archiveren

Dagelijks archief: december 29, 2013

Zoals dat gaat met wonderen, Ik kreeg net een prachtige reminder aangereikt in de vorm van het kwartet no. 14 in c mineur op 131 van Beethoven.
En dat was en mooie reminder voor mij, want gek genoeg had ik sinds ik hoorde dat Ken ziek was een soort weerstand er naar te luisteren en nu kreeg ik dus een reminder in deze vorm en voel het nu weer als de ultieme troost en steun die het altijd al was voor mij.

In elke mailwisseling die ik had met Ken was de grondtoon altijd muziek en dan vooral Beethoven en speciaal De opus 131 in cis mineur, uitgevoerd door The Budapest Quartet, Ken’s absolute favoriete uitvoering.
Voor Ken representeerde deze muziek dezelfde bron als waar de Cursus vandaan komt:

 “Beethoven’s love, which, like Bach, Handel, Mozart, and Schubert (my pantheon), comes from the same source as does “A Course in Miracles,” and nothing here is worth losing the peace that comes from allowing all these form to take us to the Content.”
en:
“Who, listening to the c# quartet could ever take anything in this world as serious or important again?”

En nu ik deze reminder mocht ontvangen bleek de tijdelijke aversie te zijn verdwenen en brengt het luisteren naar dit kwartet no. 14 op. 131 mij weer de troost en de steun die het altijd bood.

De zelfvernietigende aard van de egodenkgeest, versus de zelfreinigende aard van de Heilige Geest denkgeest.

De wereld zou met recht een afschuwelijk oord zijn van dood en verderf van lijden en pijn, schaarste, geweld, ziekte, honger… als er zo’n wereld zou bestaan.
Maar een zo’n zelfvernietigende wereld kan niet bestaan, omdat deze door zijn aard en kenmerken zelfvernietigend is en dus alleen maar bezig is zichzelf voortdurend te vernietigen en dus drijft op de kracht van vernietiging, die geen kracht is, omdat het zichzelf steeds ontkracht, door zijn zelfvernietigende aard.
Zie daar de vicieuze cirkel van wat de wereld genoemd wordt.
Gelukkig zijn diegene die dit zien en er niet meer in geloven en er niet meer in trappen en zichzelf niet verwarren met een wereld die niet kan bestaan.
De van zichzelf bewuste denkgeest ziet niets meer in een wereld waar zelfvernietiging als hoogste goed wordt gezien en waar de verblinde versplinterde afgescheiden denkgeest samenkomt om de dood te vieren.

De zich bewuste denkgeest laat deze krankzinnige gedachte projectie los en vergeeft deze en ziet dat zo’n wereld niet bestaat.
Geen investeringen meer in waanzinnige vormen die maar op één ding uit zijn, lijden, pijn, vernietiging, de dood.
Ze zijn niet echt, het zijn slechts gedachtes en daarom kunnen ze vergeven worden, omdat ze niet kunnen bestaan. Vergeving bevestigd alleen maar dat zo’n wereld niet kan bestaan.

De wereld is een gedachte-vesting, een zichzelf insluitend gedachtesysteem, gevangen in zijn eigen gesloten gedachtesysteem, Dit zien, en erkennen bied tevens bevrijding ervan.
Zodra wordt gezien dat er geen wereld is, maar alleen een gedachte over een wereld, kan gezien worden dat de uitweg ook via gedachte mogelijk is.

Er is geen wereld, er is alleen denkgeest en denkgeest is instaat tot denken en projecteren, dat is hoe de wereld werd en wordt bedacht en werd en wordt vergeten wat de bron was en is.
De bron is en blijft denkgeest die alleen kan denken en deze gedachtes weliswaar kan projecteren, maar de projecties kunnen niet op zichzelf staan en de Werkelijkheid vervangen, ze blijven verbonden aan de denkgeest die ze bedacht heeft en kunnen derhalve ook alleen weer ongedaan worden gemaakt door de denkgeest.

De wereld is niets meer dan een gedachte die kan worden on-gedacht, stap voor stap door vergevende gedachtes van de denkgeest die laten zien dat er niets gebeurt is in werkelijkheid, en dat de Werkelijkheid onveranderlijk is gebleven.
Zo kan de wereld op een andere manier gezien worden, als een poort, niet een poort met grote hangsloten, ondoordringbaar en echt, maar als slechts een bedachte gedachte blokkade die opgeheven kan worden door een gedachte van vergeving.
En zo krijgt de wereld een totaal andere functie, die van reminder van het omgekeerde van wat de wereld lijkt te tonen en vergeving zal de hele ene vergissing moeiteloos ongedaan maken.

Vergeving is een moeiteloze gedachte, de weerstand die daarbij gevoeld wordt is niets anders dan de weerstand van de denkgeest die zich vergist en denkt en geloofd dat een zichzelf vernietigende wereld echt is.
Het denksysteem van de verblinde egodenkgeest is enkel en alleen zelfvernietigend gericht, gelukkig is de nog altijd aanwezige herinnering van de bewuste Heilige Geest denkgeest zelfreinigend en in staat elke geblokkeerde zelfvernietigende gedachte schoon te wassen en weer recht te zetten.

%d bloggers liken dit: