd en het kloppen van het hart, in- en uitademen, eb en vloed, aantrekken en afstoten het ritme van het ene nietig dwaas idee.
Geloof in het werkelijk tot gevolgen in staat zijnde ‘nietig dwaas idee’ maakt het onwerkelijke, het onmogelijke in een flits even tot ogenschijnlijke werkelijkheid. En enkel het geloof erin zet het perpetuum mobile van tijd en ruimte in werking, een opeenvolging van gedachte flitsen. En als in een droom denkt de dromer van de droom, de ene denkgeest dat het ‘waar’ is wat hij ziet en ervaart en vergeet wat hij is

In de eeuwigheid, waar alles één is, sloop een nietig dwaas idee binnen waarom de Zoon van God vergat te lachen. Door dit te vergeten werd de gedachte een serieus idee, in staat tot zowel verwezenlijking als werkelijke gevolgen. Samen kunnen we ze beide weglachen, en begrijpen dat de tijd geen inbreuk kan maken op de eeuwigheid. Het is ridicuul te denken dat de tijd de eeuwigheid kan omringen, die juist betekent dat er geen tijd bestaat.
(T27.VIII.6:2-5)

3 reacties
  1. Jan zei:

    Een vraag die bij mij opkomt is deze: “Bestaan er in de Werkelijkheid gedachten?” En als dat zo is, wat is dan het nut van dat denken?

    Like

    • illusje zei:

      Mmmm, bestaan er in de onwerkelijkheid gedachten, kan je ook vragen…
      Ja, in de onwerkelijkheid lijken gedachten te bestaan, maar hoe werkelijk zijn gedachtes in de onwerkelijkheid?!
      Wat onwerkelijk is blijft onwerkelijk en binnen dat kader zijn er onwerkelijke gedachtes die alleen lijken te bestaan door het geloof erin en dat maakt ze nog allerminst werkelijk, ze blijven onwerkelijk.
      De werkelijkheid is vraag-loos, want werkelijk is werkelijk. Als de werkelijkheid wordt ‘geweten’ verdwijnt die vraag vanzelf. Je vraag is dus een vraag vanuit de onwerkelijkheid een vraag uit het ‘niet weten’, dat niet ‘wil’ weten, maar tegelijkertijd verlangt vanuit een oeroud verlangen terug te willen herinneren in de Werkelijkheid en dus wél wil weten.
      In de Werkelijkheid bestaan geen gedachten, zoals we dat als denkgeest nu ervaren in de onwerkelijkheid van de droom.
      En omdat we (de ene denkgeest) nu denkt en geloofd dat te zijn wat we de wereld noemen, kunnen we zolang het geloof daarin wordt vastgehouden, niet bij het weten hoe het is geen gedachte meer te hebben en nodig te hebben.
      We kunnen er als denkgeest wel glimpen van terug ervaren, en wakker zijn binnen de droom als waarnemende denkgeest en zien dat wat we denken dat we zijn niet de Werkelijkheid is wetende dat de Werkelijkheid vormloos en gedachteloos is.
      In die toestand die de Cursus ‘de gelukkige droom’ noemt zijn er nog steeds gedachtes, maar krijgen nu een geheel andere functie en staan louter nog in dienst van het zich terug herinneren van de ene denkgeest in de Werkelijkheid, in God, dmv het prachtige hulpmiddel ‘vergeving’.

      Like

  2. Mooi Helder Kort en Krachtig neergezet
    (Het werkelijk beseffen, vergt nog wel wat oefenen, eerlijk gezegd…)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: